آینه
کیهان نسخه فاجعه نپیچید! )باز نشر یک یادداشت( حسین شریعتمداری: برخی از مدعیان که از یکسو پیآمد فاجعهبار پایان ذخایر فسیلی برای چند نسل آینده را قابل انکار نمیدانند و از سوی دیگر - به هر علت و با هر انگیزهای - توقف فعالیت هستهای کشورمان را توصیه میکنند، از انرژیهای دیگر نظیر انرژی خورشیدی، انرژی بادی و یا آبی بهعنوان جایگزین انرژی فسیلی یاد میکنند! که این توصیهها قبل از آن که کارساز باشد، از شدت ناپختگی، خندهدار است، چرا که؛ انرژی خورشیدی هنوز قابلیت صنعتیشدن و تولید انبوه را ندارد. برخی از کشورهای اروپایی مانند آلمان که مدعیان به آن استناد میکنند، از جمله کشورهای پرآب هستند و در بسیاری از شهرهای خود، از رودخانههای بزرگی نظیر اروندرود برخوردارند و تولید انرژی از باد اولا؛ پرهزینه و ثانیا؛ کمبازده است و ثالثا مهمتر از همه - کشورمان بادخیز نیست. اما ممکن است گفته شود که بعد از پایان ذخایر فسیلی میتوانیم به سراغ تولید انرژی هستهای برویم! که باید گفت؛ فرآیند تولید انرژی هستهای، دستکم 20 سال زمان میبرد.
قانون
برخی قانونشکنیها با ادعای حمایت از نظام صورت میگیرد علی یونسی: اراده نظام به برخورد با بیقانونی است ولی در نهایت با مقاومتهایی روبهرو میشود که قانونگریزان و خودسران سعی میکنند قانون را زیر پا بگذارند. این اقداماتی که صورت گرفت به دلیل رسوب عمیق فرهنگ قانونگریزی بود وبه نام دین و اسلام این اقدامات را انجام دادند و فکر میکردند قانون کافی نیست. این افراد ادعا میکردند برای حفظ اسلام و نظام باید قانون را زیر پا بگذارند، هرچند که نیت آنها شاید خیر بود/ تفسیر به رأی برای کسانیکه خود مجری قانون هستند یکی از راههای گریز از قانونشدهاست و قانون بیش از هرکس از ناحیه مدیران ضربه میخورد تا مردم.
ایران چشم به راه «نتایج وین» جاوید قربان اوغلی: طبیعت دیپلماسی، چانهزنی و اخذ امتیاز حداکثری است. اتفاقاتی که امروز در وین شاهد آن هستیم نیز مصداقی بر همین قاعده است. تردیدی نیست همانطور که رئیسجمهوری آمریکا اعتراف کرد اگر طرفهای مذاکرهکننده با ایران میتوانستند، حتی به ماندن یک پیچ صنعت هستهای ایران رضایت نمیدادند. آمریکا و غرب بهخوبی آگاهند که سابقه تاریخی ایران نمایانگر این واقعیت است که فارغ از کشمکشهای سیاسی در داخل کشور و اینکه کدام جریان سیاسی دست بالا را در حاکمیت داشته باشد، ایران هرگز در شرایط فشار تسلیم خواستههای خارج از قواعد و عرف بینالمللی نخواهد شد. شاید یکی از دلایل رویکرد جدید 1+5 بهطور عام و ایالات متحده آمریکا بهطور خاص در مذاکرات دو سال گذشته نیز منتج از دریافت درست آنان از این واقعیت است.
آقتاب در صورت اثبات تخلفات بقایی احمدینژاد باید محاکمه شود نادر قاضیپور: اگر رئیس هیئت بدوی رسیدگی به تخلف اداری بتواند سرمایهگذاری بقایی در ده کشور را ثابت کند، حتی نصف آن را به اثبات برساند، بدانید و آگاه باشید که احمدینژاد و یاران و نزدیکانش به کشور خیانت کردهاند. من در جریان چند پرونده بقایی بودهام و آنها را بررسی نمودهام در صورت اثبات آنها باید به اشد مجازات محکوم شود. این امکان وجود دارد که احمدینژاد از تخلفات بقایی بیخبر بوده باشد که در اینجا باید پرسید کسی که این حجم فساد در دولتش رخ داده و از آن بیاطلاع است چطور در مدت هشت سال کشور را اداره کرده است. اگر هم که از این فسادها باخبر بوده است که باید از او پرسید با آنها چه کرده است. در هر صورت من معتقدم که احمدینژاد دانسته و ندانسته باید جوابگو باشد چراکه این تخلفات در دولت او انجام شده است. چیزی که در دو دولت او بهکرات دیده شد جانشینی روابط بهجای شایستهسالاری بود. نتیجه فامیلبازی و آشنابازی 8 سال غرقشدن کشور در مفاسد گوناگون است و این مشکلاتی که امروز، مردم ایران با آن دستوپنجه نرم میکنند.
ابتکار قطعنامهدان آنان پاره شد یا... غلامرضا کمالیپناه: بهانه به دست بدخواهان و دشمنان افتاده بود که قطعنامه پشت قطعنامه صادر کنند و بهطور بیسابقهای طناب تحریمها را به گردن ملت ایران انداختند و هی فشار دادند و از این طرف بهجای تدبیر فریاد بر میآمد که آنقدر قطعنامه صادر کنید تا قطعنامهدانتان پاره شود. سخنان و اصطلاحات عامیانهای که برخی عوام خوشخیال و هیجانزده را به شور میآورد و دستقشنگه را هرچه قشنگتر برای گویندهاش به صدا درمیآوردند. اما دیری نگذشت که مشکلات بیشمار اقتصادی فشارها و تأثیرات خود را تا مغز استخوان دولت و ملت وارد کرد و رئیس محترم همان دولت این مشکلات را به گردن همین تحریمها و قطعنامهها انداخت، اعترافی که درست ولی دیرهنگام بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.