|

پیشنهاد تغییر قانون برای رفع سیستم انحصاری سیما

امیرحسین علم‌الهدی

چندسالی است که کمبود بودجه گریبانگیر سازمان عریض‌وطویل صداوسیما شده است و این سازمان چاره‌ای ندارد که به‌نحوی جهت تأمین هزینه‌های ضرور و غیرضرورش پناه به حامیان مالی برده و آنتن خود را در اختیار شرکت‌های مختلف حوزه صنعت و خدمات و بازرگانی و کالاهای ایرانی و خارجی و... قرار دهد.بدون‌شک تأمین منابع مالی، یکی از مهم‌ترین فاکتورهای این سازمان است و نقش «پول» در سرپا‌نگه‌داشتن این رسانه انحصاری غیرقابل کتمان است اما نکته‌ای که پنهان می‌ماند، موفقیت یا عدم‌موفقیت این سازمان تنها منوط شده است به تأمین منابع مالی مورد نیاز و گویا حیات و ممات این رسانه مهم فقط گره خورده است به «پول»! نگارنده ضمن احترام به مجموعه مدیران این سازمان و کارمندان پرتعداد این رسانه باید به‌عرض برسانم که مشکل اصلی این سازمان «پول» نیست و همچنان مهم‌ترین مشکل این سازمان را «انحصار» و اصرار به ادامه این انحصار می‌دانم! (زمانی که پول هم بود آیا همچنان این سازمان کیفی بود؟) بعد از گذشت نزدیک به چهاردهه از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی و تأیید قانون اساسی بر این انحصار به‌نظر می‌رسد مجموعه حاکمیت برای برون‌رفت از وضعیت بغرنج پیش‌آمده برای این رسانه و برای بالابردن ظرفیت استفاده از تمام دلسوزان کاربلد نظام مقدس جمهوری اسلامی در عرصه رسانه‌ها و پایین‌آوردن ضریب نفوذ شبکه‌های معاند و ضدفرهنگی این سرزمین چاره‌ای ندارد جز اینکه نسبت به تجدیدنظر در متن قانون اساسی اقدام کند تا با هم‌افزایی تمام نیروهای دلسوز آشنا به رسانه بتواند برای ظرفیت‌های بالقوه موجود در کشور اعم از نیروی انسانی و منابع مالی در راستای اهداف حاکمیت با ورود بخش خصوصی برنامه‌ریزی کند. بخش خصوصی از نگاه نگارنده در حوزه رسانه تلویزیون و صدا، فقط پول نیست و تعریف این بخش بیش از اتکا به منابع مالی آن باید در نیروی انسانی زبده آن تعریف شود. در عصر شبکه‌های اجتماعی که هر انسان خود یک رسانه است انحصار حتی با نیت خیرخواهانه، بیش از گذشته سازمان صداوسیما را به انزوا خواهد برد و در این کارزار رقابتی و به‌شدت مسموم تنها راه برون‌رفت از این وضعیت بحرانی، گستراندن چتر رسانه‌های دیداری و شنیداری بر سر تمام نیروهای زبده خارج از انحصار صداوسیماست تا بتوان از این نیروهای بالقوه در راه اعتلای نظام مقدس جمهوری اسلامی بهره‌مند شد. تصمیم در تغییر قانون اساسی یک تابو نیست و متن این قانون توسط انسان‌های شریفی نگاشته شده است که خود این عزیزان قائل به مادام‌العمربودن بخش‌هایی از این متن نبوده‌اند و تغییر این ماده انحصاری فرصتی است برای مدیریت بحران. آن هم در زمانی که ساختارهای این سازمان با تمام نیت خیرخواهانه متولیان صداوسیما امکان جهش و رقابت با رقبایی تا بن دندان مسلح را ندارد. یکی از مهم‌ترین راهکارهای موجود تصمیم‌گیری براساس شرایط حاد موجود با استناد به ضرورت تغییر در قوانین با درک شرایط روز است. دیر یا زود این ضرورت به‌دلیل شرایط فناوری‌های آنلاین همه‌گیر، خود را تحمیل خواهد کرد. تا آن زمان که خیلی هم دور نیست باید به فکر باشیم، شرایط بسیار پیچیده‌تر از وضعیت فعلی و البته تعیین‌کننده در حد حیات و ممات فضای رسانه‌ای بالاخص رسانه‌های دیداری و شنیداری کشور در پیش است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.