|

مخاطب جملات تند سرمربی تیم ملی کیست؟

کارلوس کی‌روش، سرمربی تیم ملی کشورمان، پیش از دیدار روز گذشته مقابل ترکمنستان با جملات تندی به برخی منتقدان تیم ملی و منتقدان شخصی‌اش تاخت: «وقتی بازیکنان من یا افراد نزدیک به من دچار اشتباهی می‌شوند، سعی می‌کنیم صحبت کنیم و آن اشتباه و مشکل را رفع کنیم. وقتی اشتباهی از ما سر می‌زند، سخت تمرین می‌کنیم و سخت کار می‌کنیم تا تیم بهتری در زمین باشیم، اما چیزی که هیچ وقت، هیچ وقت و هیچ وقت زیر پا نمی‌گذاریم، وفاداری و اعتمادی است که تک‌تک ما به یکدیگر داریم و جنگیدن برای رسیدن به هدف مشترک تیمی، رؤیایی است که در سر داریم».کی‌روش در ادامه با توصیف موارد مذکور به‌عنوان ویروس، گفت: «مطمئنا بعضی اوقات باید با این ویروس، هم درون تیم بجنگیم و هم بیرون تیم. بعضی از این ویروس‌ها آن‌قدر ضعیف هستند که نیازی نیست بخواهیم آنها را نمایان کنیم یا ماسک‌شان را برداریم. آنها آن‌قدر ضعیف هستند که زهرشان را به خود می‌ریزند و باعث می‌شوند خودبه‌خود ماسک‌شان بریزد و چهره واقعی‌شان نمایان شود». بااین‌حال، نکته نامعلوم، مخاطب کارلوس کی‌روش است؛ او در پاسخ به این سؤال که منظورتان شخص خاصی است؟ گفت: «خیر، فقط دارم به یک‌سری از اصول زندگی اشاره می‌کنم. در تمام جاهایی که کار کردم، افرادی بوده‌اند که نمک خوردند و نمکدان شکستند. همیشه افرادی هستند که اتهامات اشتباه به افراد می‌زنند. تهمت‌هایی را مطرح می‌کنند. متأسفانه دروغ می‌گویند و به افراد دیگر بی‌احترامی می‌کنند، ولی نباید فراموش کنیم این افراد، انسان‌های بسیار کوچک و غیرقابل‌اعتمادی هستند. وقتی جوان‌تر بودم این نوع رفتار و برخوردها من را عصبانی و ناراحت می‌کرد. وقتی به بلوغ بیشتری در زندگی رسیدم، این نوع رفتارها از افراد خاص دیگر باعث خنده من می‌شد. این نوع افراد به راه خود که همان رفتن به جهنم است، ادامه می‌دهند. راه‌شان هم همین راه اشتباهی است که به دروغ‌گویی، اتهام‌زنی و نسبت‌دادن رفتارهای ناروا منتهی می‌شود. در آن زمان ناراحت از این نوع رفتار بودم، ولی امروز من هیچ حسی به این نوع رفتار و افراد ندارم. من نسبت به آنها کاملا بی‌تفاوت هستم. آیا می‌خواهند تصمیم بگیرند به جهنم بروند؟ خب بروند، خیلی هم عالی. تصمیم خودشان است. بگذار به‌تنهایی بروند و بسوزند و لذت ببرند! این‌گونه افراد با این کارهای‌شان به اشتباه درِ خانه من را زدند. به‌خاطر اینکه من هیچ حس دلسوزی و ترحمی به آنها ندارم و نمی‌توانم با آنها ارتباط برقرار کنم. درک می‌کنم چرا این افراد من را دوست ندارند و حتی شاید از من متنفراند؛ این به‌خاطر حسادت زیاد این افراد است و باعث مریضی آنها شده است. به‌خاطر اینکه آنها نمی‌توانند بیایند و این کارآمدی و توانایی‌ها را بخرند. نمی‌توانند وفاداری را بخرند. نمی‌توانند شخصیت را بخرند. توان این را ندارند که دوست‌داری را بخرند. به‌همین‌خاطر من از آنها هیچ ترسی ندارم. »

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.