|

خاموشی صدای «دوستی»

شرق: خبر کوتاه بود. مهران دوستی ‌دار فانی را وداع گفت، اما پذیرش خبر به این راحتی نبود؛ صدایی که خاطره سالیان مردم است و همواره خاطره‌هایی با شنیدن صدایش زنده می‌شود؛ چه زمانی که در زمان جنگ ایران و عراق اطلاعیه‌های ارتش با صدای او خوانده می‌شد و چه زمانی که اجرای برنامه‌های متنوع و پرمخاطبی مثل رادیو من یا کافه رادیو را در شبکه رادیویی جوان برعهده داشت و بسیاری با طنین صدای همیشه پرانرژی‌اش خاطره دارند. دوستی دوم خرداد‌ماه به‌دلیل عارضه تنفسی، از دنیا رفت. او که تا پیش از این نیز با مشکلات قلبی دست‌وپنجه نرم می‌کرد، سرانجام در 58 سالگی از دنیا رفت. دوستی در روستای بلده، از توابع نور زاده شد و دانش‌آموخته رشته مکانیک و مهندسی تصفیه آب بود. وی در دوران هشت سال دفاع مقدس از گویندگان رادیو جبهه بود. او در سالیان اخیر به‌عنوان یکی از چهره‌های شناخته‌شده رادیو ‌گویندگی برنامه‌های متعددی را برعهده داشته‌ است. دوستی در چندسال اخیر به‌عنوان گوینده‌ برتر رادیو و نماینده‌ ایران در ABU (اتحادیه رادیو تلویزیونی آسیا- اقیانوسیه) انتخاب شده بود. فرزاد حسنی از جمله کسانی بود که در آخرین ساعات حیات دوستی، کنارش بود. حسنی در یادداشتی به غم ازدست‌دادن این هنرمند پیش‌کسوت اشاره کرده است: «هرکسی را دوست داشتم، بهار از من گرفت. امشب بالای تخت رفیقم ایستادم، در سکوت اتاق بی‌صدا گریه کردم. به‌خدا سخت است برای کسی که صدای روزگارش بوده، بی‌صدا گریه کنی. به‌خدا سخت است. دلم می‌خواست بغلش کنم، همان‌طور که در استودیوهای رادیو دستم را به دورش حلقه می‌کردم و تنومندی‌اش نمی‌گذاشت، دو دستم به هم برسد. ولی این‌بار نمی‌شد. نمی‌شد عزیزم را در آغوش بگیرم. گرم‌ترین صدای رادیو ایران بر روی تختش خاموش شد. مهران ترجیح داد چشمش را باز نکند. مهران مرگ مغزی شد. مهران رفت! هرکسی را دوست داشتم، بهار از من گرفت. رفیق! استاد! خداحافظ. مهران دوستی، خداحافظ همین حالا...». پیکر این گوینده رادیو، صبح روز دوشنبه چهارم خرداد، از مقابل مسجد بلال سازمان صداوسیما تشییع می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.