او از زنان قاجار میگوید
ژاله آموزگار: میخواهم از خانم اتحادیه سخن بگویم. بهازای سالهای متمادیای که در دانشکده ادبیات به هم سلام گفتهایم و با هم پلهها را تا طبقه دوم بالا رفتهایم. او به سمت دفتر گروه تاریخ رفته است و من به سوی گروه فرهنگ و زبانهای باستانی. هر دو اشتیاق درسدادن داشتهایم؛ با دوستان مشترک. ملایمتها و ناملایمات را با هم چشیدهایم و سرپا ماندهایم! وقتی که در این مراسم برای سخنرانی دعوت شدم، یک لحظه تردید کردم، چون با وجود سابقه دوستی دیرپا و ارادتهای فراوانی که به خانم اتحادیه دارم، قرارگرفتن خود را در این جایگاه، زیاد مناسب نمیدیدم؛ به این خاطر که میان آنچه به عبارتی تخصص ناچیز من است و آنچه خانم اتحادیه قلم میزنند، هزاران سال فاصله است. من از خدا در آسمانها سخن میگویم و به تواناییها و زیباییهای ایزد بانوان اشاره میکنم که چگونه در هزارههای پیشین، ذهن و اندیشه مردمان را به خود مشغول کرده بودند و منصوره اتحادیه درصدد معرفی خاطرات تاجالسلطنه است؛ زنی از دورانی نهچندان دور از روزگار ما، بانوی باشهامتی که یکتنه به مصاف سنتهای دستوپاگیر دوره قاجاری میرود و کفرگراییهایش را میقبولاند و تشریفات کاملا مردانه دوره قاجاری را با قدرت تمام بهکنار میزند و بهندای قلب خود گوش فرامیدهد. من اگر از ایزد بانوی اَشی صحبت میکنم که چگونه برکت به خانهها میبرد و بانوانی را که یاری او را میطلبند، سفیدبخت میکند، او از نجمالسلطنه سخن میگوید؛ در مجموعه زنانی که زیر مقنعه، کلاهداری کردهاند. من اگر قوانین ازدواج دوران بسیار دور را در جشننامه خود او به چالش کشیدهام، او عقدنامههای قاجاری و بعد از آن را از صندوقخانههای مادربزرگها بیرون میکشد و درباره کابینهای آنان حرف میزند. اگر من به قوانین و شرایط کاری زنان در دوران هخامنشی میپردازم، او با انتشار اسناد ذیقیمت و جالبتوجهی از وضع اقتصادی زنان در دوران قاجار و پس از آن، سخن بهمیان میآورد. پس کارها با وجود فاصلهها از یک قماشند و چنین میشود که بهراحتی میتوان دیوارها را از میان برداشت و در فضاهای صمیمانه در کنار هم و هرکس بهگونهای به فرهنگ ایران خدمت کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.