ماه کجوکوله
فریدون صمدیزاده
تا آنجا که من اطلاع دارم، کاوه دژکام نویسنده میراندا، ماه کجوکوله، سناریونویس و از هنرمندانی است که ظاهرا تاکنون کتابی از وی منتشر نشده است. میراندا اولین کتابی است که دژکام را در سلک رماننویسان فارسیزبان قرار میدهد. مقدمهای که دکتر افشار بهعنوان ویراستار در ابتدای کتاب نوشته، بهقدری جالب است که فردی مثل مرا که سالهاست از خواندن رمان و قصه بریدهام و نه وقت قصهخوانی و نه حوصله آن را دارم بهشدت به خواندن آن تحریض کرد. اما در همان 20، 30 صفحه اول به چند غلط چاپی که از زیر دستش در رفته بود، برخورد کردم. از آنجا که سابقه رفاقتی از دوران دانشگاه با مهدی افشار دارم و او را در کارش، چه ترجمه و چه نویسندگی فردی بسیار دقیق و پرحوصله میدانم، با آنکه ممکن بود حمل بر کمظرفیتی من کند، نتوانستم از گرفتن شمارهتلفنش و ذکر وجود چند غلط در کتاب خودداری کنم ولی جواب ویراستار برایم چنان جالب بود که تصمیم گرفتم حتما کتابی را که به قصد تورق در دست گرفته بودم، تا آخر بخوانم و ظرف کمتر از 48ساعت، رمان 430 صفحهای را به اتمام برسانم. او گفت: حق با توست، من خودم هم بعد از انتشار متوجه این سهلانگاری شدم ولی واقعیت این است که از بس قصه جاذبه داشت، تمام همتم صرف آن میشد که زودتر جملهها را هضم کنم و دقتی که لازمه کار یک ویراستار است، نتوانستم اعمال کنم. علت آنکه چند اشتباه از زیر دستم رد شده است صرفا همین است. قصه در ظاهر تابع قواعد رئالیستی است ولی در اواسط کار به طرف سوررئال تمایل پیدا میکند و خواننده را به دنیای مارکز میکشاند. قهرمان رمان، علی یغمایی، که داستان با آشنایی او و دختری به نام شیرین فرم میگیرد، انسان خودساختهای است که خواننده را در طول قصه با خود همراه کرده و یکآن نگرانی آنکه سادگی و دیوانهبازیهایش لطمهای به زندگیاش نزند و موجب ازدستدادن زنی که عاشق او شده است نشود، خواننده را رها نمیکند. شایان، پدر شیرین، که مردی زحمتکش و معتقد به حلال و حرام است و همیشه انصاف را مدنظر دارد و طی زندگی خود به الاف و علوفی رسیده است، از همان برخورد اول که علی یکلاقبا را خواستگاری میبیند که باعجله میخواهد دختر جگرگوشه و تهتغاریاش را بدون زحمت و رعایت آداب و رسوم با خود ببرد، درحالیکه دو داماد بزرگترش خاضعانه گوش به فرمان اویند و به ظاهر بدون اجازه او آب نمیخورند، آنچنان حیرتزده میشود که تا پایان عمر حاضر به بخشیدن گناهان نکرده علی یغمایی نمیشود. از جاذبههای این رمان، نقلقول یک داستان توسط نقشآفرینان قصه است که هریک بهزعم خویش و از نگاه خود همان وقایع را تعریف میکنند و تنوع راویان قصه زیباییهای آن را چندبرابر میکند. برخلاف ویراستار این کتاب که دلش برای بیشترنوشتن و تحلیل قصه پر میکشد، من علاقهمندم که فرصت خواندن و لذتبردن از کتاب ماه کجوکوله را به دوستداران قصه ارزانی بدارم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.