|

دیدار با ۱۰ مومیایی معروف جهان

اسرار دره پادشاهان

فاطمه کاظمی

مومیایی، جسد انسان یا حیوانی است که به‌دلیل برخی عوامل طبیعی، مانند وجود مواد شیمیایی خاص مثل نمک در محیط، سرمای بیش از اندازه، میزان رطوبت بسیارکم منطقه، یا نبود هوا محفوظ و ماندگار می‌شود. در ادامه با داستان 10 مومیایی جالب که هنوز سالم مانده‌اند و امکانِ نمایش آنها برای عموم وجود دارد، آشنا می‌شویم. 10- المر مک‌کاردی: «المر مک‌کاردی» (ژانویه‌1880-7 اکتبر 1911)، قانون‌شکنی بود که در یک درگیری در اوکلاهاما کشته شد. در آن زمان، هیچ‌کس مسئولیت این جسد را نپذیرفت و آن را تحویل نگرفت. مسئول کفن‌و‌دفن هم، آن را با مواد آرسنیک‌دار مومیایی کرد و به مردم اجازه داد با پرداخت یک سکه، «قانون‌شکنی که تسلیم نمی‌شد» را تماشا کنند. پنج‌سال بعد، مردی ادعا کرد برادر «المر» است و می‌خواهد برای برادرش یک مراسم تدفین مناسب برپا کند، اما پس از آن هم جسد «المر» را به مدت 60 سال به موزه‌های مومی کارناوال‌ها می‌فروختند. 9- ولادیمیر لنین: «ولادیمیر ایلیچ لنین» (10آوریل 1870-‌21 ژانویه 1924)، یکی از رهبران سیاسی و متفکران انقلابی قرن بیستم و در رأس قدرت اتحاد جماهیر شوروی بود. سال ‌1918 او از یک ترور جان به در برد، اما به‌شدت مجروح شد. بعدها در چند مرحله دچار حمله شد و درنهایت در سال ‌1924 در 53 سالگی و در زادگاهش درگذشت. جسد وی را مومیایی کردند و در مقبره لنین در مسکو به نمایش گذاشتند. 8- قدیس برنادت: قدیس برنادت (7ژانویه 1844-‌16 آوریل 1879)، در جنوب فرانسه به دنیا آمد. با وجود اینکه بدن او را مومیایی نکرده‌اند، جسدش صحیح و سالم باقی مانده است. او ادعا کرده است 18 بار، «بانوی جوانی» را دیده است. با وجود تردید اولیه کلیسای کاتولیک نسبت‌به این موضوع، اما بالاخره ارزشمندی این اعتقاد را اعلام کردند و فردی را که برنادت رؤیت کرده بود، مریم مقدس دانستند. 7- خوآنیتا: «خوآنیتا» (Juanita یا دوشیزه یخی)، هشتم سپتامبر ‌1995 در قله «آمپاتو» در پرو کشف شد. او 500 سال پیش و زمانی‌که 12 تا 14 سال سن داشت، قربانی شد. زمانی که جسدش پیدا شد، هنوز هم کاملا یخ‌زده بود. پوست، اندام‌های داخلی بدن، موها، خون و حتی محتویات معده‌اش سالم مانده است و بنابراین به دانشمندان کمک می‌کند شیوه زندگی اینکاها را درک کنند. گفته می‌شود «خوآنیتا» در اثر یک ضربه قوی به سرش کشته شده است و احتمالا قبل از اجرای مراسم قربانی، نوشیدنی توهم‌زا به او داده‌اند. «خوآنیتا» را در موزه‌ای در پرو به نمایش گذاشته‌اند. 6- اوتزی: «اوتزی» یا مرد یخی، بهترین مومیایی است که به روش طبیعی حدود سال 3300 قبل از میلاد مومیایی شده است. 5- جینجر: «جینجر» لقبی است که به بدن مومیایی‌شده مردی داده‌اند که برخی اعتقاد دارند قدیمی‌ترین مومیایی مصری شناخته‌شده است. این مرد بیش از