|

گفت‌وگو با بهنام احسان‌پور، پدیده تیم ملی کشتی آزاد

لس‌آنجلس تمام شد، به لاس‌وگاس فکر می‌کنم

سارا گودرزی: بهنام احسان‌پور، پدیده نوظهور تیم ملی کشتی آزاد کشورمان، در رقابت‌های جام جهانی لس‌آنجلس بود که با کشتی ناب ایرانی‌ای که گرفت حیرت همه را برانگیخت. او که مدال طلای جام تختی و نقره مسابقات دانشجویان را دارد، اولین حضورش در رویداهای بین‌المللی همراه تیم ملی بزرگسالان فراتر از حد انتظار ظاهر شد و چهار پیروزی ارزشمند به‌دست آورد، طوری‌که حاجی علی‌اف، قهرمان جهان از آذربایجان و کلمن اسکات، دارنده مدال برنز المپیک از آمریکا را مقهور تکنیک و هوش خود کرد. احسان‌پور دو کشتی هم با نمایندگان ترکیه و بلاروس گرفت که بدون دادن هیچ امتیازی آنها را شکست داد. گفت‌وگوی «شرق» را با کشتی‌گیر وزن 61کیلوگرم ایران بعد از بازگشت از لس‌آنجلس می‌خوانید:

