تدبیر گوارا باد!
فریدون مجلسی
ملتی در انتظار بود. و جهانی در انتظار؛ انتظاری که پس از 10 سال، از قریب دو سال پیش از سفری به نیویورک آغاز شد، و گفتوگوی تلفنی مختصری در آخرین دقایق آن سفر؛ گفتوگویی که امیدی را در دل ملت ایران پروراند که با تردید به کلیدی دل بسته و به آن رأی داده بود که آن را راهگشای مسیر بهتری برای آینده خود میانگاشت؛ کلیدی که التهابی در دل کسانی پدید آورده بود که آسیبدیدگان اصلی و بیگناه و بیپناه رقابتهای بیپروا و تعصبات و لجاجتهای سیاسی قدرتمداران جهان بودهاند و با شکیبایی شریک رنج و تلاش و التهاب کارگزارانی که بار نگرانی ملتی را به دوش میکشیدند که مبادا به کمتر از آنچه امکان داشت تن داده باشند. تحریمهایی که با وجود همه ادعاها بیتردید برای مردم رنجآور و آسیبرسان بود. تلاش بیشتر برای تولید بیشتر همیشه داروی درد نیست. از سویی باید مواد و ابزارهایی وارد شوند و از سویی بسیاری از صنایع ما صادراتی است و تحریم موجب محرومیت دوجانبه و کاهش تولید و بیکاری میشود. اکنون توافق انجام شده است و تدریجا مراحل آن تا ابلاغ نهایی طی خواهد شد. از هماکنون ریسمانها گسسته و گشوده میشوند. اما، دستاورد بزرگ دیگر تنها گشودهشدن دستها و رفع محدودیتهای ناعادلانه نیست. دستاورد مهم آشتی تاریخی با قواعد دیپلماتیک بینالملل و بازگشت به تعامل سازنده و امن جهانی است، که اینک سابقه و تجربه پیروزمندانهای نیز در خزانه دارد؛ سابقهای که باید از آن حفاظت و به اعتبار آن افزوده شود. این توافق نهفقط برای کشور و ملت ایران مهم است، بلکه نمونه و معیاری خواهد شد که راهگشای مسائل بسیار خواهد بود. دراینمیان نقش مبتکرانه حسننیت کشور تاریخی کوچک و عمان را نباید نادیده گرفت که برخلاف تازهواردان در عرصه بینالمللی نقشی برازنده کشوری تاریخی بازی کرد که بر اعتبار و حیثیت آن افزود. ایران نیز میتواند در مسائل بینالمللی دیگر در این منطقه متلاطم نقش مشابهی را متناسب با شأن اعتبار خود ایفا کند و خود از برقراری آرامش و توسعه اقتصادی و سیاسی همسایگان منتفع شود. ازمیانرفتن تحریمها، بهانههای فسادآور دورزدنهای دکلسوز را نیز از میان برمیدارد.
دانسته شد که قهرکردن و رویگردانی از روابط ساده انسانی و خودداری از نشستن و سخنگفتن و حقوق خود را ستاندن و به حقوق و دعاوی دیگران حرمت گذاشتن چگونه میتواند نتيجهاي مثبت به بار آورد. اکنون دولت با آرامش بیشتری میتواند به طراحی و تعیین اولویتهای اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی به اعتبار گشودهشدن دریچههای اقتصادی بپردازد. تعیین اولویتها اهمیت نقش سازمان برنامهای را مینمایاند که بدون برجاگذاشتن میراثی همچون هزاران برنامه ناتمام باقیمانده از گذشته برنامهریزان امروزی را نیز الزاما ناچار خواهد کرد نوعی اولویتبندی مضاعف برای پایاندادن تدریجی برنامههای ناتمام را نیز در نظر داشته باشد. باید با مشورت اقتصاددانان با تورمی در حد معقول برنامههای توسعه اقتصادی و سرمایهگذاری داخلی و خارجی، فرصتهای اشتغال هرچهبیشتر جوانان فراهم شود، همچنين هزاران کار دیگری که نیاز به همت و عقلانیت و برنامهریزی و ارجحیت حاکمیت قانون و عدم تبعیض در کل سامانه دولت دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.