بازگشایی خانه سیمین؛ شاید سال بعد
سعید برآبادی: سیمین دانشور اگر زنده بود، هشتم شهریور امسال، تولد 94 سالگیاش را باید در خانه کوچه سماوات، بنبست ارض جشن میگرفت. حالا اما خانه در نبود آخرین صاحبش، پروندهای پرکشمکش را پشتسر گذاشته و اینروزها، درحال بازسازی و مرمت است. اما چه زمانی تاریخ بازگشایی خانه خواهد بود و این بنای معماری دوره پهلوی که در سال 1383 به فهرست بناهای تاریخی تهران پیوسته، چه نامی خواهد داشت؟ یکسال دیگر طول میکشد تا درِ خانه سیمین دانشور روی علاقهمندان بانوی داستاننویسی ایران باز شود، یعنی شاید سال بعد درست روزی شبیه همین روزها، دوستداران سیمین بتوانند تولد او را در خانه نونوارشده خودش جشن بگیرند. تا آن زمان اما این خانه در اختیار نیروهای شهرداری، کارشناسان میراث فرهنگی و کارگران شرکت پیمانکار «آموت» است که امور را رتقوفتق میکنند. با وجود اینکه چندنفر در داخل این عمارت پهلوی مشغول به کار هستند اما اجازه ورود خبرنگار «شرق» به آن داده نمیشود. اهالی دزاشیب و همسایگان خانه سیمین و جلال هم اطلاع تازهای ندارند جز همانی که خانه دست شهرداری است و برای بهسازی و مرمت آن، پروندهای صدصفحهای تشکیل شده و یک میلیارد تومان بودجه در نظر گرفته شده است. تلاش شرکت توسعه فضاهای فرهنگی که مالک فعلی این خانه بهحساب میآید، بدلکردن آن به یک «خانه- موزه» است اما وصی قانونی سیمین دانشور معتقد است، عنوان «خانه ادبیات سیمین و جلال» میتواند نام برازندهتری باشد. تماسهای خبرنگار «شرق» حکایت از آن دارد که مشاوران طرح بازسازی این خانه، چهرههایی هستند که همگی علاوهبر آشنایی نسبی با ادبیات معاصر، اهمیت این بنا را بهلحاظ فرهنگی و میراثی بهخوبی میدانند وقرار است بهزودی همراه با پیمانکار پروژه مرمت این خانه و دخترخوانده سیمین دانشور، جلسهای برگزار کنند تا با مشورت متقابل، کارها سامان پیدا کند و خانه سیمین و جلال به پایگاه جدیدی برای ادبیات ایران بدل شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.