مأموریتی انتحاری
دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری
پس به آنها ملحق شد. شاهزاده آگوست به سمت مگدا خم شد و در حالی که لبخند میزد، گفت: «خانم عزیزم، مثل اینکه تو ناراحتی؟ اجازه بده یک راهحلی پیشنهاد کنم. به ما ملحق شو! تو هم بهنفع حزب فعالیت کن. طبعا کار سختی نیست. چه کسی میتواند از زنی به این زیبایی بخواهد که خودش را در کارکردن به دردسر بیندازد؟ این میتواند مأموریتی افتخاری باشد؛ اندکی کمککردن در شرایطی خاص. اینطوری زمان با سرعت بیشتری میگذرد و گلایهها هم از بین میرود». پایان سال 1929 بود. مگدا از گونتر در ابتدای این سال جدا شده بود. زندگی مرفهی که همسرش برای او فراهم کرده بود، نمیتوانست پاسخگوی آن نشاط و جستوخیزهای او باشد. حرفها بیشازپیش درباره شرکت شوهرش دور میزد و این چیزی بود که بهشدت او را زجر میداد. بقیه چیزها هم او را زجر میداد و بهمرور آن شوخطبعیاش را از بین میبرد. وقتی موفق میشد او را با خود کشانده و به تئاتر ببرد، ناگهان گونتر غرق در خواب میشد. بهانه طلاق هم یک ماجرای عاشقانه بود که مگدا را به یک جوانی به نام ارنست مرتبط میکرد. بعضی وقتها با او از خانه خارج میشد. با آن معشوق جوانش البته به سفر یا گردش در هتلهای اشرافی نمیرفت. بعد بااستادی، موضوع طلاقش را پیش کشید. چون نامههایی عاشقانه را هم به دست آورده بود که مربوط به دوران بیوگی گونتر بود. از تهمت خود را در دادگاه نجات داد و علاوهبر این توانست ماهانه چهار هزار مارک بهعنوان نفقه دریافت کند. در کنار همه اینها، آپارتمانی وسیع و شیک گرفت که در میدان «رایکسکنزلر بلاتز» در برلین واقع شده بود کمااینکه مبلغ 50 هزار مارک هم بهخاطر تجهیز آن آپارتمان گرفت. همچنین مخارج نگهداری فرزندش «هارالد» را هم که سال 1921 متولد شده بود، دریافت کرد. درواقع او باوجود اشتباهی که کرده بود، کاملا برنده بود. مگدا برگههایی در اختیار داشت که به وسیله آنها میتوانست در آن جامعه مترقی به پیشرفت خود ادامه داده و با بهترین مردان احتمالی ازدواج کند.
ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.