|

آمریکا از آمادگی برای آغاز مذاکرات هسته‌ای با کره‌شمالی خبر داد

ادغام در گرداب

اگر موانع ژئوپلیتیک و راستی‌آزمایی‌های ایدئولوژیک، اتحاد جماهیر شوروی را ناتوان از رقابت با اقتصاد بازار آزاد جهانی به گرداب فروپاشی انداخت، آن‌طور که پیداست، ایالات‌متحده اکنون نسخه‌ای هوشمندانه‌تر برای تحکیم پایه‌های متزلزل استیلای جهانی خود یافته است. نسیم بحران اقتصادی کافی بود تا سیاست‌مداران کاخ سفید را به صرافت اندازد به‌جای درپیش‌گیری مسیر فروپاشی، تن به ادغام رقبای ایدئولوژیک خود در نظام سرمایه‌داری جهانی دهند؛ ادغامی که نه ناقض اصول سیاست خارجه آن کشور، بلکه در خلأیی ایدئولوژیک، تجسم تام و کمال ایدئولوژی نولیبرال آمریکایی است. از کرملین متخاصم و پکن همیشه حاضر صرف‌نظر کنیم؛ عادی‌سازی روابط با کوبای کمونیستی، نزدیکی به حزب کمونیست ویتنام و توافق هسته‌ای با ایران، آخرین نمونه‌ها از راهبرد اخیر ایالات‌متحده است. با تمام این اوصاف، وزارت خارجه آمریکا مدعی است «باراک اوباما»، چهل و چهارمین رئیس‌جمهوری آن کشور، سر آن دارد تا با برداشتن گام‌های دشوار پایانی، افتخار گشایش آغوش مالی ایالات‌متحده بر تمامی رقبای دیرینه آن را به‌تنهایی بر دوش کشد. او البته برای تکمیل میراث خود، نه‌تنها با زمان در رقابت است، بلکه دژی سرسخت چون پیونگ‌یانگ را در پیش‌رویش دارد. «جان کربی»، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، روز سه‌شنبه و در پاسخ به سؤالی مبنی‌بر تبعات توافق هسته‌ای بر چشم‌انداز روابط جامعه جهانی با کره‌شمالی، از آمادگی کشورش برای مذاکره با پیونگ‌یانگ خبر داد. او ضمن اشاره به این واقعیت که پیشرفت در مذاکرات هسته‌ای با ایران، به‌وضوح نمایانگر عزم آمریکا برای همکاری با کشورهایی است که با واشنگتن اختلافاتی دیرپا دارند، اعلام کرد خلع سلاح هسته‌ای کره‌شمالی همچنان یکی از اولویت مهم ایالات‌متحده بوده و این کشور تلاش خواهد کرد تا از طریق مذاکره در قالب گفت‌وگوهای شش‌جانبه، شبه‌جزیره کره را عاقبت عاری از سلاح‌های هسته‌ای کند. این مقام آمریکایی البته مذاکره با پیونگ‌یانگ را منوط بر اعتمادسازی، فراگیری بر تمامی برنامه‌های هسته‌ای کره‌شمالی و برداشتن گام‌هایی ملموس و برگشت‌ناپذیر در راستای خلع سلاح هسته‌ای آن کشور دانسته و خاطرنشان کرده مادامی که مقامات کره‌شمالی درصدد حفظ فعالانه عناصری حیاتی از برنامه تسلیحاتی خود باشند، تلاش برای آغاز مذاکرات از سوی پیونگ‌یانگ غیرقابل‌قبول است. روزنامه «خلق» رسانه رسمی حزب حاکم کمونیست چین نیز در حالی توافق هسته‌ای ایران را نقطه‌عطفی مثبت در چگونگی برخورد با دیگر مسائل حساس منطقه‌ای، همچون مسأله هسته‌ای شبه‌جزیره کره دانسته است که بسیاری از کارشناسان احتمال چرخش کاخ سفید به سمت پیونگ‌یانگ را بسیار پایین ارزیابی می‌کنند. «جوئل ویت»، دبیر وب‌سایت مؤسسه مطالعاتی روابط آمریکا-کره‌شمالی، در دانشگاه «جان هاپکینز» یکی از این کارشناسان است که گذشته از عدم تمایل پیونگ‌یانگ، انبوه معضلات خارجی و درگیری‌های داخلی دولت اوباما بر سر