تحلیل سخنگوی کمیسیون امنیت درباره قدمزدن ظریف و جان کری
پیادهروی؛ تاکتیک ضدشنود
متن نامه سرگشاده 21 نماینده این بود: «پیادهروی نمادین شما با وزیر امور خارجه آمریکا خطای دیپلماتیک بود». قدمزدن ظریف و جان کری در حاشیه مذاکرات ژنو نهتنها به احضار او به مجلس منتهی شد که موجی از مخالفتها و گوشهوکنایهها در بهارستان به پا کرد. منصور حقیقتپور، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس به کنایه گفت: «ظریف بر پایه یک فرهنگ غربی تربیت شده است و متوجه بسیاری از حساسیتهای داخل کشور نیست». او البته در جملهای تأملبرانگیز توصیف عجیبی ارائه کرد: «قدمزدن ظریف و کری مثل قدمزدن لیلی و مجنون بود، مثل دو عاشق که به ماه عسل رفتهاند که این برای مردم ما قابلقبول نیست».البته ظریف کمی بعدتر درباره ماجرای آن پیادهروی از اغراق در توصیف ماجرای پیشآمده گله کرد: «فکر نمیکنم چند دقیقه پیادهروی اصولا یک موضوع مهم سیاسی باشد. در همه مذاکرات گذشته نیز کمابیش مذاکرهکنندگان قبلی هم با افراد مختلف فرصت پیادهروی داشتند و در مذاکرات اخیر بعد از یک سفر طولانی نیمهشب و پنج ساعت مذاکره، نیاز بود بنده از هوای آزاد استفاده کنم؛ بنابراین آن پیادهروی صورت گرفت».حالا با توجه به اخبار منتشرشده درباره اینکه اسرائیل مذاکرات هستهای ایران را شنود میکرده، عباسعلی منصوریآرانی در گفتوگو با «شرق» تحلیل تازهای از پیادهروی ظریف و کری ارائه کرده است و آن را بیشتر یک تاکتیک ضدشنود میداند، البته او تأکید دارد که این برداشت شخص او است و باید دید تحلیلهای آینده چه نکاتی را نشان خواهد داد؛ حتی از آمریکاییها. این شاید علت قدمزدن کری و ظریف بیرون ساختمان باشد. ماجرای شنود مذاکرات از سوی اسرائیلیها، حالا فضای تازهای از تحلیل را پیشروی ما قرار داده است. شخص شما فکر میکنید، میتوان برخی نقدهای مجلس به تیم مذاکرهکننده ازجمله آن پیادهروی پرحاشیه را بازخوانی کرد؟ فنون مذاکره و گفتوگو نکات مختلفی دارد و کار تخصصی است، اگر هر کدام از ما در تخصص خودمان حرف بزنیم، خوب است. ظریف چه برای جلوگیری از شنود و چه غیر از آن، این حرکت را انجام داده و بهعنوان شخص توانمند در مذاکرات هستهای حضور یافته و قابلاحترام است. آیا ظریف در سؤال مطرحشده درباره پیادهروی اشارهای به ماجرای شنود احتمالی داشت؟ خب به هرحال همیشه احتمال بحث شنود میرفت، تیم مذاکرهکننده باید همه تلاشش را میکرد تا بتواند به شکلی عمل کند که شنودی صورت نگیرد، اما چه در مراوده و چه در گفتوگوهای تلفنی امکان شنود وجود دارد و به همین خاطر پیام به شکل انسانی فرستاده میشود، چراکه سیستمهای پیشرفتهای در جهان وجود دارد که امکان دارد خط خبری را بخواند و ما هم به خیلی از این سیستمها مجهز نیستیم. و طرف مقابل چطور؟ تیم آمریکایی در کنار استراحتگاهها اغلب یک دستگاه فوقپیشرفته ضدشنود دارد و در همه هتلهای محل مذاکره سیستمهایی نصب میکنند که تماس تلفنی با کاخ سفید امن گزارش داده میشود که خب ما چنین چیزی نداریم. آنوقت ما همان گزینه نیروی انسانی برای امنکردن پیامها را در پیش میگیریم؟ بله نیروی انسانی در ردوبدلکردن پیامها خیلیمهم است. مثلا برادر آقای روحانی که اغلب همراه تیم هستهای هستند. بله، ایشان و بقیه افراد هم دخیلاند، چون فاصله ایران و کشورهای طرف مذاکره زیاد نیست و اغلب از این روش استفاده میشود. اسم تخصصیاش چه میشود؟ پیک امن. و آن دستگاه آمریکایی؟ دستگاههای پیشرفته ضدشنود. تیم ایرانی علاوه بر اینها از چه ابتکاری برای جلوگیری از شنود بهره میبرد؟ در خود محل مذاکره هم امکان لورفتن گفتوگوها و شنود وجود دارد. به همین خاطر اینها را تیمهای فنی باید پیش از استقرار نیروهای مذاکرهکننده چک کنند. فکر نمی کنید اگر همین نکات پیشتر به نمایندگان توضیح داده میشد، این همه نقد و گلهگذاری به تیم مذاکرهکننده وارد نمیشد. وظیفه آقای ظریف نیست که این مسائل را بگوید. شما همان موقع هم این نکته را خاطرنشان کردید. پیادهروی با احتمال پیشبینی همین ماجرای شنود اتفاق افتاده اما اینکه تحلیل من درست باشد یا نه، معلوم نیست. آقای ظریف میتوانستند به همین نکات در کمیسیون امنیت اشاره کنند؟ اگر چنین میکرد، اقدامات بعدیاش را کور میکرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.