روایت یک شاهد عینی از بازی ایران و آمریکا
یک تصویر بینظیر
دریا بهرنگ: مسابقه والیبال ایران و آمریکا فرصتی بود برای یک تجربه کوچک و محدود اما مهم. تجربه حضور زنان در ورزشگاهها فارغ از مثبت و منفیبودن نتایج آن، چندوقتی است که از یک دغدغه اجتماعی، به یک دغدغه سیاسی بدل شده و گروههای مختلف با اظهارنظر درباره ممنوعیت یا عدمممنوعیت آن، بهنوعی مدافع جایگاه خود در ساختار سیاسی جامعه شدهاند. دراینمیان اما دیدار والیبالی ایران و آمریکا، به 18 زن فرصتی مغتنم داد تا بدون نگرانی، بنشینند روی سکوهای یک سالن مردانه و بهعنوان نماینده بسیاری از زنانی که مایل بودند این بازی را از نزدیک ببینند، شاهد برد تیم ایران باشند. رسانههای مختلف پس از اتمام این بازی، سعی کردند با بانوانی که این تجربه منحصربهفرد را داشتهاند، گفتوگو کرده و از حالوهوای این اتفاق سر دربیاورند. در کنار این گزارش که حاصل گفتوگوی «شرق» با «شهربانو معتمدی»، یکی از زنان حاضر در ورزشگاه است، خبرآنلاین با «مرجان گلپیرا» گفتوگو کرده و پیشتر نیز «شرق» با یکی دیگر از بانوان حاضر در ورزشگاه به گفتوگو نشسته است. در این گفتوگوی کوتاه، معتمدی بیش از هرچیز از تجربیات دیداری و شنیداری خود در حین تماشای بازی سخن گفت و تأکید داشت که بهعنوان یک تجربه فردی، حق هر مرد و زنی است که بتواند در چارچوب شرع و قانون، تیم ملی کشورش را تشویق کند: «به محض ورودمان و حرکت به سمت جایگاه تماشاچیان، اولین چیزی که توجهم را جلب کرد، علائم و نشانههای راهنمایی در این ورزشگاه بود که برای زنان و مردان طراحی شده است. تابلوهای زیادی بود که نشان میداد، این ورزشگاه برای حضور خانمها در کنار آقایان برنامهریزی شده و چون این برنامهریزی، یک برنامهریزی پایهای و معمارانه بوده، جای هیچگونه نگرانیای وجود ندارد، چراکه هم حریمها در نظر گرفته شده و هم تمامی موارد خدماتی بهصورت جداگانه تعریف شده است؛ مثلا سرویسهای بهداشتی». معتمدی میگوید حضور زنان در ورزشگاه، نهتنها جو بازی را تحتتأثیر قرار نداد بلکه باعث شد نوای تشویقی که در ورزشگاه میپیچد، همصداتر شود: «خب، ما واقعا تعجب آقایون تماشاچی را دیدیم که اول فکر میکردند ما میهمان خارجی هستیم، اما بعد که متوجه شدند، هموطن و خواهرشان هستیم و زبان فارسی را خوب میفهمیم، با ما در تشویق تیم ملی والیبال ایران همراه شدند». بهگفته این تماشاچی بازی ایران و آمریکا، حضور زنان نهتنها مشکلی برای حراست این ورزشگاه ایجاد نکرده، بلکه باعث شده است که در حین بازی، همه با نهایت آرامش شاهد تلاش والیبالیستهای ایرانی باشند: «در ست سوم، صدای تشویقها بهقدری بلند شده بود که انگار تمام ورزشگاه؛ از تماشاچی و افراد پشت صحنه و حتی نیروهای حراست داشتند ورزشکاران را تشویق میکردند و ایرانایران میگفتند. این برای همه ما یک افتخار بود و برای من افتخار بیشتر آنجایی بود که بازی تمام شد و برای اولینبار، زنده و با چشمان خودم دیدم که خستگی سه ست بازی حتی ابروی بازیکنان را خم نکرد، آمدند جلو تماشاگران ایستادند، به احترام حضور همه ما سر خم کردند و به رختکن رفتند. چنین تصویری واقعا تصویر بینظیری بود».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.