آقای همساده و ژانژاک روسو
حسین عبدالهاشمپور
١- بعد از ٩٠، کلاهقرمزی به آبروی تلویزیون بدل شده، بنابراین باورکردنی نیست که در دوره تاریخی افول مخاطب، صداوسیما قدر این سرمایه بزرگ خود را نمیداند و نوبت پخش آن را هرازگاهی قرار میدهد! مثلا چرا کلاهقرمزی هفتگی پخش نمیشود؟! درحالی که بسیاری از برنامههای روزانه صداوسیما بدون جذابیت و کیفیت، روی آنتن میروند؛ برخی از این برنامهها چنان «دق یامان»اند که اگر بیننده ایرانی را فلک هم کنید، حاضر نیست «وقتعزیز» خود را پای آن بگذارد. این گمانه که تلویزیون از بالارفتن ضریب نفوذ شخصیتهای جذاب رسانهای در میان جامعه میپرهیزد، زمزمهای قدیمی است که از سوی برخی مخاطبان مطرح میشود؛ بنابراین طرح این پرسش که آیا تلویزیون میهراسد جیگر، فامیلدور یا ببعی... مثل برخی دیگر از چهرههای تلویزیونی آنقدر اقبال عمومی یابند که از کنترل خارج شوند، چندان بیراه نیست؛ نمونه دیگرش همین مهران مدیری که ششسال از تلویزیون دور داشته شد... شمارش فهرستگان این چهرههای حذفشده با شما، در روزگاری که رسانه ملی در به در مقبولیت ملی است. ٢- با وجود اینکه همیشه و در همه خاطراتش لهله و داغون میشود همیشه میخندد؛ او «همساده» ایرانی است؛ شیرازی خوشخندهای که به تراژیکترین اتفاقات روزگار قاهقاه ریسه میرود؛ ایدهای بکر در شخصیتسازی؛ آقای همساده یا به قول خودش «آقوی همساده» معمولا نقلقولهایی از ژانژاک روسو، فیلسوف سوئیسی - فرانسوی میکند که شاید مدیران تلویزیون را هم به خنده وا دارد؛ چرا نویسندگان «کلاهقرمزی» میان این همه فیلسوف، سراغ روسو رفتهاند، باید خودشان پاسخ دهند، (شاید به جهت آهنگینبودن اسمش) اما جناب ژانژاک روسو را «پدر افکارعمومی مدرن» میخوانند که اهمیتی خاص برای اراده مردم قائل است آنسان که میگوید: «افکارعمومی چنان قدرتی دارد که میتواند قانون وضع کند»؛ کافی است مدیران محترم رسانه ملی با عنایت به آقای همساده، به طنین افکارعمومی گوش بسپارند، آن زمان دیگر لازم نیست برای جمعآوری دیشها راهی پشتبامها شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.