مشکلاتی دور از چشمان مدیران
دشواریهای زنان پس از زلزله
فائزه جنیدی . عضو هیاتعلمی دانشگاه آزاد اسلامی
پس از هر زلزله بزرگ، جامعه آسیبدیده از زلزله، باتوجه به شرایط منطقه و میزان خرابیها، دچار بحرانهایی مختص خود میشود. دراینمیان بحرانهای مرتبط با زنان یکی از پیچیدهترین بحرانهای پیشروی مدیران بحران است. یکزن، میتواند یکدختر باشد، یکمادر یا یکهمسر و باتوجه به جایگاه خود، با شرایط مختص خود بعد از زلزله روبهروست و آنگاه که هر سهجایگاه را برعهده داشته باشد، بر پیچیدگی بحرانهای پیشروی او افزوده میشود. بیش از 10سال است که بنابر مسوولیتم، بعد از هرزلزله با حضور در مناطق زلزلهزده از نزدیک با مشکلات زنان روبهرو هستم و سالهاست که متاسفانه شاهد تکرار مشکلاتی هستم که همچنان از چشمان مدیران دور مانده است و در هرزلزله تکرار میشود؛ مشکلاتی که شاید با کمی توجه و دقت، بتوانیم آنها را برای زلزله بعدی از فهرست بحرانهایمان بیرون بگذاریم. قطعا مهمترین مشکل پس از هرزلزله، بحث توزیع چادر و ضعف ما در تامین چادر برای خانوارهای زنسرپرست است، زنانی که پس از زلزله سرپرست مرد خود را از دست داده و به یکباره مسوولیت خانواده را بر دوش خود احساس میکنند. از زلزله بم که تعدادی از خانوادههای زنسرپرست تا ماهها از داشتن چادر محروم بودند تا زلزله ورزقان، بیش از 10سال میگذرد، اما هنوز هم شاهد آن هستیم که پیرزن ورزقانی که فرزند عقبمانده ذهنی دارد، سهروز پس از حادثه هنوز بیسرپناه چشمبهراه توزیع عادلانه چادرهای اهدایی هلالاحمر است. پس از تامین سرپناه اولیه، تهیه امکانات ضروری برای زندگی از مواد غذایی و آب آشامیدنی گرفته تا زیرانداز و لباس گرم و امکانات مورد نیاز برای خواب را هم باید به فهرست نیازهایی افزود که زنان سرپرست خانواده را درگیر خود میکند؛ زنانی که علاوهبر تامین امنیت فرزندان خردسالشان، باید این نیازهای نخستین خود را هم تهیه کنند. نبود آب کافی و امکان استحمام و شستوشوی مناسب برای زنان، یکی دیگر از معضلات پیش روی زنان پس از زلزله است که به شیوع بیماریهای قارچی و پوستی در سطح منطقه آسیبدیده دامن میزند. این مشکل با نبود امکانات لازم برای شستوشوی مناسب لباسهای زیر و تامین فضای مناسب برای خشککردن لباسها، شکل حادتری به خود گرفته و بر گسترش بیماریها میافزاید. با سپریشدن ماههای نخست حادثه و کاهش کمکهای رایگان در سطح منطقه آسیبدیده، اکنون زمان آن میرسد که زنان سرپرست خانواده با بزرگترین مشکل خود روبهرو شوند؛ تامین مخارج زندگی، آنهم در شرایطی که اغلب آنها به یکباره از گروه زنان خانهدار، به جامعهای وارد میشوند که بهواسطه آسیب به زیرساختها و چرخه زندگی، حتی برای مردان نیز کاری پیدا نمیشود و اگر زلزله در منطقهای روستایی روی داده باشد، معضل عدم پذیرش کارکردن زن در جامعه را هم باید به مشکلات افزود. تازه این در شرایطی است که ما درخصوص زنی صحبت میکنیم که زیر بار مشکلات روحی و روانی ازدستدادن همسر، فرزندان، خواهر و برادر و پدر و مادر کمر خم کرده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.