|

از محرومیت دائمی از کشتی تا حضور در مسابقات جهانی مبارزه آزاد

امیرعلی اکبری: کشتی را برای همیشه فراموش کردم

سارا گودرزی

قهرمان کشتی جهان بود، اما کشتی‌گرفتن برایش آمد نداشت. اولین‌بار چهارسال پیش تست دوپینگش مثبت شد. کسی حمایتش نکرد. همه گفتند ورزشکار، مقصر اول و آخر دوپینگی‌شدن است. محرومیت دوساله‌اش تمام شد و دوباره برگشت. آمد تا بازهم حرف اول را دنیا بزند. بازهم حرف اول را زد و طلای جهان را در سال 2013 گرفت، اما خیلی‌زود مدالش را از گردنش درآوردند. این‌بار دیگر همه‌چیز برایش تمام شده بود، چون دوباره دوپینگی شد و برای همیشه از کشتی‌گرفتن محروم شد. روزی که بعد از محرومیت مادام‌العمرش به تلویزیون آمد و مقابل میلیون‌ها هم‌وطن خود اشک ‌ریخت، کمتر کسی فکرش را می‌کرد به این‌زودی‌ها بتواند دوباره به ورزش برگردد. حالا یک‌سال‌ونیم از آن اتفاقات تلخ گذشته و دوباره وارد گود شده است، اما نه روی تشک، روی رینگی که از او به‌عنوان یک مبارز اسم می‌برند. MMA (میکس مارشال‌آرت -‌مجموعه هنرهای رزمی ترکیبی) عنوان رشته‌ای است که امیرعلی اکبری انتخاب کرده است تا در آن خیلی حرفه‌ای فعالیت کند؛ رشته‌ای که در ایران به آن قفس مرگ می‌گویند و خیلی‌ها به‌خاطر خشن‌بودنش علاقه‌ای به آن ندارند. زدن فن کشتی، مشت و لگد از حرکت‌هایی است که مبارزها در مسابقات MMA از آن استفاده می‌کنند. شرکت «پارادایم»، حامی مالی آمریکایی علی‌اکبری است که او را به خدمت گرفته تا دارنده دو مدال طلا و یک برنز کشتی فرنگی آسیا و جهان را، به‌عنوان پدیده تازه این رشته، معرفی کند. گفت‌وگوی اختصاصی «شرق» را با ملی‌پوش اسبق تیم ملی کشتی فرنگی می‌خوانید:

