|

صلح

احمد شیرزاد

می‌خواهم در رثای 175 غواص شهید، از صلح بگویم؛ از صلحی که امروز همه ما آن را نتیجه رشادت‌های کسانی مثل شهدای عملیات «کربلای چهار» می‌دانیم. امروز همه ما خوشحالیم که دیگر سایه چنان جنگ شومی از سر کشورمان برچیده شده است، اما نباید لحظه‌‌ای شرایط منطقه را از یاد ببریم. صلح پایدار زمانی ممکن است که همه کشورهای خاورمیانه در آرامش و صلح باشند و این اتفاق نمی‌افتد مگر در سایه گفت‌وگو و منطق. من هنوز هم روزی را به‌یاد می‌آورم که پیکر 350 شهید دفاع مقدس در اصفهان تشییع شد. تألم و تأثری که در فضا موج می‌زد، قابل‌توصیف نیست. همه شهر عزادار شده بود و از درودیوار شهر اشک و آه می‌بارید. یادآوری آن روزها برای همه ایرانی‌ها سخت است و شنیدن خبر شهادت 175 غواص عملیات کربلای چهار باز هم برای من یاد آن‌روزها را زنده کرد؛ یاد اینکه بهترین فرزندان این مملکت به کام جنگ کشیده شدند و یاد مظلومیت آنها را آن روزها ما در مقابل تجاوز دیکتاتوری تندخو و خشن قرار گرفته بودیم و باید برای دفاع از کشورمان و کوتاه‌نیامدن در برابر زیاده‌خواهی او، ایستادگی می‌کردیم. اما باز هم تأکید می‌کنم هنوز موج خشونت در منطقه بیداد می‌کند و امروز هم فرزندان مظلوم دیگری در عراق، سوریه و یمن کشته می‌شوند که تعداد زیادی مسلمان و بسیاری شیعه هستند. حتی آن روز هم در ارتش عراق سربازانی بودند که مسلمان و شیعه بودند و فقط به‌خاطر سیاست‌های متجاوزانه صدام‌حسین کشته شدند. بنابراین همه این افراد قربانی فرهنگ خشونتی هستند که هنوز هم متأسفانه پابرجاست. این فرهنگ با ایستادن روبه‌روی یکدیگر و گلوله به سینه هم شلیک‌کردن، از بین نمی‌رود. این فرهنگ تنهاوتنها با رواج فرهنگ تساهل از منطقه رخت برمی‌بندد. چکیده فرهنگ تساهل، پذیرش دیگری است. تنها در سایه پذیرش و آشتی است که می‌توانیم صلح‌طلبی و صلح‌جویی را پیش ببریم. وظیفه‌ای که این‌روزها برعهده همه ماست و آینده منطقه را تضمین می‌کند، برچیدن فرهنگ خشونت و جایگزین‌کردن فرهنگ صلح با آن است. روشی که امروز آن را تحت عنوان گفت‌وگوی دیپلماتیک می‌شناسیم، بهترین روش برای ترویج فرهنگ صلح در منطقه است، اگرچه این روش مخالفانی هم دارد که به کاربردن آن را نشانه‌ای از ضعف و کوتاه‌آمدن می‌دانند. بهتر است بدانیم نه توهین به معنی رفتار قاطعانه‌کردن است و نه مؤدبانه سخن‌گفتن به معنی کوتاه‌آمدن. گفت‌وگو می‌تواند هم مؤدبانه و هم قاطعانه باشد و تنها چنین گفت‌وگویی است که می‌تواند صلح پایدار را برای همه به ارمغان بیاورد. این صلح است که می‌تواند مانع ریختن خون‌ها شود. تأسف و تأثر امروز ما باید ما را به این فکر بیندازد که چگونه می‌توانیم صلح را به جای جنگ بنشانیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.