|

آینه

اعتماد به روشنفکران امید نبندید بهاءالدین خرمشاهی: روشنفکران از چه طریقی تأثیر بگذارند؟ یا باید بنویسند یا سخن بگویند یا درس بدهند، بالاخره روشنفکران نباید بی‌عمل باشند. به قول حافظ «ملالت علما ز علم بی‌عمل است»، روشنفکرانی وجود دارند که اصلا میلی به نوشتن و ارتباط‌گرفتن با مردم ندارند. نمایشگاه کتاب هم که برگزار می‌شود ٢٠ نفر در آن حاضر می‌شوند. رونمایی از یک کتاب جدید و بحث‌کردن درباره آن خیلی جاذبه دارد اما در عمل من تعداد زیادی از این افراد را در این‌گونه مناسبات ندیدم مگر اینکه شام و ناهار هم دعوت کنند تا جاذبه بالا برود. در مجموع باید بگویم به روشنفکران زیاد امید نبندید، از آنها هم زیاد انتظار نداشته باشید. روشنفکران مشکلات خود را دارند، مشکلات جامعه را نیز می‌خواهند به میزانی حلاجی، حل و تحلیل کنند و خیلی هم کارنامه درخشانی ندارند.

آفتاب چرا مجلس وارد مذاکرات هسته‌ای می‌شود؟ محسن جلیلوند: در دنیای سیاست، مجلس نماد ملت تلقی می‌شود؛ وقتی نمایندگان دو مجلس وارد عمل می‌شوند، می‌خواهند بگویند که شما با مردم طرف هستید. بنابراین به نظر من برخلاف آنچه تصور می‌شود هر دودولت به‌نوعی، مجلس را پشت سر خود آورده‌اند تا تیم‌های مذاکره‌کننده‌شان را تقویت کنند. اوباما وقتی می‌گوید اگر طرح سنا با آن تعدیلات صورت‌گرفته‌شده تصویب شود، من آن را امضا خواهم کرد یعنی از قبل هماهنگی‌ها شده است که با برخی شروط، سنا این طرح را تصویب کند. از طرفی در مورد ایران هم تیم مذاکره‌کننده با جدیت مجلس، امتیاز کمتری را خواهد داد. نکته بعدی این است که در ایران، این‌گونه تصمیم‌گیری‌ها که در سطح استراتژیک است، در نهادهایی فراتر از مجلس و دولت تعیین می‌شود. به همین دلیل اگرچه مجلس و دولت در یک سطوحی در تقابل باهم هستند ولی در بحث استراتژیکی به این شکل، که از قبل، تصمیم‌ها گرفته شده است، این دو (مجلس و دولت) به‌عنوان مجریان تصمیم، کار می‌کنند. بنابراین، مطمئنا این مجریان با هماهنگی نهاد بالاتر یک‌سری تعاملاتی را با یکدیگر انجام داده‌اند.

جوان سردرگمی تجدیدنظرطلبان در مسیر بهارستان محمدجواد اخوان: اصرار برخی رسانه‌های منتسب به طیف تجدیدنظرطلبان برای القای داشتن راهبرد و برنامه‌های راهبردی منسجم برای انتخابات و با تأکید بر نقش «لیدر اصلاحات» در درون خود، حاوی یک حقیقت پنهان نیز هست که بخش قابل‌توجه و اثرگذاری از این جریان هنوز این راهبرد و راهبر واحد را نپذیرفته‌اند. هرچند در نگاهی دیگر بتوان این تشتت مواضع را ناشی از نوعی تقسیم‌ کار تشکیلاتی دانست، اما بعید به نظر می‌رسد گروهی اقلیت که هنوز فاقد جایگاهی رسمی در قدرت است، به چنین تاکتیکی دست زند. در واقع اکنون سرنوشت سیاسی تجدیدنظرطلبان در هاله‌ای از ابهام است و بی‌تردید به بسیاری از عوامل ناپایدار و سیال پیوند خورده است. هزار نکته باریک‌تر از مو اینجاست که این خود تجدیدنظرطلبان بوده‌اند که با اتخاذ رویکردهای خاص، خود را به چنین ورطه‌ای انداخته‌اند و آینده سیاسی را خود را به انبوهی از مسائل همچون مذاکرات هسته‌ای و توافق احتمالی، کارامدی یا ناکارامدی اقتصادی دولت یازدهم و... گره زده‌اند. بعید نیست که یکی از دلایل همین واگرایی نامحسوس این طیف نیز نگرانی و دغدغه نسبت به آینده و تقدیر سیاسی باشد.

وطن امروز حضرت امام)ره( و تعاملات اقتصادی حجت‌الله عبدالملکی: متأسفانه در دولت اصلاحات اصرار زیادی برای تعامل با جهان- به معنای قدرت‌های استعمارگر- وجود داشت و حال در دولت یازدهم نیز این اصرار و تأکید وجود دارد، زیرا تصور می‌شود از باب تعامل اقتصادی با آنها، منافع زیادی کسب خواهد شد. حضرت امام خمینی(ره) در جایگاه رهبری انقلاب، رویکردهای اساسی را مشخص فرموده‌اند. رویکرد اصلی حضرت امام(ره) توجه به خطرات موجود و دام‌های پهن‌شده از جانب کشورهای مستکبر بوده است که برای ایران تهدید به‌شمار می‌آمده‌اند. در تعامل با قدرت‌های اقتصادی بزرگ جهان معمولا ایران قدرت چانه‌زنی بالایی ندارد- شاید به‌دلیل عدم خودباوری کسانی که چانه‌زنی می‌کنند (مذاکره‌کنندگان) - بنابراین اگر تعاملی نیز صورت بگیرد، سود بیشتر نصیب کشور مستکبر می‌شود. درحالی‌‌که در ارتباط با کشورهای درحال‌‌توسعه مثل کشورهای اسلامی همسایه، کشورهای آفریقایی و کشورهای جنوب آمریکای لاتین، چون ایران قدرت چانه‌زنی بالاتری دارد می‌تواند همان کالایی را که آلمان‌ها 10 یا 11 دلار می‌خرند مثلا به ونزوئلا 15 یا 20 دلار بفروشد. بنابراین قدرت چانه‌زنی عامل بسیارمهمی است، زیرا اگر کشوری قدرت چانه‌زنی قابل‌توجهی در سطح بین‌المللی نداشته باشد، بخش زیادی از منافع کشورش را کشورهای دیگر ازبین می‌برند و به‌نفع خود مصادره می‌کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.