|

آینه

ایران تحریم ظلم است، نه موهبت یادداشت مصطفی ایزدی گفته‌اند «تحریم‌ها نیز یک نعمت برای ما محسوب می‌شود.»... نعمت اصولا یک لطف خدایی است که اعطای آن به بندگانش، پیامدهای مثبت دنیایی و اخروی فراوانی دارد. از حامیان اصل سازنده‌بودن تحریم می‌توان پرسید که تحریم‌ها چه پیامدهای مثبتی داشته است؟ ممکن است آنها پاسخ دهند که وابستگی‌های ما- به‌خصوص در امر فناوری- کم شده است، اما روشن است که پیشرفت مقوله‌ای است که به سه پارامتر بستگی دارد: 1-خودباوری و حس اعتمادبه‌نفس 2-چشم انداز امیدبخش به آینده 3-برخورداری از لوازم و امکانات پژوهشی و تحقیقاتی و... . حال می‌توان دریافت اگر در تحریم نبودیم، چه اندازه هر سه پارامتر برای خیز علمی ایران و قطع وابستگی مهیا بود... . گفته‌اند: «متأسفانه رفع تحریم‌ها نه‌تنها سازنده نیست، بلکه موجب افزایش اسراف و اشرافی‌گری و ورود اجناس و کالاهای لوکس به داخل می‌شود». سخنران درواقع به این واقعیت اعتراف می‌کند که تحریم منشأ و عامل «کمبود» است و رفع تحریم به رفاه و رونق می‌انجامد، اما به‌جای عبارت رفاه و رونق واژه اسراف را به‌کار می‌گیرد. اساس چنین نگاهی به رفتار اقتصادی مردم بدبینانه است که می‌پندارد وقتی مردم ایران از «نداری» به در آیند و پولدار شوند، اسراف خواهند کرد. به‌راستی آیا با رفع تحریم‌ها به‌صورت کامیونی پول بین مردم توزیع خواهند کرد که فقرا و مستمندان به اسراف دست زنند و به روش اشرافی‌گری روی آورند؟ از طرفی واقعیت‌های اجتماعی ایران به‌ویژه تجربه آن هشت سال گذشته می‌گوید چه تحریم باشد، چه تحریم نباشد، کالاهای لوکس وارد ایران می‌شود. در دوره تحریم این کالاها به‌صورت قاچاق و از طریق غیررسمی وارد می‌شود. وانگهی به یمن بی‌ثباتی در خط مشی اقتصادی دولت پیشین، آنان که همانند اشراف و ثروتمندان زندگی می‌کنند، از تحریم نه‌تنها هیچ ضربه‌ای نخورده‌اند، بلکه فربه‌تر و پولدارتر هم شده‌اند. گزارش‌های استفاده از ارز مبادله‌ای برای واردکردن پورشه، فقط یکی از موارد فربهی رانت‌خوارها و اشراف خاص از برکت تحریم است.

رسالت فایده سیاه‌نمایی گذشته چیست؟ سرمقاله محمدکاظم انبارلویی اخیرا آقای جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهور، گفته است: «100 میلیارد دلار از محل واگذاری‌های انجام‌شده در دولت گذشته معلوم نیست، کجاست؟»... جناب آقای رحمانی فضلی، رئیس دیوان محاسبات کشور، در هشت‌ساله دولت‌های نهم و دهم بوده و اکنون دو سال است وزیر کشور دولت یازدهم است. چگونه ممکن است از کشف اعجاب‌آمیز معاون اول رئیس‌جمهور بی‌اطلاع باشد؟ ... کافی بود آقای جهانگیری قبل از این ادعا با وزیر محترم کشور در مورد «این مبلغ کجاست» گفت‌وگو می‌کرد تا جواب مقتضی را دریافت می‌کرد... مردم از خود سؤال می‌کنند فایده این سیاه‌‌نمایی‌ها از گذشته چیست؟ آیا می‌تواند آثار تلخ اعلام محکومیت مهدی هاشمی را که در یک فرایند دادرسی شفاف اعلام شده را بپوشاند؟ آیا می‌تواند وعده‌های دولت در بهبود اوضاع و استفاده صحیح از کلید در قفل مشکلات کشور را واتاب دهد؟ کوچک‌کردن دولت گذشته با انتشار اخبار خلاف واقع، بررسی نشده و... ، دولت جدید را بزرگ نمی‌کند. فایده‌ای هم بر این سیاه‌نمایی مترتب نیست. دستگاه قضائی به‌ویژه مدعی‌العموم برای تضمین سلامت افکار عمومی و نیز حقوق کسانی که در این اتهام‌زنی‌ها ضایع می‌شود و حتی صحت و سقم بررسی ادعاها، وظیفه تعریف‌شده دارد. آیا به این وظیفه عمل خواهد کرد؟

اعتماد محل نشت فساد اینجاست حرف روز برای اینکه بدانیم مطبوعات چگونه در برابر یک اختلاس و فساد پولی واکنش نشان می‌دهند، ولی در برابر ریشه فساد علمی از آنها واکنش کمتری می‌بینیم، کافی است به گفت‌وگوی یکی از نمایندگان مجلس درباره توجیه اتفاقات رخ‌داده در بورسیه‌های غیرقانونی با روزنامه «شرق» مراجعه کنیم. این نماینده محترم به‌خاطر مسئولیتش در مجلس، به‌دلیل شکایت ٤٠٠ دانشجوی بورسیه‌ای، به این پرونده ورود کرده و تمام‌قد از تصمیم سال‌های دوره کامران دانشجو دفاع می‌کند و نه آن را رانتی می‌داند نه غیرقانونی... . این نحوه نگاه به مسئله به‌معنای دقیق کلمه فاجعه است. اینکه یک نفر در مقام وزیر اختیار دارد که افراد با معدل پایین را بورسیه کند!! و سوءاستفاده از حق نیز شناخته نشود، مثل اینکه مسئولان ورزش نیز پسرعموی خود را به‌جای قهرمانان صاحب‌رکورد به مسابقات جهانی اعزام کنند!! از این افراد با چنین ذهنیتی که مخالف هرگونه آموزه منصفانه است انتظار چندانی نیست، ولی مسئولیت شخص آقای فرهادی در این مورد در کارنامه وی ثبت و ضبط خواهد شد. تا وقتی که چنین ذهنیت‌هایی در جامعه وجود دارد، نیازی به مبارزه با ثمرات و میوه‌های آنها نیست. این ریشه همواره ثمر خواهد داد، همچنان که تاکنون داده، حتی اگر ثمر آن زقّوم باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.