بر نقشههای کهنه خطی تازه میکشیم
شبنم رحمتی
نیچه میگوید: «آدمی هرچه بیشتر خود را راه برد، دیگران کمتر او را راه خواهند برد». امروز همه ایرانیانی که در دوران تحریمهای ناجوانمردانه صدمه دیدند اهمیت این سخن را بهتر از سایر مردم جهان درک میکنند. گفتمانی که با منطق و دیپلماسی پیش رفت، موفق شد مسیری را که امکان منتهیشدن به جنگ داشت، به گفتمان پیروز جامعه جهانی بدل کند. اما نباید اسیر هیجانات کاذب شویم و گمان کنیم از فردا قطار روی ریل میافتد و سیل پولهای بلوکهشده روانه کشور میشود، نباید گمان کنیم دیگر اثری از مشکلات نخواهد بود و انتظارات غیرواقعی ایجاد کنیم. اقتصاددانها معتقدند پس از توافق، افزایش تولید نفت به سطح پیشاتحریم دستکم یکسال به طول خواهد انجامید و رفع موانع واردات و ورود دلارهای آزادشده نخستین متغیرهایی هستند که مردم در زندگی روزمره لمس میکنند؛ اما رونق اشتغال و رفع بیکاری دستکم دو، سه سال طول میکشد. تحولات مثبت اقتصادی پس از توافق اولا یکشبه نخواهد بود و تدریجی است و حتی با تأخیر رخ خواهد داد. این در حالی است که نظرسنجیهای معتبر حوزه اجتماعی نشان میدهد اشتغال و بیمه و ارتقای خدمات بهداشتی و درمانی از مهمترین مطالبات مردم از دولت است. با این حساب مردم توقع دارند بلافاصله پس از رفع تحریمها معضل بیکاری حل شود و جوانان سروسامان بگیرند درحالیکه تغییر این وضعیت به سادگی ممکن نیست و باید عقلانی به ماجرا نگاه کرد. بخش بزرگی از این آگاهیبخشی هم به عهده ما رسانههاست. نباید منتظر رخدادهای عظیم در حوزه اقتصاد یا اجتماع باشیم، زندگی همه ایرانیان عوض میشود اما به آرامی.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.