از دوم خرداد چه به یاد داریم
مهسا علیبیگی: 18 سال از دوم خردادی گذشت که در آن فردی به ریاستجمهوری انتخاب شد که متفاوت از دیگران بود. مردی آمده بود که فضای متفاوت سیاسی و اقتصادی را رقم زد و شور و اشتیاقی متفاوت را برای جوانان به ارمغان آورد. اکنون در آستانه سالروزی دیگر به سراغ افراد مختلف رفتهایم تا بدانیم از آنروزها چه خاطرهای دارند.
حسین انصاریراد رئیس کمیسیون اصل 90 در مجلس ششم در زمان انتخابات دوم خرداد 1376 من نماینده مجلس پنجم بودم. آن زمان آقای ناطقنوری رئیس مجلس بود و بهعنوان رئیس مجلس، هم ناطق بسیار خوبی بود، هم چهره سیاسی شناختهشدهای داشت و هم ارتباط خوبی بین او و نمایندگان مجلس برقرار بود. جناح اصولگرای مجلس پنجم که آن زمان بهعنوان محافظهکار شناخته میشدند، اکثریت مجلس را در دست داشتند. بهخاطر دارم، 170 نفر از نمایندگان در حمایت از آقای ناطقنوری برای بیانیهای امضا جمع میکردند. یکی از این نمایندگان که حالا از چهرههای شناختهشده اصولگراست، پیش من آمد و از ویژگیهای مثبت آقای ناطق سخن گفت. من ضمن تأیید صحبتهای او، گفتم: «راستش چلوکباب خیلی غذای خوبی است ولی مردم ما دیگر از چلوکبابخوردن خسته شدهاند و این غذا دلشان را زده، مردم الان دلشان میخواهد کشک بخورند!» برای من روشن بود که مردم طالب اصلاح هستند و میخواهند در اداره کشور تجدیدنظر شود. این را در سفر انتخاباتی ایشان به نیشابور به خودشان گفتم. بعد از رویکارآمدن دولت اصلاحات چشم مردم به روزنه روشن و درخشان امید افتاد و آن را تجربه کردند. با وجود این باید تأکید کنم آقای ناطقنوری همیشه برای من سیاستمداری مسلمان و جوانمرد است. آن زمان او را به همین صفات میشناختم و به او ارادت داشتم و هرچقدر هم که زمان بیشتر میگذرد، ارادتم به او بیشتروبیشتر میشود.
عبدالحسین مختاباد عضو شورای شهر تهران در انتخابات دوم خرداد 1376 من و آقای میرباقری دو نفر از هنرمندانی بودیم که از کاندیداتوری آقای ناطق حمایت کردیم. من شخصا چون همشهری آقای ناطق بودم و از نزدیک نحوه مدیریتش را میشناختم، این تصمیم را گرفتم. آن زمان جوی در بین هنرمندان وجود داشت که رأی دادن به ناطق گناهی نابخشودنی بود ولی تنها کسی که به این حرکت ما خرده نگرفت و حتی حمایت کرد، خود آقای خاتمی بود. ایشان احترام زیادی برای آقای ناطق قائل بود و این رفتار بهعنوان یک رقیب سیاسی پسندیده است. پس از رویکارآمدن ایشان هم یکی از اتفاقات بسیار خوبی که در زمینه فرهنگ و هنر افتاد، برداشتهشدن ممیزیهای خستهکننده بود که نوید آیندهای خوب را میداد. با آمدن دولت اصلاحات هشت سال طلایی در ایران شروع شد و در جامعه ما توسعهای همهجانبه صورت گرفت بهطوریکه خود من در دوره بعدی انتخابات ریاستجمهوری به ایشان رأی دادم.
قطبالدین صادقی کارگردان خاطرهای که از دوم خرداد 1376 دارم و همیشه به یادش میافتم، روز اعلام کاندیداتوری آقای خاتمی است. آن روز چندین تهیهکننده خوشفکر تلویزیون دورهم جمع شده بودند و میخواستند درامهای بزرگانی چون شکسپیر، مولیر و... را برای تلویزیون اجرا کنند. در جلسه جز من، کسانی چون سمندریان، خسروی و صابری هم حضور داشتند. وقتی خبر رسید که ایشان کاندیدای ریاستجمهوری شده، فضای جلسه تغییر کرد، بحث اصلی منحرف شد و چنان هیجانی همه را فراگرفت که همانجا تصمیم گرفتیم برویم و به ایشان رأی بدهیم. حتی یادم هست در دوران تبلیغات، پسر هشتساله من بدون اینکه من یا بزرگتری از او خواسته باشیم، به خیابان میرفت و تراکت تبلیغاتی پخش میکرد. دلیل اینهمه شور و تحرک اجتماعی بیسابقه، درک انجام تغییرات اساسی بود. این شور بهقدری بود که ما را با جامعه آشتی داد و به نظر من نقطهعطفی دیگر پس از انقلاب بود، اما متأسفانه خیلی زود ما اسیر مدیران میانی میانمایهای شدیم که بهشدت عرصه را بر هنرمندان تنگ کردند. به نظر من یکی از دلایلی که توفیقی در جریان انتخابات دوم خرداد 1376 به وجود آمده بود، ادامهپیدانکردن همین فرصتطلبیهای مدیران میانی بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.