انتخابات آنلاین امنیت و تهدید دموکراسی
اگر دولتها تصمیم بگیرند از انتخابات آنلاین برای رأیگیری استفاده کنند (اتفاقی که بهنظر تا چندسال آینده خواهد افتاد)، باید از متخصصان کارآزموده در زمینه امنیت بهره بگیرند. برای برگزاری یک انتخابات بینقص و سالم سه اصل اساسی لازم است: امنیت، ناشناسبودن آرا و امکان تأیید صحت آرا که در رأیگیری آنلاین دچار چالشهای جدی میشود. شاید روش رأیگیری کاغذی کمی قدیمی به نظر برسد؛ اما در این روش ردپایی از رأیها به عنوان مدرک باقی میماند که امکان پیگیری و تفحص درباره آنها را فراهم میکند. این همان چیزی است که رأیهای جمعآوریشده از پیسی و موبایل در آن ضعف دارند؛ چراکه هیچ مدرکی از این رأیها باقی نمیماند. در پژوهشی که بخش حقوق سایبری دانشگاه هاروارد انجام داده بود نیز به این موضوع اشاره شده بود که به جز مقابله با تهدیدات ناشی از بدافزارها و حملات اینترنتی، انتخابات الکترونیکی باید در برابر دستکاری و تغییر نتیجه آرا نیز ایمن و مصون شود. در این گزارش آمده است: از آنجا که در این روش امضایی از رأیدهنده گرفته نمیشود، این خطر وجود دارد که رأیدهنده واقعا همان فردی که خودش ادعا میکند، نباشد،درست مانند رأیگیری از طریق صندوق رأی و رأیگیری پستی، رأیگیری الکترونیکی نیز احتمالا هیچگاه بهطورکامل در برابر دستکاری آرا یا رصدهای غیرقانونی رأیها ایمن و مصون نخواهد بود. همه این صحبتها منوط به این است که بدافزارها، موارد امنیت سایبری و بهطورکلی امکان هکشدن آرا در نظر گرفته شده و حل شده باشند. کیلاک میگوید:«باید مطمئن شوید دستگاهی که شهروند با آن رأی میدهد، آلوده نبوده و توسط دیگران رصد نمیشود». امری که غیرممکن است! یکی دیگر از چالشهای بزرگ امنیتی در انتخابات، نبود شفافیت است. حال اگر جمعآوری، تحلیل و ذخیرهسازی دادهها در سیستمهای کامپیوتری و از طریق صنعت فناوری اطلاعات صورت گیرد اوضاع بدتر هم میشود؛ چراکه این سیستمها کاملا شفاف نیستند و درک آنها برای بخش عمدهای از جامعه دشوار است. براساس گزارش دانشگاه هاروارد همین موضوع میتواند تهدیدی برای حقانیت و صحت آرا باشد؛ چراکه بیشتر افراد از نظر فنی به قدری مهارت ندارند که قادر باشند بر عملکرد صحیح سیستم نظارت داشته باشند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.