‌چطور شد به رشته MMA روی آوردی؟ بعد از اینکه کشتی برای من تمام شد، زیاد راغب به ورزش‌کردن نبودم. دوستان و اطرافیان، چند رشته را به من پیشنهاد دادند که در آن فعالیت کنم. به‌خاطر تعلق‌خاطری که به کشتی داشتم، دلم نمی‌خواست این رشته را کنار بگذارم. دوست داشتم اگر قرار است دوباره ورزش کنم، در رشته‌ای کار کنم که فنون کشتی هم در آن باشد. در همین حین مسئولان «شرکت ‌پارادایم»، که یک شرکت ورزشی آمریکایی است، سراغم آمدند و خواستند با حمایت مالی آنها کارم را در رشته MMA شروع کنم. آنها به من گفتند MMA رشته‌ای است که خیلی با کشتی در ارتباط است و با توجه به اینکه جوان هستی، می‌توانی در این رشته موفق باشی. درنهایت با اطلاعاتی که از این ورزش به من دادند و بررسی‌هایی که خودم کردم به MMA علاقه‌مند شدم و دیدم می‌توانم در آن به موفقیت برسم. به‌ویژه اینکه من یک کشتی‌گیر سنگین‌وزن بودم و در این رشته 50 درصدِ مبارزات، مبارزه‌های سنگین‌وزن‌ها با استفاده از فنون کشتی است. ‌الان چندوقت است که مشغولی؟ تقریبا هشت ماه می‌شود. ‌تمریناتت را کجا انجام می‌دهی؟ تمریناتم را در کمپ‌های تمرینی تایلند انجام می‌دهم. از روزی که فعالیتم را شروع کردم، در تایلند بودم. در هشت ماه گذشته دوبار به ایران آمدم. الان هم آمدم برای گرفتن ویزای استرالیا اقدام کنم و دوباره به تایلند برمی‌گردم. 25 خرداد، مسابقات لیگ MMA استرالیا برگزار می‌شود و اگر خدا بخواهد باید آنجا در اولین مسابقه رسمی به میدان بروم، البته آبان‌ماه پارسال در بازی‌های ساحلی آسیایی پوکت تایلند نیز برای اینکه مربیان با وضعیت بدنی‌ام آشنا شوند یک مسابقه دادم، اما مسابقات مهم این رشته رقابت‌های لیگ هر قاره است که سطح بالایی دارد و به نفر قهرمان کمربند قهرمانی هم اهدا می‌شود. ‌در ایران خیلی‌ها MMA را نمی‌شناسند و آن را به‌عنوان یک رشته ورزشی خشن معرفی می‌کنند. خب، این رشته کلا خشن است، اما نه آن‌طور که در کشور ما آن را می‌شناسند. MMA تا پنج سال پیش واقعا خشن بود، اما الان با تغییراتی که در قوانین مسابقات آن داده‌اند خیلی از خشونتش کم کرده‌اند، طوری‌که چنانچه چند ضربه به حریف بزنی، داور خیلی‌زود مسابقه را تمام می‌کند. این‌طور نیست که مثل گذشته ضربات زیادی به حریف وارد شود تا از پا در بیاید. ‌معنی درست MMA چیست؟ در ایران به آن قفس مرگ می‌گویند. به نظر تو اسمش ترسناک نیست؟ MMA، یعنی مجموعه مبارزات آزاد. این اسم قفس مرگ هم از بین ایرانی‌ها درآمده است. مردم ما اطلاعات‌شان از این رشته کم است، به‌همین‌خاطر اسم این ورزش را هم خطرناک انتخاب کرده‌اند. مسابقات MMA در کشورهای خارجی آن‌قدر طرفدار دارد که نزدیک به 30 تا 40 هزار تماشاچی برای دیدن آن به سالن‌ها می‌آیند. ‌ظاهرا MMA خیلی تو را مجذوب کرده و با روحیه‌ات سازگار است. بله خدا را شکر، البته روحیه من طوری است که مسابقه و مبارزه را خیلی دوست دارم. ‌درآمدهایی که از مسابقات این رشته به‌دست می‌آید چطور است، ظاهرا باید خوب باشد؟ از خوب هم بهتر است. در آمدهای MMA واقعا حرفه‌ای است. معتبرترین لیگ این مسابقات، لیگ یواس‌سی آمریکاست که بهترین نفرات دنیا در آن شرکت می‌کنند. همه علاقه‌مندان این رشته آرزوی دارند روزی در این لیگ مسابقه بدهند و از آن درآمد کسب کنند. ‌پس از اوضاع مالی‌ات راضی هستی؟ من که فعلا ابتدای راه هستم، اما بااین‌حال، تا الان تمام هزینه‌هایم برعهده شرکت ‌پارادایم بوده است. ‌حداقل اگر در کشتی چیزی عایدت نشد، با آمدن در این رشته، از زندگی آینده‌ات مطمئن هستی. متأسفانه در ایران تمامی رشته‌ها به‌صورت آماتور دنبال می‌شوند و اهمیتی به آنها داده نمی‌شود، البته این را هم بگویم که من به‌خاطر پول MMA را انتخاب نکردم. من تازه 27 سالم است و سنی ندارم. دلم می‌خواست حداقل از بدنی که آماده کرده بودم، یک استفاده‌ای ببرم. ‌علی کریمی در صفحه اینستاگرام خود عکسی را با شما در یکی از سالن‌های بدنسازی منتشر کرده بود که موردِ توجه کاربران زیادی قرار گرفت. در مورد این عکس توضیح می‌دهی؟ مدتی که در تهران هستم، تمرینات بدنسازی‌ام را در باشگاه رویال اکسیژن، زیر نظر بشیر معمارزاده انجام می‌دهم. آقای معمارزاده، بدنساز سطح بالایی است. به‌همین‌خاطر اکثر فوتبالیست‌ها و کشتی‌گیرها هم آنجا می‌آیند تا زیرنظر ایشان تمرین ‌کنند. چندوقت پیش هم آقای کریمی به آنجا آمدند و افتخاری بود تا با ایشان هم عکس یادگاری بیندازم. ‌دوست نداری در آینده، که تجربه‌ات بیشتر شد، MMA را در ایران شخصا راه‌اندازی کنی؟ MMA شعاع خیلی بزرگی در جهان ورزش پیدا کرده است، طوری‌که وقتی مسابقه‌ای داشته باشد، 50 کشور دنیا آن را به‌طور زنده از تلویزیون پخش می‌کنند. من خیلی دلم می‌خواهد این ورزش در ایران هم به‌صورت حرفه‌ای راه‌اندازی شود، اما خودم فعلا مشغول هستم و وقتی برای این کار ندارم. ان‌شاءالله اگر در آینده شرایط مهیا باشد، هر کاری از دستم بر‌آید، دریغ نمی‌کنم. ‌خبر داری در ایران جوانان به MMA علاقه‌مند هستند یا نه؟ تعدادشان محدود است. چند باشگاه باز شده است که کسانی جسته و گریخته در آنها تمرین می‌کنند، اما فعالیت‌شان حرفه‌ای نیست. ‌قصد نداریم تو را ناراحت کنیم و یاد خاطرات تلخ کشتی بیندازیم، اما بد نیست بگویی الان شرایط روحی‌ات چطور است؟ خدا را شکر، خیلی بهتر شدم. هرچه جلوتر می‌رویم، دارم کشتی را فراموش می‌کنم. ‌تو و بابک قربانی، دو نفر از ستاره‌های تیم ملی کشتی فرنگی بودید که چهار سال پیش دوپینگی شدید و مسیر زندگی هر دو شما عوض شد؛ قربانی مجرم شد و به زندان رفت و در آخر خودکشی کرد. تو هم بعد از گذراندن دو سال محرومیت، دوباره به کشتی برگشتی و دوپینگی شدی تا مادام‌العمر از فعالیت در تیم ملی کشتی ایران محروم شوی. فکر می‌کنی چه‌چیز باعث به‌وجودآمدن این اتفاقات تلخ شد؟ متأسفانه در کشور ما همه نگاه‌ها آماتور است. هرکسی که مسئولیتی می‌گیرد، فقط آن لحظه‌ای را که خودش در رأس کار است، نگاه می‌کند. دنبال گرفتن نتیجه برای خودش است تا در کارنامه‌اش ثبت کند. هیچ‌کس دنبال کار من و بابک را نگرفت. ما ورزشکار داریم که پایش را عمل می‌کند، شش ماه خانه‌نشین می‌شود و هیچ مسئولی به او سر نمی‌زند، چه برسد به اینکه ورزشکاری دوپینگی شود. من دیگر ذهنم را از این قضایا پاک کردم و دارم به ورزشی که همه‌چیز آن حرفه‌ای است، نگاه می‌کنم. از زندگی‌اش گرفته تا قهرمانی‌هایش. ‌محرومیت مادام‌العمر تو در زمانِ روی‌کار‌آمدنِ رسول خادم در فدراسیون کشتی بود. تو معتقدی دوپینگی‌شدن دوباره‌ات پشتِ ‌پرده‌های زیادی داشته است. خادم دراین‌باره کمکت نکرد؟ من آن‌موقع به تلویزیون آمدم و تمام حرف‌هایم را به مردم زدم. تمام حرف‌هایم راست بود. هیچ دروغی نگفتم. به آقای خادم هم گفتم تا آخر ماجرا می‌ایستم، اما متأسفانه کسی حمایتی از من نکرد. می‌خواستم خودم به تنهایی دنبال کار را بگیرم که خیلی از دوستان گفتند، دستت به جایی نمی‌رسد و همین یک ذره سرمایه‌ای هم که داری باید خرج این پیگیری‌ها کنی. ‌و حرف آخر... . خوشحالم بعد از آن اتفاقات تلخ، دوباره به ورزش برگشتم و روحیه‌ام عوض شد. 25 خرداد در رقابت‌های لیگ استرالیا شرکت می‌کنم. باید با یکی از بهترین نفرات این کشور مبارزه کنم. این مسابقات کمربند قهرمانی دارد. ان‌شاءالله بتوانم سربلند باشم و این کمربند را بگیرم. هدف بعدی‌ام هم حضور در لیگ MMA آمریکاست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.