چگونگی اصلاح و اجرای توافق هسته‌ای با ایران را مانع ازسرگیری مذاکرات هسته‌ای با کره‌شمالی می‌داند. «جاناتان پولاک»، پژوهشگر ارشد اندیشکده «بروکینگز»، نیز بر این باور است هرگونه مقایسه بین ایران و کره‌شمالی از آنجایی بلاموضوع است که یکی از پیمان منع گسترش تسلیحات هسته‌ای خارج شده و هم‌اکنون فعالانه برنامه تسلیحاتی خود را دنبال می‌کند و دیگری به محدودیت‌هایی مشخص پیرامون هرگونه برنامه تسلیحاتی احتمالی تن داده است. او در حالی حل بن‌بست تسلیحاتی کره‌شمالی را مشروط به تغییراتی بنیادین در نگرش و راهبرد حزب حاکم کمونیست آن کشور می‌داند که «داگلاس پال»، دبیر برنامه آسیایی در «موقوفه کارنگی»، برای صلح بین‌المللی معتقد است اگر برنامه هسته‌ای از منظر ایران، تنها یک گزینه و نه پیش‌شرط بقای نظام سیاسی حاکم در آن بود، حیات سیاسی حزب «کمونیست» کره‌شمالی فقط در گرو توانایی‌های تسلیحاتی پیونگ‌یانگ است. ------------------------------------------------------------------------------------------ 1985: کره شمالی پیمان منع گسترش تسلیحات هسته‌ای (ان‌پی‌تی) را امضا می‌کند، اما امضای توافق تضمینی با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را مشروط بر خلع سلاح کره جنوبی از تسلیحات ایالات متحده می‌‌کند. ‌‌ 1991: جرج بوش، رئیس‌جمهوری آمریکا، دستور خروج تمامی تسلیحات هسته‌ای از خاک کره جنوبی را صادر کرده است و دو همسایه بیانیه مشترکی پیرامون خلع سلاح شبه‌جزیره کره امضا می‌کنند. 1992: هم‌زمان با آغاز تحریم‌های موشکی ایالات‌متحده، کره شمالی توافق‌نامه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را امضا می‌کند. 1994: کره شمالی به بازرسان آژانس اجازه دیدار از سایت‌های هسته‌ای خود را نداد و ضمن تهدید به خروج از ان‌پی‌تی، از عضویت آژانس خارج می‌شود. پس از چهار ماه مذاکره، چارچوبی توافقی به‌منظور توقف و نابودی برنامه تسلیحاتی کره ‌شمالی در ازای عادی‌سازی روابط دیپلماتیک و اقتصادی با واشنگتن، بین دو کشور به امضا می‌رسد. 1996: دور جدیدی از تحریم‌های تسلیحاتی علیه کره شمالی آغاز می‌شود. 2002: کره‌شمالی دست‌اندازی ایالات ‌متحده در روند صلح دو کره را دستاویزی برای لغو چارچوب توافقی می‌یابد و با خروج از ان‌پی‌تی، باری دیگر تأسیسات هسته‌ای خود را راه‌اندازی می‌کند. 2003: گفت‌وگوهای شش‌جانبه با حضور چین، ژاپن، روسیه، ایالات متحده و دو کره آغاز می‌شود. 2005: مذاکرات به نتیجه رسیده است و کره شمالی وعده می‌دهد تمامی تسلیحات و برنامه‌های جاری هسته‌ای خود را متوقف کند و به ان‌پی‌تی بازگردد. 2006: کره‌شمالی اولین آزمایش هسته‌ای خود را انجام می‌دهد. 2007: کشورهای شش‌گانه به توافقی جامع پیرامون اجرائی‌کردن گام‌به‌گام توافق 2005 دست می‌یابند. 2009: عدم توافق پیرامون سازوکارهای راستی‌آزمایی و همچنین دومین آزمایش هسته‌ای کره شمالی به شکست مذاکرات شش‌جانبه می‌انجامد. 2013: کره‌شمالی سومین آزمایش هسته‌ای خود را انجام می‌دهد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.