‌اولین تجربه حضورتان در یک رویداد بین‌المللی، آن‌هم مسابقات بزرگ جام جهانی چطور بود؟ رقابت‌های جام‌ جهانی امسال واقعا سخت بود. سال‌های قبل در این مسابقات شرکت نکرده بودم، اما همیشه پیگیر آن بودم. آذربایجان و آمریکا امسال تمام سعی‌شان را کرده بودند بهترین نفراتشان را به میدان بیاورند. قهرمانی آذربایجان در جام جهانی کشتی فرنگی انگیزه‌ای مضاعف در آنها ایجاد کرده بود که با سرمایه‌گذاری عظیم روی کشتی آزاد، قهرمانی جام جهانی آزاد را هم به‌دست آورند. آذربایجان با وجود اینکه چندوقت دیگر میزبان نخستین دوره بازی‌های اروپایی است و این بازی‌ها اهمیت ویژه‌ای برایش دارد، با تیم اصلی‌اش که پنج قهرمان جهان و المپیک در ترکیب آن بود به لس‌آنجلس آمده بود، اما در نهایت بدجور غافلگیر شد و شکست سنگینی از ایران خورد. آمریکا هم با وجود اینکه میزبان بود و تلاش می‌کرد تا از این امتیاز خود استفاده کند و روی رأی داوران تأثیرگذار باشد نتوانست کاری از پیش ببرد و مغلوب تکنیک ایرانی‌ها شد. ‌شما یکی از پدیده‌های نوظهور کشتی آزاد ایران در جام جهانی لس‌آنجلس بودید. آن‌قدر نترس و جنگنده کشتی گرفتید که از مردم گرفته تا کارشناسان، همه شوکه شده بودند چطور جوانی با این تجربه کم این‌قدر با‌انگیزه است. فکر می‌کنم حضور در این میدان باید تجربه بزرگی برایتان بوده باشد؟ بله، صددرصد. من تمام کشتی‌هایی که در لس‌آنجلس گرفتم را پیروز شدم. عملکرد من در جام جهانی خوب بود، اما نباید فراموش کنیم همین موضوع وظیفه من را خیلی سنگین کرده است. من از این به بعد باید طوری تمرین کنم که روند موفقیت‌هایم همین‌طور ادامه داشته باشد و یک ‌جا متوقف نشوم. مطمئن باشید اگر در همین جایی که هستم بمانم، آن‌قدر کشتی‌گیر خوب در تیم ملی وجود دارد که به سرعت جایم را بگیرد. ‌چطور خودتان را از نظر روحی آماده کردید که توانستید مقابل حاجی علی‌اف و کلمن اسکات، کشتی‌گیران صاحب نام آذربایجان و آمریکا، کشتی بگیرید؟ حاجی علی‌اف قهرمان جهان است و نیازی نیست من از او تعریف کنم. کلمن اسکات آمریکایی هم که برنز المپیک را دارد. باید اعتراف کنم اسم و عنوان‌هایی که این دو کشتی‌گیر داشتند، انگیزه و روحیه جنگندگی را در من بیشتر کرد. قصد داشتم خودم را در این رقابت‌ها به کادر فنی ثابت کنم. سال‌ها پشت خط بودم و جام جهانی بهترین جایی بود که می‌توانستم خودم را نشان بدهم. با توجه به اینکه مسعود اسماعیل‌پور، نایب‌قهرمان جهان، از وزن 61 به 65 رفته، نه‌تنها من، هرکسی که بتواند در وزن 61 کیلوگرم بدرخشد می‌تواند دوبنده این وزن را مال خودش کند. البته این را هم باید بگویم من کشتی با آذربایجان و آمریکا را در یک رقابت نفس‌گیر و حساس پیروز شدم. این‌طور نبود که رقابتی بین ما جود نداشته باشد. کشتی با علی‌اف حتی از کشتی فینال که با کلمن بود، برایم پراسترس‌تر بود. شکست‌دادن علی‌اف خیلی برایم شیرین بود. ‌نقطه ضعفی که در کشتی‌های شما وجود داشت این بود خیلی زود امتیاز از دست می‌دادید. علتش چیست؟ بله. متأسفانه این ایراد بزرگی است که حتما باید آن را برطرف کنم. من همان‌طور که خیلی‌خوب امتیاز می‌گیرم زود آن را از دست می‌دهم. شاید علتش قدرت بدنی‌ام باشد. باید هرچه زودتر این موضوع را حل کنم. ‌از میزبانی آمریکایی‌ها راضی بودید؟ بله، البته. هیچ کشوری به اندازه آمریکا در طول تاریخ برگزاری جام جهانی میزبان این مسابقات نبوده است. آنها راه و روش میزبانی‌کردن را یاد گرفتند. همه‌چیز واقعا نظم خاصی دارد. به نظرم برگزاری خوب جام جهانی لس‌آنجلس یک جور تمرین برای مسابقات قهرمانی جهان 2015 لاس‌وگاس بود. ‌مسئولان کادر فنی تیم ملی کشورمان خیلی از داوری‌های مسابقات ناراضی بودند. نظر شما در مورد داوری‌ها چیست؟ متأسفانه داوری‌ها خیلی جانب‌دارانه بود. اگر بچه‌های ما حرف کادر فنی را گوش نمی‌کردند و هوشیار نبودند صددرصد داورها سرشان را می‌بریدند. حتی در کشتی خود من با آذربایجان و آمریکا ناداوری کاملا مشهود بود، اما به هر شکل توانستیم سربلند باشیم و برای چهارمین دوره پیاپی قهرمان این جام شویم. ‌تماشاگران ایرانی هم در لس‌آنجلس، واقعا جلو آمریکایی‌ها روسفیدتان کردند. تماشاگران ایرانی‌ واقعا همیشه آدم را غافلگیر می‌کنند. چه در جویبار و مازندران کشتی بگیری چه در آمریکا یا هر قاره دیگر، هیچ‌وقت تنهایت نمی‌گذارند. ایرانی‌ها در لس‌آنجلس خیلی هوای ما را داشتند، طوری‌که خود من فکر می‌کردم انگار دارم در ایران کشتی می‌گیرم. ‌الان که توانستید خودتان را این‌قدر خوب به کادر فنی ثابت کنید، فکر می‌کنید بتوانید دوبنده تیم ملی برای مسابقات قهرمانی آسیا و جهانِ پیش‌رو را هم بپوشید؟ من از پس‌فردا، شنبه، دوباره به اردوها می‌آیم؛ چون برای مسابقات قهرمانی آسیا که اردیبهشت‌ماه قرار است برگزار شود دعوت شدم. امیدوارم این طور بشود و بتوانم در این رقابت‌ها حضور داشته باشم. دوست دارم اگر نماینده ایران در وزن 61 کیلوگرم بودم با مدال طلا برگردم تا با یک مدال خوش‌رنگ اولین عنوانم در تیم ملی بزرگسالان را در کارنامه‌ام ثبت کنم. بعد از قهرمانی آسیا هم مسابقات انتخابی تیم ملی است و باید تمام حریف‌های ایرانی‌ام را شکست بدهم که کار آسانی نیست. خیلی‌ها منتظر یک لغزش من هستند تا بیایند و جایم را بگیرند. تا این لحظه یک پادشاه در وزن 61 کیلوگرم وجود نداشته و کسی نیست که حرف اول را بزند. ‌پس اگر بتوانید در انتخابی‌ها اول باشید شانس حضور در مسابقات قهرمانی جهانی لاس‌وگاس را دارید؟ بله. امیدوارم برگشتن دوباره‌ام به آمریکا با قهرمانی جهان همراه باشد. ‌61کیلوگرم وزنی است که مسابقات آن در المپیک برگزار نمی‌شود. اسماعیل‌پور هم برای اینکه به المپیک برود از این وزن به 65کیلوگرم آمد. شما برنامه‌ای دارید که تغییر وزن بدهید یا اصلا به المپیک فکر می‌کنید؟ فعلا به‌خاطر شرایط وزنی‌ام به کسب عنوان قهرمانی جهان فکر می‌کنم. الان خیلی زود است بخواهم در مورد المپیک حرف بزنم، اما با توجه به اینکه سن و سالم زیاد نیست ممکن است تغییر وزن هم بدهم، یک وزن بالاتر یا پایین‌تر بروم. من بعد از اینکه در رده جوانان قهرمان جهان شدم، سال‌های زیادی طول کشید تا به تیم ملی بزرگسالان برسم. خودم دلیلش را نمی‌دانم. شاید سنگ‌های زیادی جلوی پایم بود که نشد. بعد از قهرمانی‌ام در رقابت‌های جام تختی، خدا را شکر مسئولان کادر فنی تیم ملی آزاد شیوه خوبی برای انتخاب ملی‌پوشان داشتند و نفرات برتر را به اردو دعوت کردند که من هم جزء نفرات برتر به تیم ملی آمدم. من تازه دوبنده تیم ملی را پوشیده‌ام، باید کاری کنم این دوبنده از تنم خارج نشود؛ چون بزرگان زیادی در این وزن حضور دارند. من اگر خودم باشم می‌توانم در آینده جزء کشتی‌گیرانی باشم که از من نام برده می‌شود. ‌ اینکه می‌خواهید از روز شنبه بلافاصله دوباره تمریناتتان را شروع کنید، باعث خستگی‌تان نمی‌شود؟ من تابع کادر فنی هستم و مطمئنم مسیری که آنها مشخص می‌کنند بهترین راه برای رسیدنم به سکوی موفقیت و مدال آسیا و جهان است. من به کادر فنی اعتماد می‌کنم، همان‌طور که بقیه اعتماد کردند و نتیجه‌اش را دارند می‌بینند. ‌استقبال مسئولان ورزش موقع ورودتان به کشور چطور بود؟ استقبال مردم و مسئولان واقعا خوب بود. به نظرم استقبال چه کوچک باشد چه بزرگ، برای ما ورزشکاران دلگرمی و انگیزه مضاعف است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.