آینه
اعتماد اصلاحات به بنبست نرسیده است محمدرضا خاتمی: اگر طرف مقابل احساس کند که هرچه به پیش بیاید، شما عقبنشینی میکنید بیشک جلوتر میآید/ ما فکر نمیکردیم عدهای برای قدرت بجنگند/ در مسیر اصلاحات احساس به بنبسترسیدن نداشتهایم/ اینکه ما طرف مقابل را ترساندیم قبول ندارم/ اپوزیسیون آن بخشی هستیم که میخواهد حکومت را حیاط خلوت کند/ همه خواست ما «نه» بزرگ به جریان ضداصلاحات بود/ برنامهمان در انتخابات ٩٢ این بود که اگر آقای عارف نشد، آقای روحانی بشود، او نشد، آقای ولایتی و همینطور تا آخر/ شاید در چند مورد عقبنشینی لازم بود/ در جریان سیاسی اصلاحات، معتقد به انقطاع نسلی نیستم/ به بخشی از اصلاحطلبان میگویند زلفتان را به زلف فلانی گره نزنید/ باید فداکاری صورت گیرد برای اینکه اصلاحطلبی بماند/ باید معلوم باشد خطوط قرمز اصلاحات کجاست/ درست است که رئیس دولت اصلاحات ٢٢ میلیون رای آورده بود اما اصلاحات در اوج نبود/ مجلس ششم فقط در جنبه سیاسی به مانع برخورد/ علی آقا برادرم با من تماس گرفت و گفت اگر خبری در مورد رایدادن رئیس دولت اصلاحات آمد شوکه نشو/ در انتخابات ٨٤ مشارکت، ٢٥ درصد مقصر است/ کاندیداتوری آقای معین تصمیم حزبی بود، نه تصمیم خودم/ رئیس دولت اصلاحات هیچوقت تصمیم شخصی نگرفته است/ رویکردی که حاکمیت به جریان اصلاحات دارد کمی ناشی از نیاز است/ اصلاحطلبان خود را متولی اصلی نظام میدانند/ در روند مذاکرات هستهای اینطور نیست که اصلاحطلبان انتقاد نداشته باشند/ رئیس دولت اصلاحات در برابر طرح خروج از حاکمیت گارد داشت/ اگر تجربه امروزمان را داشتیم از طریق تعاملات درون حکومتی آن را حل میکردیم/ در روند اصلاح و اصلاحات به افشاگریهای آنچنانی نیاز نیست/ اصلاحطلبان همه پیر شدهاند، الان بچه دارند نوه دارند، آدم در این سن زندان برود که چه بشود؟ / پروژه اصلی اصلاحطلبان باید مبارزه با فساد در ابعاد مختلف باشد/ عباس عبدی تغییر کرده اما غیرمنصفانه است اگر بگوییم در اصول شخصیتی ثابت نمانده است/ تودههای مردم بهدنبال آب و نان هستند اگر تامین شد، یاد سیاست میافتند/ سال ٨٤ به خاطر اشتباه استراتژیک ما آقای احمدینژاد آمد/ ما در سیاست نان بازوی خودمان را میخوریم محافظهکاران نه
رسالت میز قمار شیطان حنیف غفاری: قمار با شیطان و فریب لبخندهای آن را خوردن نتیجهای جز شکست ندارد. در اینجا بهصورتی خودکار سؤالی به ذهن خطور میکند: اینکه حدود و ثغور قمار سیاسی با آمریکا چگونه تعریف و تعیین میشود و چگونه باید به مصداقیابی آن پرداخت؟ در پاسخ به این سؤال مهم باید گفت که «میز قمار آمریکا» در قبال بازیگران منطقه زمانی چیده میشود که «استراتژی دوستی با آمریکا» بخواهد جایگزین «استراتژِی مهار شیطان بزرگ» شود. در این صورت مقامات آمریکایی و انگلیسی، برای چیدن میز قمار و نشاندن رقبای سابق خود پای آن دست بهکار میشوند. در عین حال بدیهی است که کلیت مذاکره با آمریکا از موضع قدرت و حتی در مواردی رسیدن به توافق با آن (با اصرار بر خطوط قرمز و رعایت منافع ملی) مصداق مذاکرهای عزتمندانه و شرافتمندانه است. موضوعی که تیم مذاکرهکننده زحمتکش و انقلابی کشورمان نیز نسبت به آن پایبند است. در یک کلام و قاعده کلی، این استراتژیها، اصول، ارزشها و خطوط کلان سیاست خارجی کشور ما هستند که از تبدیلشدن «میز مذاکره با آمریکا» به «میز قمار غرب» جلوگیری میکند. از اینرو هرگز نباید لحظهای در حفظ و استمرار این اصول و مبانی و استراتژیها تردید کرد زیرا چه از منظر ایدهآلگرایانه و چه از منظر واقعگرایانه بنگریم، متوجه خواهیم شد که نخستین و بدترین لغزش در مقابل آمریکا از «تغییر اصول و مبانی» نشأت میگیرد.
سیاست روز دانستن دیگر حق مردم نیست؟ مهدی رجبی: برخلاف آنچه رسانههای یک جریان خاص سعی در القای آن داشته و دارند، این است که چرا وزارت ارشاد دولت اعتدال به برخیها آزادی بیان بیش از حد میدهد و بر دهان برخی دیگر که اتفاقا منتقد دولت هستند، برچسب میزند؟ چرا روزنامههای بهظاهر حامی دولت میتوانند به ائمه، احکام اسلام توهین کنند و یا نهادی قانونی چون مجلس را با انواع و اقسام تیترها و مطالب دور از ادب به سخره بگیرند و زیر سوال ببرند، اما رسانههای منتقد اجازه ندارند، درخصوص برخی مسائل عادی جامعه و رفتارهای اشتباه دولت واکنش نشان دهند؟ چرا مصوبه شورایعالی امنیت ملی درخصوص کشورهای همسایه و یا افتضاح یکی از آقایان در پرونده کرسنت باید اجرایی شود و متخلفان راهی دادگاه شوند، اما درخصوص مصوبه دیگری در خصوص یکی از افراد ممنوعالتصویر هیچ برخوردی صورت نمیگیرد و اجازه مییابند تا عکس و مطالب و تیتر آن فرد را روی جلد نشریات خود ببرند؟ چرا یارانه رسانههای منتقد دولت در پیچ بروکراسی و بهانههای عجیبوغریب گیر میکند، اما رسانههای خاص چنین شرایطی را تجربه نمیکنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.