|

سوء‌استفاده جنسی صلح‌بانان سازمان ملل از زنان و دختران هائیتی

کلاه آبی‌های روسیاه

چه می‌توان کرد وقتی با هزار امید و آرزو به گروهی تکیه می‌کنید و ناگهان خائنان به اعتماد، پشتتان را خالی می‌کنند؟ اگر خائنان‌، نیروهای حافظ صلح سازمان ملل باشند پاسخ این است: «هیچ» در میان گزارش‌های بی‌شمار منتشر‌نشده، آسوشیتدپرس پیش‌نویس گزارشی را منتشر کرده که اطلاعات آن از سوءاستفاده جنسی کلاه‌آبی‌های سازمان ملل از زنان و دختران در هائیتی حکایت دارد. طبق گزارش سرویس‌های نظارت داخلی سازمان ملل که انتظار می‌رود در ماه جاری میلادی به ‌طور کامل منتشر شود، صلح‌بانان سازمان ملل در ازای روابط جنسی با 200 زن و دختر زیر سن قانونی به آنها غذا و دارو می‌داده‌اند. شگفت آنکه یک‌سوم این افراد، زیر 18 سال بوده‌اند. سرویس‌های نظارت داخلی سازمان ملل در طول تحقیقات یک‌ساله خود با 231 نفر از ساکنان هائیتی گفت‌وگو کرده‌اند و آنها اقرار کرده‌اند برای تأمین نیازهای اولیه خود، صلح‌بانان سازمان ملل از آنها سوءاستفاده جنسی کرده‌اند. در این گزارش آمده است: برای زنان روستایی این رابطه جنسی در قبال گرسنگی، فقدان مکان امن، وسایل نگهداری از کودکان و دارو صورت می‌گرفته که از نیازهای اساسی آنها محسوب می‌شود. برای زنان شهری نیز این روابط در مقابل دریافت کفش، موبایل، لپ‌تاب، عطر و پول شکل می‌گرفته. براساس این گزارش به‌دلیل فقدان اطلاعات روشن و دقیق، کمک به قربانیان بهره‌برداری جنسی بسیار دشوار است. در این میان هروه لادسوس، رئیس دفتر صلح‌بانی سازمان ملل، در واکنش به انتشار این گزارش اعلام کرد: درحالی‌که تعداد نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در طول دهه گذشته رشد چشمگیری داشته، تعداد اتهامات سوءاستفاده جنسی و استثمار کاهش پیدا کرده است. این البته داستان جدیدی نیست. موارد سوءاستفاده نیروهای سازمان ملل از زنان و دختران، سابقه‌ای دیرینه دارد. مطالعه سال 1996 سازمان یونیسف با عنوان «تأثیر درگیری‌های مسلحانه بر کودکان» نشان می‌داد در هر شش کشور از 12 کشور بررسی‌شده، ورود نیروهای حافظ صلح با افزایش سریع فحشا همراه بوده است. آن‌طور که مدافعان سازمان ملل اصرار دارند، این اقدامات اندک بوده، اما تداوم این اعمال جنایت‌کارانه و مصونیت از مجازات متهمان، یکی از آن رسوایی‌هایی است که به شهرت سازمان ملل لطمه زده است. سال 1999 و در میان درگیری‌های مرگبار کنگو، شورای امنیت در گسترده‌ترین مأموریت صلح خود، با هزینه‌ای معادل یک‌میلیاردو 300 میلیون دلار در سال، 20 هزار سرباز راهی کنگو کرد. سال 2005، سوءاستفاده جنسی اقلیت کوچک، اما قابل توجه کلاه‌آبی‌های سازمان ملل از زنان کنگو به آنجا رسید که کوفی عنان، دبیرکل وقت سازمان ملل، آن را «لکه ننگ» بر کل جهان توصیف کرد. اگرچه بسیاری از قربانیان قادر یا مایل به شناسایی سوءاستفاده‌گران نبودند، اما 63 سرباز از مأموریت اخراج و به کشور خود بازگردانده شدند. سال 2008 هم با اتهامات جدیدی همراه بود. ناظران حقوق بشر دریافتند حقله فحشای کودکان تشکیل شده و حدود صد سرباز هندی سازمان ملل با اتهام پرداخت پول برای رابطه جنسی با دختران جوان کنگو مواجه شدند، اما تحقیقات ارتش هند، سازمان ملل را به دلیل متهم‌کردن سربازان این کشور مقصر اعلام کرد و همه متهمان تبرئه شدند. در نمونه‌ای دیگر از این اقدامات وحشیانه، اوایل سال ‌جاری میلادی افشا شد صلح‌بانان سازمان ملل به پسران گرسنه و بی‌خانمان نیز در جمهوری آفریقای مرکزی تجاوز کرده‌اند؛ پسرانی که برخی از آنها فقط 9 سال داشتند. در سال 2014، مأموریت‌های صلح‌بانی سازمان ملل با 51 مورد اتهام سوء‌استفاده جنسی و استثمار روبه‌رو شد و یک سال پیش‌تر از آن با 66 مورد. هرچند گزارش اخیر به تعداد صلح‌بانانی که در چنین فعالیت‌هایی شرکت کرده‌اند و چارچوب زمانی ارتکاب آن، اشاره‌ای نکرده است. گزارش جدید یک هفته پس از آن منتشر شد که سازمان ملل از ایجاد پنل مستقلی برای بررسی اتهامات سوء‌استفاده جنسی صلح‌بانان فرانسوی این سازمان از کودکان آفریقایی خبر داد. مأموریت صلح‌بانی سازمان ملل در هائیتی، سال 2004 آغاز شده و تا پایان ماه مارس، بیش از هفت هزار نیرو در این کشور مستقر شده‌اند. مأموریت هائیتی یکی از چهار مأموریت صلح‌بانی سازمان ملل است، مأموریت‌هایی در کنگو، لیبریا و جنوب سودان که در سال‌های اخیر بیشترین تعداد اتهامات سوءاستفاده جنسی و استثمار را شامل شده‌اند. سوءاستفاده جنسی از سوی نیروهای صلح‌بان سازمان ملل که در سراسر جهان جمعیتی 125 هزار نفره را دربر می‌گیرد، اعتبار مأموریت آنها را زیر سؤال برده است. افزایش سریع روسپی‌گری و سوءاستفاده جنسی در کامبوج، موزامبیک، بوسنی، سودان و کوزوو پس از استقرار نیروهای صلح‌بان در آنها قابل توجه است. اما فارغ از تجارب دهشتناکی که قربانیان این سوءاستفاده‌ها از سر گذارنده‌اند، سؤال‌های بسیاری بی‌جواب مانده‌اند. چگونه می‌شود سال‌ها پس از اولین سوءاستفاده‌هایی از این دست، اقدامات بازدارنده‌ای از سوی سازمان ملل صورت نگرفته باشد؟ چگونه است که صلح‌بانان سازمان ملل همچنان در برابر این‌گونه جنایات از مصونیت کامل برخورداند؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.