|

دموکراسی در آمریکا وجود ندارد

ساختار نظری این کتاب، سیاسی، فلسفی و حقوقی است. رونالد دورکین در این کتاب از امکان بحث سیاسی، یا حتی به عبارتی بهتر، از فقدان بحث سیاسی در آمریکای سال‌های آغازین قرن ۲۱ می‌گوید. اما موضوعات این کتاب برخلاف مثال‌ها و نمونه‌ها، پایه‌ای‌تر و کمتر مقید به فرهنگ سیاسی یک کشور خاص است. هر جامعه سیاسی با فرهنگ متکثر و اقتصاد پیشرفته ناگزیر است میان نظریه‌های رقیب درباره ماهیت و جایگاه حقوق بشر، نقش دین در سیاست، توزیع رفاه اقتصادی در جامعه و ماهیت نظام‌های سیاسی یکی را انتخاب کند. از این‌رو، موضوعات این کتاب بین‌المللی هستند و می‌توان گفت تقریبا به دهه خاصی هم تعلق ندارند. دورکین در بخش ابتدایی کتاب آورده است: «من در این کتاب سعی کرده‌ام تا دیدگاه‌های خودم را در مورد مسائلی مثل رویکرد احتیاطی در برابر عدالت توزیعی مطرح کنم؛ مسائلی که برای عموم مخاطبان ملموس و برای یک بحث عمومی مناسب هستند. در این کتاب در مورد تعداد زیادی از مسائل سیاسی بسیار مهم سیاسی بحثی به‌میان نیامده است، زیرا به نظرم آنها با اصول خاصی مربوط به کرامت انسانی که در این کتاب مدنظر من هستند، ارتباط چندانی نداشتند». تروریسم و حقوق بشر، دین و کرامت انسانی، نظام مالیاتی و دموکراسی، چهار مفهوم مدنظر دورکین است که ازقضا می‌کوشد فصل‌های کتاب را با همین مفاهیم طرح کند و پیش ببرد. ازاین‌رو، نویسنده با رویکردی کاملا انتقادی، سیاست و جامعه را در آمریکا به نقد می‌کشد. نویسنده در طرح مشکلات فکری و سیاسی موجود در آمریکا به‌ویژه نقض حقوق بشر توسط دولت آمریکا در سال‌های پس از 11 سپتامبر را بدون هیچ‌گونه ملاحظه‌ای نقد می‌کند و با نگاهی موشکافانه، توجیهات سیاسی دولت آمریکا را به زیر تیغ نقد لیبرالی خود می‌کشد، مثلا در بخشی از کتاب، با طرح این شعار آمریکایی و لیبرالی که «آزادی یک هزار گناهکار، بهتر از مجازات یک بی‌گناه است»، از اقدامات افراطی دولت بوش مانند شنود مکالمات شهروندان، بازرسی مخفیانه خانه‌های مردم آمریکا و نقض حقوق بشر در گوانتانامو به‌شدت انتقاد می‌کند. بااین‌حال، اگرچه این کتاب با رویکردی انتقادی به سیاست آمریکا می‌پردازد، اما در روایتی کلان نقد خود را با نگاهی از بالا صرفا متوجه جهان لیبرال می‌کند؛ لیبرالیسمی که انگار در تلاش است آموزه‌های نظری و فکری‌اش با عملکرد بد سیاست‌مدارانش آسیب نبیند تا از این طریق هژمونی معرفتی خود را حفظ کند. از این‌رو، دورکین بعد از طرح استدلال‌هایش و بحث درباره آنها تقریبا در انتهای کتاب با طرح پرسش اصلی، نتیجه‌گیری خود را اعلام می‌کند: «دموکراسی حقیقی در آمریکا وجود ندارد». با این‌حال، با جود نقدی به‌ظاهر تند، مثل هر لیبرال آمریکایی، از هر طیفی که باشد، با نگاه از بالا نقشی پیشواگونه به آمریکا می‌دهد و می‌گوید: «بخش اعظم چیزهایی را که امروز در جهان بهترین تلقی می‌شوند همین آمریکایی‌های شریف، عاقل و بلندپرواز طی دو قرن اخیر به جهان بخشیده‌اند». همان جایی که حدود بحث و نقد دورکین از سیاست‌های آمریکا را روشن می‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.