خرید در شانزهلیزه
دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری
«اومر»، راننده مخصوص کاترین در خانهاش در استان «وال دواز» مسکن داشت. او هنوز هم آنجا ساکن بوده و از ما استقبال کرد. بر دیوارها هیچ تصویری از بوکاسا ندیدیم فقط یک پرچم آفریقایمرکزی بود. این راننده ساعتهای طولانی را به یاد میآورد که در محلاتی شیک مثل شانزهلیزه در اتومبیل مخصوص و نقرهایرنگ نشسته و انتظار کاترین را میکشید. میگوید: «میتوانست از همه این منطقه دیدار کند اما جایی را که بیشتر در آن وقت صرف میکردیم، محله (ویتون) بود. عبورومرور در آنجا غیرممکن بود جلب توجه نکند زیرا تعداد نگهبانانی را که بوکاسا مامور کرده بود تا همراه کاترین باشند زیاد بود. کاترین سادگی و مخفیبودن را ترجیح میداد. اما این مامورها دستور بوکاسا بود. موقع خرید بعضی وقتها از دوستانش میخواست به حساب او هرچه میخواهند خرید کنند. سپس از آنها میخواست تفاوت ارزی آن مبالغ خیالی را که میپرداخت نزد خود نگه دارند. جان شارل، یکی از پسرانش به یاد میآورد این گردشهای غیرعقلانی به گونهای بود که هربار بیش از صدهزارفرانک در یک روز خرج میشد. معمولا این خریدها در محلات (فوربور سان هونوره) صورت میگرفت. به مناسبت عید کریسمس، جان بدل به او یکساعت هدیه کرد که ساخت سوئیس بود و صفحهاش را یک الماس بهطور کامل میپوشاند. زمانی که بوکاسا در هاردریکور به کاترین ملحق میشد، نرمش خارقالعادهای را نسبت به او نشان میداد. او را رها میکرد تا هرطور که میخواهد امور را اداره کند. این در حالی بود که همیشه دوست داشت ارادهاش را بر دیگران تحمیل کرده و بهزور، دیگران را به کارهایی وادار کند. جان بدل نیز در فرانسه احساس راحتی زیادی میکرد. احساس میکرد در آنجا کمتر در معرض تعصب یا خطر قرار میگیرد. یکبار خود دامادش تلاش کرد او را ترور کند و به همین مناسبت در سال1976 نارنجکی را به طرف او پرتاب کرد. در آنجا بود که برترین الگویش (ناپلئون) را میدید. پیوسته این تیرانداز سابق آفریقایی به این افتخار میکرد که یک شهروند فرانسوی باشد. کاترین از این بیتفاوتی سوءاستفاده کرده و ممنوعیت رفتوآمد را بر او تحمیل میکرد. تا جایی که مجبور میشد برای خواستههایش با او مذاکره کند. دیگر این ملکه بود که بر قرارها تحکم کرده یا غذای همسرش را کنترل میکرد.
ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.