|

رستاخیز در راه است

نورالدین عبدالله‌پور

در نگاه اول، احمدرضا درویش سینماگری است صاحب‌سبک در حوزه سینمایی دفاع مقدس با آثاری ماندگار و ارزشمند در کارنامه پربار خود؛ با فیلم‌های درخشان و تأثیرگذاری همچون کیمیا، سرزمین خورشید، متولد ماه مهر و دوئل. از ویژگی‌های برجسته آثار درویش، نگاه خاص او به انسان در بستر جهان حقیقی است. او راه دراز و سختی را در فرازونشیب‌ها پیموده است. اما راه و مسیر او در سال‌هایی که سینما به‌شدت درگیر مسائل و حواشی زیادی بود، از دل این شرایط جدا شد و او با سکوت خبری و بدون حاشیه‌سازی کاذب، فرصت یافت با تأمل و دقت فراوان نتیجه هشت سال مطالعات و تحقیقات خود از منابع متعدد از ایده اولیه تا تولید را در قالب فیلم‌نامه‌ای دقیق و خودنوشت به تصویر بکشد. او می‌تواند خالق یکی از برجسته‌ترین آثار ماندگار در حوزه وقایع عاشورا باشد که با کوله‌باری از تجارب و دقت نظر خاص و تحمل سختی‌های زیاد ساخته شده است. رستاخیز بعد از روز واقعه در سال 1373 با عشق، علاقه، ارادت و جدیت تمام برای معرفی حماسه عظیم عاشورا با سخت‌کوشی و بضاعت سینمای ایران ساخته شده است. تولید فیلم سخت و زمان‌بر بود. صبوری زیادی می‌طلبید. فقط چهارسال طول کشید تا به مرحله آماده‌سازی فنی برای نمایش رسید. فیلم‌برداری آن در بهمن‌ماه 1388 هم‌زمان با اربعین حسینی در شهرستان بم آغاز شد، با بازیگرانی از جنس کار، با انبوهی از سیاهی لشکرها و دکورهای عظیم و بهره‌گیری از بهترین متخصصان با 250 جلسه فیلم‌برداری از دل کویر ایران تا شهرک سینمایی دفاع مقدس، از اصفهان تا فضای سرسبز و دل‌انگیز شمال ایران، اطراف فومن، از کلوت‌های شهداد تا شاهرود. به‌هرحال 9 سال صرف وقت و انرژی تمام برای خلق و به‌تصویرکشیدن یک اثر هنری تاریخی دور از ذهن نیست که به‌دور از هرگونه شتاب‌زدگی و سطحی‌نگری با دقت و حساسیت فراوان نشان‌دهنده تسلط و تبحر کارگردان صاحب‌سبک است. در یک نگاه کلی، صاحب اثر زمانی طولانی را صرف ساخت فیلمی کرده است که می‌تواند از برجسته‌ترین و فاخر‌ترین فیلم‌ها در حوزه روایتی و تاریخی از واقعه باشکوه عاشورا قلمداد ‌شود. برای مددرسانی به ماندگاری این واقعه در دل و جان شیعیان جهان اسلام نقش‌آفرینی خواهد کرد و در حافظه تاریخی و گنجینه باارزش سینمای ما ماندگار خواهد ماند. بهترین فیلم سی‌ودومین جشنواره فیلم فجر در راه است و روی اکران عمومی را در عید فطر امسال خواهد دید تا بضاعت و توان سینمای بومی ایران را بار دیگر باافتخار به رخ بکشد که می‌توان با تکیه بر نیروهای بالفعل موجود، سنگ‌تمام‌گذاشتن خلاقانه عوامل و بدون چشمداشت و استفاده از هرگونه اعتبارات میلیاردی، حمایت و دخالت دولتی که به اسم پروژه‌های فاخر غیرضابطه‌مند تولید می‌شد ولی در اصل به کام خودی‌ها بود، فیلمی ساخت که تحسین همگان را برانگیخت. در پشت صحنه این فیلم هیچ مسئول دولتی فرهنگی وقت حتی برای بیان یک خسته نباشید هم دیده نشد. ولی احمدرضا درویش بی‌ادعا و با عزمی جدی در چنین شرایطی با فهم درست خم به ابرو نیاورد و این سال‌ها را سپری کرد تا روایتگر گوشه‌ای از تاریخ پرشکوه و باعظمت عاشورا باشد. او با توسل‌جویی به معصومین و با نگاهی متفاوت به موضوع حساس و تأمل‌برانگیز عاشورا سعی دارد به توضیح و تفسیر حقایق مذهبی و تاریخی بپردازد. بنابراین گمان می‌رود با رویکرد و نگاه به ذات سینمای اقتصادمحور فراتر از نگاه سیاسی به دستاورد نوین سینمای ملی با احترام و استقبال در اکران عمومی روبه‌رو شود. رستاخیز آبرو، اعتبار و محکی جدی برای بضاعت و توانمندی سینمای ایران است که با تلاش‌های شبانه‌روزی مخلصانه به پایان رسیده و با افق روشن پیش‌رو برای اکران جهانی با سه زبان و سه اسم متفاوت آماده‌سازی شده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.