براي م. ع. سپانلو
او شهر را سياه نميخواست
حافظ موسوي
بر بامِ خانهاش ستارهاي بياويزيد او شهر را سياه نميخواست. يحياتر از هميشه در قايقي نشسته است؛ سرمست از پيالهاي که، جرعهجرعه از آن مينوشد، در کوچههاي شهر پرسه ميزند اکنون. يک ضبطصوت ِ قديمي در کنج حافظهاش نصب کرده است يک دوربينِ لوکس، در چشمهاش؛ فردا دوباره که بنشيند در پشت ميزِ کار، يک سينه فراخ خاطره خواهيم داشت. بر بام خانهاش ستارهاي بياويزيد و يک چراغ در ابتدايِ کوچه سرو؛ هرچند بيخبر گذاشته رفته حتما دوباره برميگردد. تعجيل را بر او ببخشاييد «خانم زمان»، او را به پرسهگرديِ ارواح و جشن و شادنوشي يحياها پيغام داده بود: «الو! الو! سپان! امشب بساطِ عيش مهياست چراغ مصطفوي با شرارِ بولهبي». بر بام خانهاش ستارهاي بياويزيد و لالهزار را از دودِ عود و، بوي کندر و، طعم خيارشور، احيا کنيد؛ اينبار تا نپرسد او: «پس لالهزارِ ما کجاست سرکار؟!» حافظ موسوي بامداد سهشنبه 22 ارديبهشت 94
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.