با وجود بيکاري 40 درصدي جوانان بازار کار ايران در دست پيرمردها سهقفله شد
شرق: روز گذشته بيزينسمانيتور از قبضه بازار کار ايران توسط پيرمردها خبر داد. پيرمردهايي که رمز بقايشان در بازار کار تجربه و مهارتي است که با سالها کار و تلاش بهدست آوردهاند. اما برخي فرصتهاي شغلي هم که توسط نيروهاي سالخوردهتر براي جوانان خالي ميشود، دست جوانهاي بدون مهارت ميافتد. ربيعي، وزير کار اخيرا اعلام کرده، فقط چهار درصد کارجويان مهارت دارند. با اين آمار وحشتناک، پيرها همچنان بر بازار کار ايران خيمه ميزنند و آنگونه که بيزينسمانيتور نوشته، کارفرمايان نيز ترجيح ميدهند به جاي يک جوان بيتجربه، پيرهاي باتجربه را بر مسند کار نگه دارند. براساس آخرين آمار اعلامي از سوي مرکز آمار ايران نرخ بيکاري جوانان به بيش از 40 درصد بالغ ميشود. ضمن اينکه ربيعي، معتقد است سالانه 800 هزار شغل بايد ايجاد شود. خود او ميگويد: سال گذشته 600 هزار شغل ايجاد شد. اين اظهارنظر نشان ميدهد در حالت خوشبينانه با کسري 200 هزار شغل در سال مواجهيم که ابقاي پيرمردها در بازار کار، بيکاري جوانان را بحرانيتر از قبل ميکند. بيزينسمانيتور در ادامه نوشت: مانع اصلي آزادشدن پتانسيل بازار کار ايران، وضعيت ضعيف اقتصاد ايران به دليل تحريمهاي بينالمللي است. اين وضعيت نهتنها موجب کمبود فرصتهاي شغلي براي افراد تحصيلکرده و ماهر ميشود، بلکه کمبود فرصت شغلي براي بسياري از کارگران غيرماهر را نيز به دنبال دارد. ايران از نظر ريسکهاي بازار کار نمره 47.3 از 100 را ميگيرد و در رتبه نهم میان 18 کشور خاورميانه و شمال آفريقا جاي ميگيرد. حسين راغفر، اقتصاددان در گفتوگو با «شرق» در تحليل اين پديده ابتدا به ايجاد شغل در ايران اشاره ميکند: اقتصاد ايران قدرتمند است و ظرفيت بسيار بالايي براي ايجاد شغل دارد اما مسئولان مملکت ما ناتوان از خلق شغل براي جوانان هستند. برخي مرتبا فرافکني ميکنند تا براي جوانان شغل ايجاد نکنند درحاليکه اقتصاد ايران آنچنان از ظرفيت بالايي در حوزه کار برخوردار است که ميتوانیم پنج برابر توليد ناخالص فعلي، توليد داشته باشيم. اگر توليد ناخالص پنج برابر شود آنوقت نيرويهاي جوان فعلي نهتنها کافي نخواهند بود بلکه بايد از خارج هم نيرو وارد کنيم. متأسفانه سياستگذاران توان تحققبخشيدن به ظرفيتهاي اقتصاد ايران را ندارند. او با نقد اين خبر ميگويد: اين حرف کاملا اشتباه و مهملي است که نيرويهاي جوان ما فاقد تجربه و مهارت کافي براي کار هستند؛ بهتر است بگوييم ما به اندازه کافي به جوانان کشور خود ايمان و اعتقاد نداريم. اگر سياستگذاران به نقش جوانان در کشور بها بدهند، آنوقت مشخص ميشود که آنها چقدر ميتوانند براي کشور مفيد باشند. اتفاقا جوانان کشور به تحولات روز دنيا بيشتر آشنايي دارند و براي پذيرش تحول و نوآوري و اعمال آن آمادگي بيشتري دارند. جوانان ظرفيت بالايي براي ايجاد تحول در کشور دارند اما مسئولان کشور چون توان خلق و ايجاد شغل براي نيروهاي جوان را ندارند مرتبا بهانههاي واهي ميآورند. يک حرف ديگر نيز به تازگي عنوان شده که نيروهاي افغان آمادگي بيشتري براي کار دارند تا جوانان ايراني؛ در حاليکه اين حرف هم از پايه اشتباه است. درست است که نيروهاي افغان سختکوش و کمتوقع هستند اما اتهام زدن به نيروهاي جوان ايراني فقط يک مسئله را به ذهن متبادر ميکند و آن، اين است که مسئولان در پي مخفيکاري ناتوانيهاي خود در حوزه ايجاد اشتغال هستند. راغفر براي تأييد صحبتهاي خود به خروج نيروي کار اشاره ميکند: خروج نيروهاي فارغالتحصيل و ماهر از کشور هم به دليل ناتواني نظام مديريتي کشور در خلق شغل است. آنقدر در اين کشور تبعيضهاي آشکار در قضيه استخدامها و فرصتطلبي و زدوبند وجود دارد که شغل براي جوانان کم ميشود. در صورتي که اگر اقتصاد ايران فعال باشد بهويژه بخش خصوصي کشور، آنوقت شغلهاي زيادي براي جوانان به وجود خواهد آمد؛ منتها بخش عمومي و دولتي بايد فرصتهاي حضور و تقويت بخش خصوصي را فراهم کنند. در بسياري از وزارتخانههاي کشور افراد مسن و باتجربهاي هستند که در بسياري موارد ميتوان اثبات کرد اين افراد به اسم تجربه، باورهاي غلطي را القا ميکنند؛ اين درحالي است که ما در دوره فعلي بهشدت به فعاليت نيروي جوان کشور براي رشد اقتصاد کشور نياز داريم. کشور ناگزير از آن است که به جوانان اعتماد کند و نميتوان با باورهاي غلط به اسم تجربه کارها را پيش برد. در اوايل انقلاب نيروي جوان وجود داشت که به اسم نيروهاي انقلابي سرکار آمدند اما هماکنون ديگر اينطور بهانهها قابل پذيرش نيست که جواناني که در اين سيوچند سال رشد کردند، نيروهاي قابل اتکايي نيستند. اينها همه بهانه است و نبايد به بهانههاي واهي و مهمل فرصتهاي شغلي را از نيروهاي جوان خود بگيريم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.