|

نویسنده در کوچه بن‌بست

پوریا عالمی

در تمام طول تاریخ، دو سؤال ذهن بشر را به خود مشغول کرده است:

1- اول مرغ بوده یا تخم‌مرغ. 2- نویسنده و ناشر را در کجا باید قرار دهیم؟ جواب سؤال مرغ و تخم‌مرغ جواب سؤال اول که مدت‌هاست مشخص شده است: اول از همه نه مرغ بوده، نه تخم‌مرغ. قبل از همه اینها دلال بوده است که چنان پیشنهادی به مرغ بدبخت داده که از تعجب چنان فشار معکوسی بهش آمده که جای اینکه شاخ دربیاورد تخم گذاشته. بعد نگاه کرده گفت این چیه؟ دلال گفته: تخم‌مرغته چند می‌فروشی؟ جواب سؤال جای نویسنده و ناشر اما سؤال دوم تاریخ. «نویسنده و ناشر را در کجا باید قرار بدهیم؟» بابا، مامانِ نویسنده‌ها معتقدند بچه نویسنده‌شان را باید روی سرشان قرار دهند و حلواحلواشان کنند اما فعلا همساده‌ها حلوای نویسنده‌ها را دارند می‌پزند. خوانندگان کتاب‌ها معتقدند نویسنده را باید روی سر قرار دهیم؛ اما ناشر را باید زیر سر قرار دهیم. خود نویسنده‌ها معتقدند ناشرها را باید در کابینت نگه داشت. کسانی البته معتقدند نویسنده را باید در کوزه گذاشت و آبش را خورد. ممیزان ارشاد معتقدند نویسنده را باید در منگنه قرار داد. اما حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران، معتقد است نویسنده و ناشر را هرکجا می‌شود قرار داد اما «نباید مؤلف و ناشر را در کوچه‌های پرپیچ‌وخم قرار داد». خوشبختانه همین که ما را در جدول مندلیف قرار نمی‌دهند یا همین که ما را کنار دایناسورها، که منقرض شدند، قرار نمی‌دهند باید احساس خوشبختی کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.