مسعود حجیزواره پس از قهرمانی در جهان:
فقط طلای المپیک را کم دارم
سارا گودرزی
مسعود حجیزواره، عضو تیم ملی تکواندو در وزن منفی74 کیلوگرم، با مدال طلایی که در رقابتهای قهرمانی جهان 2015 روسیه گرفته، به یکی از امیدهای این تیم برای کسب مدال طلای المپیک 2016 ریو تبدیل شده. او که عنوان قهرمانی تمام رویدادهای معتبر آسیایی و جهانی را دارد، حالا برای رفتن روی سکوی اولی بزرگترین رویداد ورزشی دنیا در برزیل، خیز برداشته است. گفتوگوی تکواندوکار کرمانشاهی را بعد از قهرمانیاش در روسیه با «شرق» میخوانید.
فکرش را میکردی بتوانی طلای جهان را بگیری؟ بله، خیلی زیاد. من رفته بودم تا جواب اعتمادی که آقای مقانلو، سرمربی تیم، به من کرده بود را دهم. باید شکستی را که در مسابقات قهرمانی جهان 2013 برزیل متحمل شدم، جبران میکردم. من دو سال پیش در حالی که برای اولینبار حضور در این رویداد بزرگ را تجربه میکردم هم عملکرد قابلقبولی داشتم، اما متأسفانه پای سکو به حریف قدری از روس خوردم و اوت شدم. خوشحالم که توانستم جواب زحمات کادر فنی و پشتکار خودم را با مدال طلا بدهم. جالب اینجاست که در این دوره هم دوباره به همان حریف روس خوردی. بله، اما اینبار انتقامم را از او گرفتم. واقعا بازی پراسترسی در مرحله نیمهنهایی داشتم. تکواندوکار روس نایبقهرمان جهان است و تجربه خوبی دارد. با وجود اینکه در کشور خودش مسابقه میداد و تماشاچیان زیادی برای تشویق او به سالن آمده بودند، اما توانستم با کوچ (مربیگری) خوب آقای مقانلو در راند طلایی، او را شکست دهم. سطح مسابقات را چطور دیدی؟ مسابقات قهرمانی جهان همیشه در سال قبل از المپیک (المپیک 2016 ریو) از سطح بالایی برخوردار است. همه کشورها با تمام قوا و با نفرات اصلیشان میآیند که برای سهمیه المپیک امتیاز جمع کنند و مدال بگیرند. چون امتیازها در این میدان، دوبرابر مسابقات دیگر است. سطح رقابتها واقعا بالا و میتوانم بگویم شبیه یک ماراتن بزرگ بود طوری که کرهایها که قدرت اول تکواندو در دنیا هستند نتوانستند مثل ادوار قبلی این پیکارها، مدالهای طلا را بگیرند و بهنوعی کم آوردند. آنطور که میگویند، بازی فینالت هم کم از مبارزه با تکواندوکار روس نبوده. بله، مبارزه فینالم با حریف ازبک هم خیلی رقابتی و حساس بود. البته من او را در بازیهای آسیایی 2014 اینچئون کره جنوبی شکست داده بودم و کاملا شگردش را میشناختم، اما در راند دوم استرس گرفتم و امتیاز هم از دست دادم. ولی خدا کمک کرد و دوباره به بازی برگشتم و او را بردم. الان که این مدال طلا را گرفتی، مطمئنا به المپیک فکر میکنی. بله، قطعا. من تا الان که هشت سال عضو تیم ملی تکواندو ایران بودم، مدال طلای همه مسابقات، از قهرمانی آسیا گرفته تا بازیهای آسیایی، قهرمانی جهان و تورنمنتهای مختلف را دارم. حالا وقتش رسیده که به طلای المپیک فکر کنم. مطمئنا هر ورزشکاری که حرفهای ورزش میکند، آرزویش این است که روزی مدال طلای این بازیهای بزرگ را بگیرد. چقدر امیدواری که بتوانی این طلا را در ریودوژانیرو هم بگیری؟ تا المپیک یک سال زمان مانده و ما باید همچنان در مسابقات مختلف برای گرفتن سهمیه المپیک شرکت کنیم. هیچچیز تا آنموقع معلوم نیست. مصدومیت همیشه در کمین یک ورزشکار حرفهای است. من نمیدانم تا سال آینده چه میشود. امیدوارم بتوانم همینطور خودم را در اوج نگه دارم تا روی سکوی قهرمانی المپیک ریو هم بروم. تا پیش از این، سهمیه بازیهای المپیک در رشته تکواندو به وزن تعلق میگرفت، اما در این دوره ظاهرا قوانین فرق کرده و سهمیه را به فرد میدهند. نظرت دراینباره چیست؟ خیلی خوب است که این قانون را عوض کردند، چون فکر میکنم رفتن به المپیک حق ورزشکاری است که در مسابقات بیشتری حضور داشته و امتیاز جمع کرده. اینکه بعدا سهمیه بهدست میآید و بعد بین نفرات اول و دوم هر وزن انتخابی میگذارند و بعد فرد المپیکی را انتخاب میکنند، زیاد خوشایند نیست. از امکاناتی که فدراسیون در آستانه بازیهای المپیک برای تیم ملی در نظر گرفته، راضی هستید؟ بله، فدراسیون تا آنجا که میتواند اردوها را به بهترین شکل برگزار میکند و تا المپیک، تقریبا هر دو ماه یکبار قرار است به مسابقات مهم اعزام شویم، اما گلههایی از مسئولان وزارت ورزش داریم که انشاءالله به تهران آمدیم، باید به گوششان برسانیم. گلایهتان چیست؟ گلایه ما حمایتنکردن مالی از ملیپوشان است. تکواندو پابهپای رشتههای کشتی و وزنهبرداری، همیشه برای ورزش ایران در مسابقات جهانی و المپیک آبروداری کرده و مدال گرفته، اما هیچ اهمیتی به آن نمیدهند. شما پاداشها و قراردادهای میلیاردی فوتبالیستها را ببینید؟ قرارد کیروش را ببینید؟ مگر فوتبالیها چه گلی به سر ورزش ایران زدند که باید اینهمه حمایت شوند. هیچکدام از بچههای تیم ملی امسال بهخاطر اینکه دستمزدهای لیگ پایین بود، نتوانستند در این رقابتها شرکت کنند. مگر ما چه منبع درآمدی داریم. کادر فنی و مربیان به اندازه ورزشکاران، در تیم ملی تلاش میکنند. مربیان ما بعد از بازیهای آسیایی 2014 اینچئون، به وزارتخانه معترض شدند که چرا سکههایی که بهعنوان پاداش به آنها دادهاند، اینقدر ناچیز است و از تعداد آنها کم شده. اما آقای وزیر لج کردند و گفتند همینها را هم به شما نمیدهیم. این اصلا کار درستی نیست که ایشان با مربیان ما کرده. حقوقی که از فدراسیون میگیرید، راضیکننده است؟ بله، حقوق فدراسیون در حد خودش خوب است، اما فدراسیون که نمیتواند همهجوره از ورزشکار پشتیبانی کند. این وظیفه وزارت ورزش است. مگر با حقوق فدراسیون میشود امورات زندگی را پیش برد. و حرف آخر... . از رئیس فدراسیون، کادر فنی و خانوادهام که حمایتم کردند این مدال طلا را بگیرم، تشکر میکنم. انشاءالله افتخاراتم را با طلای المپیک تکمیل کنم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.