|

شروع کم‌رمق فجر بین‌الملل

بهناز شیربانی: جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در طول 33 دوره برگزاری‌اش، میزبان بسیاری از فیلم‌های ایرانی و خارجی بوده است و به‌ناگاه در سی و سومین دوره برگزاری، تصمیم بر این گرفته شده که بهتر است بخش بین‌الملل هویت دیگری به خود بگیرد و می‌تواند در قالب جشنواره‌ای مستقل حرفی برای گفتن داشته باشد. اماواگرهای بسیاری برای برگزاری مستقل جشنواره پیش آمد؛ از چگونگی پذیرش فیلم‌های خارجی گرفته تا دعوت از میهمانان خارجی و سایر مواردی که لازمه برگزاری جشنواره‌ای با استانداردهای بین‌المللی است. امکان عضویت جشنواره‌های بین‌المللی فیلم ایران در فیاپف ممکن نیست. همین دلیل نشان می‌دهد که طبعا ایران نمی‌تواند جشنواره‌ای با استانداردهای بین‌المللی برگزار کند. «فیاپف» (فدراسیون جهانی تهیه‌کننده‌های سینما) از جمله نهادهای بین‌المللی رسمی است که یکی از اهدافش تأیید جشنواره‌های بین‌المللی فیلم است. این تأییدیه اطمینان‌خاطری برای صاحبان فیلم‌ها در نمایش تولیداتشان در جشنواره‌های جهانی است و ازجمله اطمینان از نمایش نسخه کامل یک فیلم که این مهم در ایران و بنا بر مقررات ممیزی امکان‌پذیر نیست. بسیاری از فیلم‌هایی که در جشنواره بین‌المللی فیلم فجر، چه در جشنواره سی و سوم و چه در دوره‌های پیشین حضور داشتند، از جمله فیلم‌هایی‌اند که به‌لحاظ میزان سانسور و ممیزی در اندازه‌ای‌اند که می‌توانند در جشنواره قابل نمایش باشند یا فیلم‌هایی هستند که پیش از نمایش در جشنواره فیلم فجر؛ دی‌وی‌دی آنها بین مردم دست‌به‌دست شده است و دیگر هیجانی بابت تماشای دوباره برای مخاطب باقی نمی‌گذارند. از سوی دیگر، رونق جشنواره بین‌المللی فیلم فجر، با حضور فیلم‌سازان مطرح دنیا بیشتر خواهد شد. از سال‌ها پیش تاکنون بسیاری از منتقدان و اهالی سینما از عدم حضور چهره‌های بین‌المللی در جشنواره فیلم فجر گله داشتند و این‌بار با برگزاری مستقل بخش بین‌الملل این کاستی بیشتر خودنمایی می‌کند. سی‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر، که ظاهرا مدت‌زمانی برای برگزاری هرچه‌‌بهتر آن تلاش شده است در روزهای آغازین نتوانست توجه مردم و اهالی سینما را به خود جلب کند، چراکه در روزهای آغازین برگزاری جشنواره، شاهد انگشت‌شمار مخاطبانی بودیم که برای دیدن فیلم به سینماها آمده بودند. شاید تنها مزیت برگزاری جشنواره فیلم فجر، با دارابودن هردو جشنواره ملی و فراملی، این بود که برخی کاستی‌ها در سایه هیاهوی بخش ملی خیلی به چشم نمی‌آمد، بسیاری در همان روزهای برگزاری جشنواره، خیلی پیگیر عنوان فیلم‌های بخش بین‌الملل و میهمانانش نبودند و در آخر معرفی برگزیدگان سینمای ایران بود که اختتامیه جشنواره را کمی هیجان‌انگیز‌تر می‌کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.