پنج‌هزار سال پیش مرده است. موهایی طلایی، انگشت‌ها و حتی ناخن‌های او کاملا مومیایی شده است. قبل از ابداع روش‌های شیمیایی مومیایی، اجزای باقی‌مانده بدن مرده ‌را درون قبرهای کم‌عمق و در تماس مستقیم با شن‌های گرم و خشک قرار می‌دادند. این عمل باعث می‌شد آب بدن (که 75 درصد وزن بدن را تشکیل می‌دهد)، کشیده شود. نبود نم و رطوبت مانع فاسدشدن جسد می‌شود. با وجود این هنوز قطعی نیست مومیایی‌شدن جینجر عمدی بوده یا طبیعی. اکنون جینجر در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود. 4- جسد مرد باتلاقی: جسد باتلاقی، جسد مومیایی‌شده مردی است که در قرن چهار قبل از میلاد، در دوران عصر آهن زندگی می‌کرد و به‌صورت طبیعی مومیایی شده است. او را در می‌1950 در دانمارک پیدا کردند. بعد از انجام آزمایش‌هایی روی مومیایی، دلیل مرگ او را اعدام و به ‌دار ‎آویخته ‌شدن اعلام کردند، دلیل آن هم وجود خطوط واضح طناب زیر چانه و اطراف گردنش بود. ‌با وجود این هیچ علامتی در پشت گردن، که گویای گره طناب باشد، دیده نشد. این مومیایی در موزه سیلکبورگ دانمارک نگهداری می‌شود. 3- لومباردو روزالیا: سر و صورت او در آن زمان خیلی خوب حفظ شده بود، به‌همین‌دلیل تا مدت‌ها به اشتباه تصور می‌کردند قربانی قتل شده است، اما بعدها کشف شد حدود هزارو 500 سال پیش مرده است. 2- توت عنخ‌آمون:توت عنخ‌آمون (تولد حدود 1323‌-1341 قبل از میلاد) فرعون هجدهمین خاندان پادشاهی مصر است. توت عنخ‌آمون در 9 سالگی فرعون شد و حدود 10 سال تا زمان مرگش حکمرانی کرد. مقبره توت عنخ‌آمون در دره پادشاهان قرار دارد و «هوارد کارتر» در سال ‌1922 آن را کشف کرد. این مقبره کامل‌ترین مقبره سلطنتی مصری است که تابه‌حال کشف شده است. برای مصریان باستان، زندگی پس از مرگ، بسیار اهمیت داشت و تصور می‌کردند باید از بدن‌شان در آن دنیا استفاده کنند و به‌این‌دلیل اجساد را مومیایی می‌کردند. 1- بانو دای (Xin Zhui) : در سال ‌1971 کارگران چینی، درحالی‌که یک پناهگاه را نزدیک شهر چانگشای حفاری می‌کردند، به معبدی از سلسله «هان» برخوردند که حاوی تعداد زیادی وسایل دست‌ساز و همچنین یکی از بهترین و کامل‌ترین مومیایی‌ها بود. این مقبره متعلق‌به همسر «هان» بود که بین سال‌های 178-145 قبل از میلاد و در 50 سالگی مرده بود. پوست او نرم، اعضای بدنش کاملا انعطاف‌پذیر، موها و اندام‌های درونی کامل و حتی باقی‌مانده‌های غذایی که خورده بود، در معده‌اش پیدا شد و خون گروه A هنوز در رگ‌هایش وجود داشت. متخصصان کشف کردند او از نوعی بیماری انگلی، درد قسمت پایینی کمر و انسداد رگ‌ها رنج می‌برده است و قلبش بیش از اندازه آسیب دیده بوده و در زمان مرگش، اضافه ‌وزن داشته است. مومیایی دوهزارساله بانوی دای، اخیرا در موزه محلی «هونان» قرار داده شده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.