بانویی فضیلتمدار
محمدتقی فاضل میبدی . عضو مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم
شادروان حاجیهخانم سکینه ضیایی، همسر مرحوم آیتالله روحالله خاتمی، در شب جمعه (13/1/93) بعد از یک بیماری طولانی چشم از جهان فروبست. ازآنجاکه این بانوی بزرگوار و بافضیلت، منهای همسر آیتاللهخاتمی بودن، خود دارای اندیشه و لیاقت بود و ممکن است از چشم برخی ناشناخته باشد، لازم دیدم چند سطری درباره شخصیت و شایستگی این بانوی فضیلتمدار که از نزدیک او را میشناختم، تقدیم کنم. غالب سخنوران، روشنفکران و مبارزانی که در سالهای دهه50 به استان یزد سفر میکردند یا بهخاطر مبارزات سیاسی به این خطه کویر تبعید میشدند شخصیت، منزلت و منزل آیتالله روحالله خاتمی را در اردکان میشناختند و به عزم دیدار این عالم بیدارذهن و روشنضمیر ربانی، در آن سرا وارد میشدند گویی هرکس در آنجا وارد میشد به یاد جمله معروف ابوسعید ابوالخیر میافتاد که: هرکس بر این سرا وارد شود نانش دهید و از آیینش مپرسید. در آن خانه هرکس وارد میشد علاوهبر ارتزاق از سفره فکری و معنوی آیتاللهخاتمی، مرحومه سکینه ضیایی، همسر این روحانی والامنش و آزاداندیش، با برخوردی محترمانه و دستپختی هنرمندانه میهمانان را پذیرایی میکرد. نگارنده این سطور بهخاطر تقرب و ارتباطی که به این بیت شریف داشته و دارد، در پارهای از این جلسات و میهمانیها که معمولا در فصل تابستان بود، حضور داشته است. کسانی که در خاطرم هست و در آنجا دیده بودم خطیب توانا آقای فلسفی، آیتاللهشهیدصدوقی، آیتاللهفاضللنکرانی - تبعید در یزد، آیتاللهمنتظری، استاد محمدرضا حکیمی، آیتاللهخامنهای، دکتر فضلالله صلواتی-تبعید در یزد، انصاریشیرازی، آذریقمی، عباییخراسانی که این سه در نایین تبعید بودند، دکتر رضا داوری و کسان و شخصیتهای دیگر که الان مجال ذکر آنها نیست. نکتهای که در اینجا توجه به آن لازم است همسویی، همفکری و همگامی این همسر فداکار با شوهر بزرگوارش بود. میدانیم که مرحوم آیتالله خاتمی علاوهبر دانش فقهی و حکمی، به تعبیر امامخمینی(ره) عالمی روشنفکر بود. این بانوی فداکار همانند همسرش ذهنی بیدار و درکی بالا داشت و همواره بهدنبال درک و فهم مسایل سیاسی بود. با غالب افراد که نوعا اهل فکر و اندیشه و میهمان آیتالله بودند، مواجه و همسخن میشد. و از نوع پرهیزها و اجتنابهایی که در برخی از خانوادههای عالمان دینی دیده میشود، در آنجا وجود نداشت و مرحوم خانم ضیایی چنین نبود. چون ایشان خود اهل کتاب و سواد و اندیشه بود. به قول سهراب سپهری «از اهالی امروز بود». این زن به تمام معنا دینداری و روشنفکری را در خود جمع کرده بود. فرزندانی که این بانوی محترم تربیت کرد و به جامعه تحویل داد، شاهد این مدعاست. پدر ایشان مرحومضیایی از مشاهیر و خیرین یزد بهشمار میرفت و بیمارستان و مراکز درمانی اردکان مدیون خدمات و خیرمندیهای این انسان خدوم است. در سال1376 که فرزند بزرگوار خانم ضیایی، بهعنوان رییسجمهوری با رای بالا برگزیده شد، هیچ تفاوتی در احوال او مشاهده نشد. همانند گذشته در گوشه اردکان زندگی ساده خود را ادامه میداد. نیز زمانیکه آقای خاتمی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بود یکبار قصد عمره مفرده کرده بود. رییس سازمان حج و زیارت وقت در نظر داشت ایشان را خارج از نوبت اعزام کند و ایشان نپذیرفت و همانند دیگران از طریق ثبتنام و با حفظ نوبت عازم عمره شد. در این سالهای اخیر هرازچندگاهی که به یزد میرفتم بهعنوان عیادت و احوالپرسی بر خود لازم میدانستم ایشان را ببینم. در صلابت روح و مکارم اخلاق بهگونهای بود که هیچگاه از شرایطی که به تقدیر روزگار بر برخی از افراد این بیت وارد شده بود، لب به گلایه نمیگشود و همواره از وضع مردم مملکت میپرسید و هیچوقت کوچکترین شکوه و شکایت و گلایهای از هیچکس نمیکرد و از نظر روحی خود را بهگونهای ساخته بود که همچون شوهر بزرگوارش استقلال و آزادگی خود را حفظ کند. تنها ناراحتی و گلایهای که در اواخر عمر از خود بروز میداد این بود که از ناحیه چشم ناتوان شده و نمیتواند قرآن بخواند. با اینکه بیماری کهولت او را رنج میداد، ولی دغدغه مردم و مسایل مملکت او را آرام نمیگذاشت و پرسشهایی که میکرد حاکی از این بود که ذهنش بهروز است و با داشتن بیش از 90سال سن، چون یک جوان سیاسی میاندیشید و اخبار را از کانالهای مختلف دنبال میکرد و این نشانگر ذهن بهروز و جوان ایشان بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.