محیطی برای زیستن
رضا اسداللهی* :خبر خوب این است که اینروزها هم در بین مسئولان و هم در روزنامهها و دیگر رسانههای ایران، بحث محیطزیست داغ است. کارهای مهمی در حال انجام است و خیلی از دلسوزان هم در تکاپو هستند تا کاستیها را بیان و توجه همگان را هرچه بیشتر به این مهم، معطوف کنند. اما خبر بد آن است که حساسیت نسبت به مسائل محیطزیست، سرعت اقدامات عملی و مشارکت همگانی برای نجات آن کافی نیست، مثلا هر گوشه خوشآبوهوای ایران در حال پرشدن از ساختوسازهای ناهمگون با بافت سنتی آن منطقه و با کمترین توجه به رعایت جوانب زیستمحیطی است یا با وجود شرایط بحرانی، هنوز هم دقت لازم در جلوگیری از هدررفتن آب وجود ندارد. اینجا در سوئیس حفاظت از محیطزیست در سطوح مختلفی صورت میگیرد، اما بهنظرم اشاره به چند نکته آن حائزاهمیت فراوان است. واضحترین آنها، فرهنگ جاافتاده عمومی در رهانکردن زباله در طبیعت با درک دشواری یا حتی غیرممکنبودن پاکسازی آن و آسیبی است که به محیطزیست وارد میکند. سطح دیگری از حفاظت که البته کلانتر است، گرایش روزافزون به انرژیهای پاک، توجه به بهرهوری در تولید، مصرف بهینه و مدیریت صحیح پسماندهاست. نباید فراموش کرد هر تولیدی برای محیطزیست هزینه دارد، ولی این هزینه را میتوان با افزایش بهرهوری، مصرف درست و بازیافت تا حد امکان، به میزان قابلتحملتری برای طبیعت کاهش داد. جنبه بسیار مهم دیگر هم لزوم کار کارشناسی دقیق و قوانین سختگیرانه درمورد هرگونه دخلوتصرف در محیط زیست است. یادم هست، زمانی، چهرهای مطرح برای ساخت استخر در خانه ویلاییاش بهدلیل احتمال آسیب به اکوسیستم آن منطقه سوئیس، نتوانست مجوز بگیرد. بهراستی اینجا اهمیت محیطزیست با همه وجود درک شده و با مشارکت واقعی دولت و مردم، به هرمسئله بهظاهر جزئی هم توجهی جدی میشود. * پزشک و پژوهشگر ساکن سوئیس
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.