انقلاب خاص فرهنگی
دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری
سال 1966 در زندگی جیانگ چینگ بسیار جنجالبرانگیز بود. او بهعنوان مشاور فرهنگی ارتش تعیین شد. حال، این او بود که ارتشی مرکب از شش میلیون نفر را در حوزههای اپرا، رقص، موسیقی و ادبیات راهنمایی میکرد. مخصوصا برای چنین شغلی لباس نظامی مردانه پوشید. بهاینترتیب با دیگر رهبران چین تفاوتی نداشت، در طول تابستان با احتیاط در همه نشستهای این کمیته دخالت و خود را طوری معرفی میکرد که گویی یک سرباز است. باید هر چیزی را که در جهان پیش از او بوده، نابود میکرد. بنابراین غارت منازل متفکران را به بهانه دستیافتن به کتابهای قدیمی کلید زد. جیانگ در طول انقلاب خاص فرهنگیاش که خود را خورشید آن میدانست، دست به اقدامات زیادی از این قبیل زد. در کنار مائو ایستاده، دستهایش را اندکی بالا میبرد تا به احساسات میلیونها انسانی که صف کشیده بودند، پاسخ دهد. آنها برای مائو نمایندگان «تودهها» بهشمار میآمدند، اما برای او فقط «عامه» مردم حساب میشدند. ملاقات با عامه مردم احساساتش را برمیانگیخت. در هشتم سپتامبر، مائو به همسرش گفت تمایل دارد «آشوب بزرگی در زیر آسمان به راه اندازد» تا بتواند سیاست جدیدش را اعمال کند. جیانگ در این امر یک ماجرای جدید را میدید. بنابراین جوانان را تشویق کرد تا بر کارمندان بشورند و تلاش کنند قدرت را به دست گیرند. انقلاب فرهنگی او همینطور بود که شروع شد. در طول آن تابستان طولانی و بهشدت گرم، مائو بهنفع لیوشاوچی از قدرت کنار کشید. بیوه مائو از طریق روزنامه خلق او را محکوم کرده و سرمایهداری پست نامید. هنوز چیزی نگذشته بود که مسئولیت برگزاری یکی از مهمترین مسابقات به جیانگ داده شد. او را به معاونت رئیس گروه انقلاب فرهنگی تعیین کردند؛ گروهی که نقش هیأت داوری را در این انقلاب فرهنگی برعهده داشت و در واقع به یک امپراتوری مخفی میماند. این ارتقای مقام شگفتانگیزی بود.
ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.