|

توسعه کشور را متوقف می‌کند. نمونه این اتفاق را در برخورد با مختلسین

سیدحسن موسوی‌چلک .جامعه‌شناس و مددکار اجتماعی

یکی از مؤلفه‌های جذب مشارکت مردمی، افزایش انسجام اجتماعی و همدلی، رواج «صداقت» در بین مردم و مسئولان است. همان‌گونه که این صداقت و مشارکت در خانواده و محیط اداری می‌تواند تأثیرات مثبتی به‌جای بگذارد، می‌تواند یک جامعه را هم متحول کند. صداقت در گفتار مسئولان جامعه باعث افزایش اعتماد در بین مردم می‌شود که پشتوانه مهمی برای جامعه است و نبودش می‌تواند تهدید بزرگی به‌شمار آید. صداقت و راست‌گویی در فرهنگ مذهبی ما هم بسیار تأکید شده است، اما متأسفانه در عمل برخی از مردم و مسئولان جامعه نمی‌توان ردپای آن را دنبال کرد. وقتی مردم به کلام و گفتار مسئولان و سیاست‌مدارانشان اعتماد ندارند، در بسیاری از کارهای کلیدی هم مشارکت نمی‌کنند و همین امر رشد و توسعه کشور را متوقف می‌کند. نمونه این اتفاق را در برخورد با مختلسین و عدم انصراف مردم از یارانه شاهد بوده‌ایم. نکته مهمی که بسیاری از مسئولان فراموش کرده‌اند این است که برای تحقق مشارکت و افزایش اعتماد لازم است که با مردم شفاف و صادق باشیم و به وعده‌هایی که می‌دهیم، عمل کنیم. اگر چوپان دروغ‌گو شویم، مردم دیگر صدای ما را نخواهند شنید و این آسیبی است که نباید آن را دست‌کم بگیریم. درحالی‌که بسیاری فکر می‌کنند دادن وعده‌های بزرگ می‌تواند رمز دستیابی به اعتماد مردم باشد، اما واقعیت این است که اگر بگوییم «نمی‌توانیم»، خیلی بهتر از آن است که وعده‌ای بدهیم که نتوانیم به آن عمل کنیم. اگر دیوار اعتماد مردم بر اثر صادق‌نبودن یا عمل‌نکردن به وعده‌ها ترک بخورد یا فروبریزد، به این آسانی قابل‌ترمیم نیست و حتی بندزن هم نمی‌تواند چینی هزارتکه‌شده را درست کند. در دوره گذشته ما شاهد بودیم که دو قوه کشور همدیگر را به دروغ‌گویی متهم می‌کردند و در این شرایط اعتماد مردم به مدیریت کلان دولتی از بین می‌رود زیرا مردم می‌دانند که در نهایت یکی این وسط دروغ‌گو و مجرم است. درست است که دروغ کارکردهایی دارد و بسیاری از مردم برای فرار از مسئولیت یا پاسخ‌گویی، به دروغ پناه می‌برند، اما باید بدانیم که دروغ اعتماد موقت ایجاد می‌کند و در کوتاه‌مدت ممکن است سبب آرامش نسبی شود، اما در نهایت برملاشدن آن می‌تواند دودمان یک فرد و اطرافیانش را بر باد دهد. متأسفانه امروز در جامعه شاهد هستیم که بسیاری از مردم برای راست‌گفتن خودشان دلیل می‌آورند و نه دروغ‌گفتن. نهادینه‌شدن دروغ، جامعه را به سمت بیماری اخلاقی سوق می‌دهد که درمان آن بسیار دشوار است. ممکن است از گفتن یک دروغ سال‌ها بگذرد، اما وجهه فرد دروغ‌گو همیشه در ذهن مردم، دروغ‌گو می‌ماند و درنهایت، بخشیدن دروغ از پیامدهای منفی آن کم نمی‌کند. هر دیوار اعتمادی که برمبنای دروغ شکل گرفته است، دیر یا زود فرومی‌ریزد و محکوم به فناست؛ این مسئله‌ای است که هرکسی که به دروغ متوسل می‌شود، باید بداند. اخلاق اجتماعی در جامعه‌ای که دروغ در آن ریشه دوانده، در سطح بسیار پایینی قرار دارد و بسیاری از آسیب‌های اجتماعی به همین واسطه در جامعه رشد می‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.