آینه
وطن امروز سیلی «قاسم» و «عبدالله» بر گوش اصحاب قیاس حسین قدیانی: فرض کنیم ولایت در سخنرانی عمومی و ملت در مشایعت پیکر شهدا، هیچ خط قرمزی برای مردمان مذاکرات ترسیم نمیکردند. میخواهم بدانم در آن صورت، عقل حضرات به چه حکم میکرد؟ آیا چون خط قرمزی در کار نبود، زیر بار یک «توافق بد هستهای» یا احیانا «توافق بدتر نظامی» میرفتند؟ یعنی نکته به این سادگی را نمیگرفتند که نباید با آشکارکردن اندرونی خود، ایضا بازگذاشتن دست جاسوسان اجنبی، خداینکرده زمینهساز «جنگی دیگر» در کشور شد؟ یعنی مسئله به این واضحی را نمیگرفتند که با دستفرمان «هر توافقی...» لغو تحریم در همان روز امضای توافق، حاصل نمیشود؟ اینها که دیگر خیلی هم ترسیم خطوط قرمز توسط ملت و ولایت و این حرفها را نمیخواست! فلذا خط قرمزی هم اگر در کار نبود، این مردمان باید مدد از عقل میگرفتند. به راستی بیاییم و فرض کنیم و ملت، ولایت، وصایای امام، شهدا، مجلس شورای اسلامی و... تنها و تنها شاهد ماجرا بودند و فقط و فقط هم تماشاچی صرف! یعنی حضرات قبول میکردند نخبه وزارت دفاع را بنشانند جلوی سؤال دشمن وقیح؟ یعنی قبول میکردند «غنیسازی ۲۰ درصد» بلکه «کلیت صنعت هستهای» را ارزان به دشمن بدهند، بعد منتظر بمانند بلکه الطاف کریمانه راستیآزمایی آژانس، شامل حالشان شود، آیا تحریمی لغو شود، آیا نه؟ این شد مذاکره؟ این شد دیپلماسی؟
آرمان امروز
گذر از یک دهه سخت صادق زیباکلام: آنموقع که قطعنامه شورای امنیت علیه ایران به تصویب رسید، فرض طرف مقابل بر این بود که ایران بهدنبال سلاح هستهای است. بنابراین با توجه به اینکه سلاح هستهای با موشکهای قارهپیما حمل میشود، طبق قطعنامه شورای امنیت، هرنوع صادراتی که به ساخت و توسعه موشکهای دوربرد ایران کمک میکند، ممنوع شد. اکنون فرض طرف مقابل بر این است که ایران در چارچوب توافق بهدنبال تولید سلاح هستهای نیست و بنابراین ایران از نظر ساخت موشکهای دوربرد همانند کشورهای دیگر خواهد بود و منعی در ساخت موشکهای دوربرد نخواهد داشت. با توجه به این فرض مکانیسمهایی که برای نظارت و جلوگیری از تولید سلاح هستهای به وجود آمده بلاموضوع خواهد شد. نحوه اینکه چگونه این مورد بیاثر شود تا ایران بتواند به فعالیتهای ساخت موشک دوربرد خود ادامه دهد و درعینحال غیرقانونی نباشد خود جای بحث بیشتری دارد که تاکنون مذاکرات هستهای را طولانی کرده است.
ایران توافق؛ فرصت یا تهدید؟ سعید علیخانی: شوروی سابق بهواسطه تطابقنداشتن توانمندیهای خود با نیازهای دنیای جدید بالاخص در مقوله توسعه منابع انسانی، مبارزه با فساد و نیز بهروزرسانی آرمانهای خود با واقعیتهای موجود حتی از قبل موفقیتهای نسبی که در مذاکرات مهم منجر به توافق «سالت» با ایالات متحده بدان دست یافت، باز هم قادر به مدیریت مشکلات اساسی خود نبود حال آنکه چین دوران شیائوپینگ با انجام اصلاحات اساسی در حوزه منابع انسانی، مشارکت و نیز توسعه زیرساختها و محدودکردن نیروهای تندروی داخلی بخوبی توانست از فرصت مذاکره با غرب به سوی مرحلهای که اکنون با افتخار در آن قرار دارد، پل بزند. از این منظر میتوان گفت که بخش اعظم مسئولیت تیم مذاکرهکننده هستهای بعد از انجام توافق به گروهها و نهادهای ذینفوذی حوالت داده میشود که در شرایط جدید دیگر همچون گذشته قادر به فرافکنی و نگاه از بیرون نیستند و جامعه بعد از این منتظر است تا تواناییهای آنان را در بهروزرسانی خود با مطالبات و نیازمندیهای جدید و مدیریت منابع مالی یا نظارت بر تخصیص درست آن در کنار ایجاد زمینههای لازم برای رشد و توسعه انسانی و نظایر آن، مشاهده کند.
اعتماد توافق هستهای، شکست دیپلماسی اسرائیل حسن بهشتیپور: ما برای حفظ وحدت، مخالفان خود را نباید همسو با اسرائیل نشان دهیم. این همان اشتباهی است که متأسفانه برخی از منتقدان هستهای نسبت به مذاکرات دارند که میگویند حامیان مذاکرات دلبسته به غرب هستند. بااینحال، منتقدان کنونی مذاکرات را میتوان به چند گروه تقسیم کرد. گروه نخست، کسانی هستند که میخواهند جلوی خطاهای تاریخی را بگیرند و انتقاداتشان دلسوزانه و صادقانه است. گروه دوم، کسانی هستند که به این مسئله نگاه جناحی دارند و فکر میکنند که با حصول توافق، جناحی قدرتمند میشود و این در حالی است که با توافق هستهای کسی تضعیف نمیشود و به قدرتمندترشدن کشورمان کمک میکند. گروه سوم، کاسبان تحریم هستند که بهخاطر منافعی که با تحریم به دست آوردهاند، حاضر نیستند تا از منافعشان بگذرند که با رفع تحریمها بخش اعظمی از منافعشان برباد میرود. با وجود این باید یادآوری کنم که کشور در شرایط کنونی بهشدت نیازمند حفظ وحدت ملی در راستای منافع ملی است و باید سعی کنیم تا اتحاد و انسجام کشورمان را دراینباره به عالیترین سطح برسانیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.