لجبازی با هیتلر
دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری
هیتلر هم سگی بهنام بلوندی داشت که خیلی به آن افتخار میکرد هرچند برای اوا بازی با آن سخت بود. اوا برای همین حکم قاطعی در مورد آن سگ صادر کرد که دیگر حق ندارد از اتاق هیتلر خارج شود. میگفت: «سگ تو بلوندی یک خوک است». برای نمونه هیتلر هم بهمنظور انتقامگرفتن از این بدگویی حاضر نشد در کنار سگهای اوا جلوی دوربین بایستد. کمااینکه قاطعانه مانع عکسبرداری دوستش با آن سگها هم شد. ازآنجاکه این کارها با صخره لجبازی اوا برخورد میکرد، گاه مجبور میشد با دادن هدیهای مثل یک جواهرات زیبا یا یک هدیه گرانبهای دیگر، دل او را بهدست آورد. در آن صورت اجازه میداد از او درخواست عجیبی داشته باشد. «اوا، اجازه میدهی نیمساعت بلوندی پیش ما باشد؟» کسانی که بهصورت موقت در برگهاس ساکن بودند، میتوانستند لحظاتی تفریحی در کنار پیشوا و دوستش داشته باشند. بهخصوص روز اول سال که در دوران نازیسم نیز بهعنوان تنها عید بهرسمیت شناخته شده بود. هیتلر طبق معمول خود لباس رسمی میپوشید. اوا تلاش زیادی میکرد تا او را قانع کند لباس شیکی داشته باشد. میگفت: «به موسولینی نگاه کن چه لباس جدیدی دارد! اما تو همیشه کلاه نظامی با خود داری». به کراواتها و کفشهای سیاه او ایراد میگرفت و به خدمتکار دستور داده بود هر روز لباسهایش را اتو کند. هیتلر را سرزنش میکرد که موهایش مرتب نیست -اون کاکلش را دوست نداشت- یا اینکه چرا در زمان اصلاح، صورتش را زخمی کرده است. هیتلر در جوابش میگفت: «موقع اصلاح اینقدر خون ریخته شد که از خون میدانهای جنگ بیشتر بود»! یکبار الیسا براون، خواهر اوا، به یکی از این شبنشینیهای رسمی بهمناسبت سال جدید (1939) دعوت شد. در پشت چهره هیتلر بود که با آدولف آشنا میشد. مردی که دستش را میبوسد و با صدایی آرام با او صحبت میکند. «وقتی به من نگاه میکرد حتی جرئت نداشتم بگویم متشکرم».
ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.