|

تجربه‌هایی از سراسر جهان

مهرک میراب‌زاده: کمتر از دوماه پیش بود که مراسمی باشکوه برگزار شد تا از 10 معلم برتر دنیا تقدیر شود؛ 10 معلمی که توانسته بودند با شیوه‌های متفاوت سطح آموزش را تغییر دهند و کودکان و نوجوانان را علاقه‌مند‌تر کنند. هرچند در نهایت این معلم آمریکایی بود که با تأکید بر مهارت داستان‌خوانی، از معلم افغانی که حداقل هزار نفر را باسواد کرده بود، پیشی گرفت و به‌عنوان بهترین معلم جهان در بین چندهزار معلم، برگزیده شد. در این مطلب مروری داریم بر شیوه‌های آموزشی برخی از آنها.

نانسی آتول - ایالات متحده‌آمریکا نانسی در بین آموزگاران به نویسندگی شهرت دارد. او از پیشتازان تدریس ادبیات به شیوه کارگاه‌های خواندن و نوشتن است. او همچنین بنیان‌گذار مرکزی غیرانتفاعی برای تدریس و آموزش است؛ مدرسه‌ای نمونه در مین، در سال ١٩٩٠ میلادی. هر یک از دانش‌آموزهای کلاس‌هشتمی‌اش سالانه ٤٠ کتاب می‌خوانند که این رقم از میانگین سرانه مطالعه آن کشور بالاتر است. کی‌ران بیر سیتهی - هند فلسفه کی‌ران، شکل‌دادن به فکر است: «اینکه به دانش‌آموزان کمک کند تا با احساس‌شان هم درک کنند.» در سال ٢٠٠١ مدرسه ریورساید را در هند بنا نهاد. او متعهد شده بود که «آموزش نظری را به مقوله‌ای مرتبط با جهان واقع تبدیل کند،» او همچنین کودکان را به روشی هدایت می‌کند که در آینده «شهروندانی رهبر» و صاحب تفکر باشند. گای اتین - هائیتی استاد ارشد کالج «کت پرسوار» در پورت آپرینس است. فلسفه تدریس گای بر آموزش علم‌محور سخت‌گیرانه استوار است. برای او فراگیری اساسی مجموعه‌ای از مهارت‌ها ازجمله: «خودباوری، ذهن پرسشگر، کار گروهی و تعهد به کمال» در اولویت قرار دارد. روش آموزش او ترکیبی از نوآوری و توسعه مهارت‌های اجتماعی است. او از دستیاران بازنگری کرده کتاب «قانون خیابان، دموکراسی برای همه» با تیراژ ٤٠ هزار نسخه در سراسر هائیتی است. جک کاهورا - کنیا جک آموزگار دبستانی در منطقه روستانشین کنیاست. جک می‌خواهد فضای یادگیری بهتری خصوصا برای کودکان محروم و آسیب‌پذیر ایجاد کند. او واقعا یک سر و گردن بالاتر از سیستم مدارس کنیا ایستاده است. این سیستم دچار فقر منابع است و تمرکز بسیاری بر آزمون‌ها دارد. بااین‌حال، در فضای کلاس‌های جک تعامل بسیار زیاد است و این باعث می‌شود اولویت یادگیری با گروه‌های کوچک باشد. در روش او، سفر‌های علمی زیادی برای پرورش سطح آگاهی کودکان نسبت به محیط انجام می‌پذیرد. فألا نئانگ - کامبوج فألا از سال ١٩٨٦ آموزگار و هماهنگ‌کننده کشوری طرح آموزش برای نابینایان کامبوج بوده است. او زمانی به‌عنوان مدیر مدرسه سازمان ملل در کمپ پناه‌جویان تایلندی خدمت می‌کرد. زمانی که بسیاری از کامبوجی‌ها اعتقاد داشتند افراد نابینا قدرت یادگیری ندارند، در گذشته با آنان بدرفتاری می‌شد و بدین‌ترتیب در انزوا به‌سر می‌بردند، فألا دریافت این روند فقط نیازمند بازنگری در مورد یادگیری است. از همین‌رو شیوه کارش بیش از آنکه دیداری باشد، لمسی و شنیداری است. موسیقی و حرکات موزون در اولویت برنامه آموزشی او قرار دارند که این کار باعث می‌شود دانش‌آموزان او درک، حافظه و اعتمادبه‌نفس بیشتری داشته باشند. عزیزالله رویش - افغانستان عزیزالله در 10سالگی، زمانی که شورای نظامی افغانستان او را وادار کرد تا به پاکستان بگریزد، ناچار به ترک تحصیل شد. او نخست مشغول یادگیری شد و سپس پناه‌جویان بی‌گناه افغان را آموزش داد. امروز، مدرسه زندگی اوست. در سال ٢٠١٤ دبیرستان معرفت چهارهزار دانش‌آموز داشت که ٤٤ درصد از این تعداد را دختران تشکیل می‌دادند. او این مدرسه را در سال ١٩٩٤، پس از فرار از دست نیروهای طالبان در پاکستان بنا نهاد. (او پس از سقوط رژیم طالبان در سال ٢٠٠١ به کابل بازگشت). عزیزالله می‌گوید معلم شده تا در جوانان افغان که با فقر دست‌وپنجه نرم می‌کنند، در کمپ‌های پناه‌جویان زندگی کرده‌اند و از بازماندگان جنگ هستند، امید و آرزو را زنده نگه دارد. ریچارد اسپنسر - انگلستان ریچارد در کالج مبدل‌برو در بیلینگهام انگلستان به ١٦ تا ١٨ ساله‌ها زیست‌شناسی درس می‌دهد. او یادگیری علوم را با بازی همراه کرد. در شیوه او به‌خاطرسپردن مطالب آسان است. او دروس علوم، فناوری، مهندسی و ریاضی را با هنر‌های نمایشی و با استفاده از حرکات موزون و آواز تدریس می‌کند. او جایزه سالتر را برای تدریس شیمی از آن خود کرده است. همچنین دو جایزه ملی (معلم کمک‌آموزشی برتر سال و مربی برتر آموزش موضوعی) به او تعلق گرفته است. اینها همه آن چیزهایی که ریچارد انجام می‌دهد نیستند. او همچنین یک برنامه آموزش پیش از دبستان که بسیار هم موفق بوده با عنوان «صبحانه با کتاب» اجرا کرده است. این طرح باعث شده تا دستاوردهای آموزشی اقلیت نژادی و دانش‌آموزان در خطر، افزایش یابد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.