|

خروج از تاریک‌خانه فصل هفتم

نعمت احمدی . حقوق‌دان

آنچه که امروز در وین اتفاق افتاد؛ نادره‌اتفاق قرن بیست‌ویکم برای ایران است که درک آن جز با مرور آنچه در این چندسال بر کشورمان رفته، قابل دریافت نیست. در ابتدای قرن بیست‌ویکم، چهار کشور دچار سرنوشتی مشابه شدند؛ عراق، لیبی، کره‌شمالی و ایران که همگی پرونده‌ای در شورای امنیت داشتند. زمانی پرونده یک عضو به این شورا می‌رود که برابر با فصل هفتم منشور ملل، اقدام و اعمال یک یک دولت برای صلح جهانی مخاطره‌آمیز تلقی شود. اجماع جهانی علیه آن کشور و صدور قطع‌نامه و تحریم، پاسخ قاطع سازمان‌ملل به چنین روندی است اما در میان آن چهار کشور، امروز سرنوشت ایران، سرنوشتی ممتاز، غرورآفرین و عزتمند است. ما توانستیم در 22 ماه گذشته با صبوری و اتکا به مقاومت مردمی و تلاش تیم مذاکره کننده، تنها بر محور گفت‌وگو حرکت کنیم و حالا شاهد اولین دستاورد این نوع نگاه هستیم؛ یعنی خروج کشور از فصل هفتم منشور سازمان ملل. ظریف‌ترین کاری که امروز صورت گرفت و کمتر به آن توجه شده، قرائت متن توافق ایران و کشورهای 1+5 در مقر سازمان ملل در وین بود، یعنی درست جایی که شش قطع‌نامه علیه ایران به تصویب رسیده بود. به باور من، از نظر حقوقی کشورمان از همان لحظه که آقای ظریف شروع به قرائت متن توافق در این ساختمان کرد، از فصل هفتم منشور ملل بیرون آمده است. حالا باید منتظر بود تا با تصویب و سندیت‌یافتن این توافق در شورای امنیت، از تاریک‌خانه فصل هفتم این شورا برای همیشه بیرون بیاییم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.