شور و حال کودکی برنگردد
عکس: AFP
سحر طلوعی: چه خوب که کودکان غم غربت و آوارگی را خیلی درک نمیکنند. چه خوب که کودکان نمیدانند با پای نرم و نازک روی فنسهای مرزی ایستادن و تلاش برای رسیدن به آنور سیمها چه رنجی دارد. چه خوب که یک دوربین عکاسی میتواند نگاه یک کودک را بدزدد و نبیند پدرش، برادرش و دیگر کسوکارش چطور فنسهای مرزی را بالا و پایین میکنند تا شاید ذرهای از حجم وحشت کاسته شود. تا شاید از طعم داعش کاسته شود. شاید رنج آوارگی و سرگردانی و غربت را بتوان تحمل کرد، اما با وحشت داعش نمیشود کنار آمد. سربازان مرزهای مشترک ترکیه و سوریه هرروز شاهد این بالاوپایینشدنها هستند. گاهی برخورد و واکنش و گاهی هم لابد کنار میآیند و چشم میبندند و لام تا کام حرف نمیزنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.