میتوانم کودکی به سرپرستی بگیرم؟
نرخ تکوالدها از دهه 1990 بهشدت افزایش یافته است؛ براساس آماری که در سایت adoption.com آمده، در حال حاضر در ایالاتمتحده آمریکا ردپای حدود پنج درصد از کودکانی که به سرپرستی گرفته میشوند را باید در خانههای تکوالدی یافت. مدت زمانی طولانی از وقتی که زنهای مجرد این امکان را یافتهاند که کودکی را به سرپرستی بپذیرند، نمیگذرد. این امکان نتیجه استقلال بیشازپیش زنان، بهویژه در حوزههای مالی است. در جامعه آمریکا هنوز هم زنانی که خارج از چارچوب ازدواج اقدام به پذیرفتن سرپرستی کودکی میکنند، مورد قضاوت قرار میگیرند، بااینحال فرایند گرفتن سرپرستی برای زنانی که ازدواج نکردهاند سال به سال آسانتر میشود. در عین حال نباید فراموش کرد به دلایل متعدد زنان مجردی که خواهان بهسرپرستیگرفتن یک کودک هستند، در میان آخرین اولویتهای واگذاری قرار دارند. برایند همه موارد به این نقطه میرسد که ماجرا اینطور نیست که زنهای مجرد امروز اراده کنند و فردا بتوانند فرزندی به سرپرستی بگیرند. گویا موفقشدن در این زمینه به مهارتهایی نیاز دارد، بنابراین بهتر است مهارتها را تقویت کرد و بعد برای قبول سرپرستی اقدام کرد. این میتواند ریسک ردشدن درخواست سرپرستی را به کمترین میزان ممکن برساند، بنابراین پیش از انجام هر تلاشی برای بهدستآوردن سرپرستی یک کودک بهعنوان یک زن مجرد، بهتر است گامهای زیر را مرور کنید: قدم نخست چیست؟ آگاهی، آگاهی و باز هم آگاهی. اینکه بیشتر و بیشتر درباره فرایند قبول سرپرستی کودک بدانید. اطلاعات بیشتر میتواند شانس بیشتری برای افراد در بهدستآوردن سرپرستی بههمراه داشته باشد. با گرفتن اطلاعات بیشتر میتوان روی مزایای شخصی تأکید بیشتری داشت و در نهایت در مسیری که بسیار دشوار است، دستکم سادهتر پیش رفت. بعد از جمعآوری تمام اطلاعات موجود باید بتوانید به همه پرسشهای منطقی که از شما درباره دلایل بهسرپرستیگرفتن یک کودک پرسیده میشود، پاسخهای منطقی دهید؛ برای مثال اگر از شما بپرسند: «خب خب خب! تا این لحظه ازدواج نکردهای! اما خیلی خیلی محتمل است بعد از گرفتن سرپرستی سر و کله شاهزاده سوار بر اسب سفید پیدا بشود، اگر همسر آینده شما با داشتن این بچه موافق نبود، چه میکنی؟» میبینید که این سؤال بهشدت جدی است و واضح است که باید با دست پر برای پاسخ دادن رفت یا اینکه ممکن است ازتان درباره درآمد سؤال کنند و مدیریت مالی بعد از بهسرپرستیگرفتن کودک. واقعیت این است که کودک هزینه دارد و باید بدانید چگونه میخواهید از پس این هزینهها برآیید. گام بعدی این است که ببینید از اساس میتوانید یک کودک را دوست داشته باشید یا نه؟ آیا این صرفا یک وسوسه آنی است یا میتوانید مسئولیت آن را بپذیرید؟ اگر کودکی از نژاد یا فرهنگ دیگری برای قبول سرپرستی به شما پیشنهاد شود، واکنشتان چه خواهد بود؟ اگر این کودک دچار معلولیت جسمی یا ذهنی باشد، برخورد شما چگونه است؟ اگر کودکی که به شما پیشنهاد میشود چندان خردسال نباشد یا بهلحاظ احساسی آسیب دیده باشد، چه برنامهای برای مدیریت آن خواهید داشت؟ باید برای تکتک این پرسشها جوابی منطقی داشته باشید. چون مسئله درباره زندگی یک موجود دیگر است که به زندگی شما وابسته میشود. بههرحال باید در جریان باشید که بسیاری از سیستمهای اعطای سرپرستی، زنان مجرد را در پایینترین رده صلاحیت برای قبول فرزند میدانند و واقعیت این است که با توجه به پرسشهایی که پیش از این مطرح کردیم، این منطقی هم هست، بهویژه در جوامع مردسالار، بنابراین اگر در تصمیمتان جدی هستید با همه امکانات به پیش بروید و جامعه را متقاعد کنید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.