|

زندگی پر هزینه

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

سال 1969 گروه مشخصی که معاونان امانتدار مائو را تشکیل می‌دادند، منحل شد. از آن پس، تنها همسرش بود که در دسترس او قرار داشت. نگهبان سرسخت او شده بود. جیانگ هیچ‌گونه شغل رسمی و اداری نداشت. از شانسش، وضعیت جدید به او بهانه لازم را برای استفاده از برخی تفریحات ممنوعه برای دیگران می‌داد. اوقاتی طولانی را با حیواناتی که داشت، به‌سر می‌برد؛ ازجمله یک میمون، یا اسبی که در باغ «بیهایی» در میان پکن سوار می‌شد. شب‌ها نیز عموما در جلسات خاصی شرکت می‌کرد که فیلم‌های خارجی در آن به نمایش درمی‌آمد. روش زندگی او به‌دلیل ولخرجی‌هایش، بسیار پرهزینه بود. عاشق هنر تصویر بود و می‌خواست تصاویر دریایی جاودانه‌ای را از خود به یادگار بگذارد. بنابراین دستور داد کشتی‌های جنگی در سواحل گشت بزنند تا او بتواند سوژه‌هایش را در کمال آرامش به‌دست آورد. باید همیشه استخر شخصی او در «گوانجو» گرم می‌بود. حتی اگر اقتضای این، کار آن باشد که به‌وسیله لوله‌هایی، آب را از فاصله 10 کیلومتری به آنجا بیاورند. وقتی گوانجو شاهد موجی گذرا از سرمای شدید می‌شد، خدمتکاران موظف بودند خانه را گرم نگهدارند. آنها همچنین موظف بودند از زیر پنجره به‌گونه‌ای رد شوند که آرامش سالن پذیرایی را برهم نزنند. از آنجا که خانه‌اش در نزدیکی یکی از کارگاه‌های ساختمانی بود، دستور داده بود گروه مهندسان، ماده‌ای به نام دینامیت را منفجر نکنند؛ صدای انفجار او را به وحشت می‌انداخت. به جای آن، تنها حق داشتند از کلنگ دوسر برای ساخت‌وسازها استفاده کنند. باید همیشه هواپیماهایی در آنجا حاضر می‌بود تا درموقع لزوم به خواسته‌هایش فورا پاسخ دهد، برای مثال از گوانجو همان جلیقه‌ای را بیاورند که او ناگهان هوس کرده بود بپوشد. به‌جز این هوس‌های شخصی، جیانگ می‌دانست چگونه مردانی مثل مائو را اغوا کند. حتی در آن لباس مخصوص کمونیست‌ها نیز او موفق می‌شد اطوارهایش را بروز دهد: کمرش را با یک کمربند تنگ می‌بست. موهای پرپشت خود را طوری جمع می‌کرد که تصور می‌کردی یک کلاه‌گیس نظامی برسر گذاشته. این شیوه، او را در ضمن کمی گستاخ نشان می‌داد. جیانگ‌چینگ در خارج از خانه تلاش می‌کرد خود را از چنگ رقبایش خلاص کند، زیرا در درون خانه تقریبا کاری از دستش برنمی‌آمد. رقیبان بسیاری در آنجا داشت که حریف‌شان نمی‌شد. به بیان دیگر، مائو معشوقه‌های زیادی داشت. جیانگ بیشتر اوقات تظاهر می‌کرد چیزی ندیده است. اما همه در کاخ، این موضوع را می‌دانستند و تقریبا آن را به تمسخر می‌گرفتند. لعنت بر پرستاران!‌ ای‌کاش می‌توانست یکی، دوتای آنها را بگیرد تا دست از این رفتار بردارند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.