|

او از زنان قاجار می‌گوید

ژاله آموزگار: می‌خواهم از خانم اتحادیه سخن بگویم. به‌ازای سال‌های متمادی‌ای که در دانشکده ادبیات به هم سلام گفته‎ایم و با هم پله‎ها را تا طبقه دوم بالا رفته‎ایم. او به سمت دفتر گروه تاریخ رفته است و من به سوی گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی. هر دو اشتیاق درس‌دادن داشته‎ایم؛ با دوستان مشترک. ملایمت‌ها و ناملایمات را با هم چشیده‎ایم و سرپا مانده‎ایم! وقتی که در این مراسم برای سخنرانی دعوت شدم، یک لحظه تردید کردم، چون با وجود سابقه دوستی دیرپا و ارادت‎های فراوانی که به خانم اتحادیه دارم، قرارگرفتن خود را در این جایگاه، زیاد مناسب نمی‌‎دیدم؛ به این خاطر که میان آنچه به عبارتی تخصص ناچیز من است و آنچه خانم اتحادیه قلم می‌‎زنند، هزاران سال فاصله است. من از خدا در آسمان‌ها سخن می‌گویم و به توانایی‎ها و زیبایی‎های ایزد بانوان اشاره می‌‎کنم که چگونه در هزاره‎های پیشین، ذهن و اندیشه مردمان را به خود مشغول کرده بودند و منصوره اتحادیه درصدد معرفی خاطرات تاج‎السلطنه است؛ زنی از دورانی نه‌چندان دور از روزگار ما، بانوی باشهامتی که یک‌تنه به مصاف سنت‎های دست‌وپاگیر دوره قاجاری می‌‎رود و کفرگرایی‎هایش را می‌‎قبولاند و تشریفات کاملا مردانه دوره قاجاری را با قدرت تمام به‌کنار می‌‎زند و به‌ندای قلب خود گوش فرامی‌دهد. من اگر از ایزد بانوی اَشی صحبت می‌‎کنم که چگونه برکت به خانه‎ها می‌‎برد و بانوانی را که یاری او را می‌‎طلبند، سفیدبخت می‌‎کند، او از نجم‎السلطنه سخن می‌‎گوید؛ در مجموعه زنانی که زیر مقنعه، کلاه‌داری کرده‎اند. من اگر قوانین ازدواج دوران بسیار دور را در جشن‎نامه خود او به چالش کشیده‎ام، او عقدنامه‎های قاجاری و بعد از آن را از صندوقخانه‎های مادربزرگ‎ها بیرون می‌‎کشد و درباره کابین‎های آنان حرف می‌‎زند. اگر من به قوانین و شرایط کاری زنان در دوران هخامنشی می‌‎پردازم، او با انتشار اسناد ذی‌قیمت و جالب‌توجهی از وضع اقتصادی زنان در دوران قاجار و پس از آن، سخن به‌میان می‌‎آورد. پس کار‌ها با وجود فاصله‎ها از یک قماشند و چنین می‌‎شود که به‌راحتی می‌‎توان دیوار‌ها را از میان برداشت و در فضاهای صمیمانه در کنار هم و هرکس به‌گونه‎ای به فرهنگ ایران خدمت کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.