|

چشم انداز احزاب اصلاح‌طلب در سال جدید

اگر بخواهیم چشم‌اندازی روشن از وضعیت سال آینده احزاب اصلاح‌طلب داشته باشیم، باید به شرایط سال گذشته این احزاب دقت کنیم. احزاب، یا به‌بیان دقیق‌تر، احزاب اصلاح‌طلب به‌دلایل مختلف مورد آسیب‌های جدی قرار می‌گیرند. بخشی از این آسیب به غلبه احساس‌گرایی و کاهش سهم عقلانیت در تصمیم‌گیری‌های حزبی برمی‌گردد. بخش دیگر آن به محدویت‌هایی که برای احزاب، ایجاد شده است، برمی‌گردد. درخصوص نکته اول لازم است بدانیم بخش وسیعی از نخبگان سیاسی به‌دلیل شرایط کشور، درک مفهومی یا تجربی قابل‌قبولی از واقعیت تحزب پیدا کرده‌اند. آنها بر این نکته اذعان دارند که برای دست‌یابی به پیروزی در انتخابات یا هر برنامه سیاسی دیگر، با توجه به وجود رقیبان قدرتمندی که قدرتشان را نه‌به‌طورمستقیم از رأی و پشتیبانی مردمی، بلکه با اتکا به رانت‌های گوناگون تشکیلاتی و سیاسی و اقتصادی به‌دست آورده‌اند، نیازمند به اتحاد و همبستگی هستند. آنچه که متاسفانه گاهی ممکن است به‌عنوان خطری پیش روی گروه‌های اصلاح‌طلب قرار بگیرد، نداشتن توجه جدی به نکته پیش‌گفته در تصمیم‌گیری‌های آینده سیاسی است. در انتخابات ریاست‌جمهوری گذشته، جریاناتی به‌دنبال مدیریت انتخابات به‌نفع جریان اصولگرا بودند. اما بااین‌وجود اصلاح‌طلبان توانستند حول محور رییس‌جمهوری اصلاحات و رییس‌جمهوری سازندگی با ایجاد ائتلاف در انتخابات به پیروزی برسند. همین موضوع باعث شد اصولگرایان ایجاد اختلاف و افتراق بین اصلاح‌طلبان را در صدر برنامه‌های خود قرار بدهند. باتوجه‌به جمیع شرایطی که به آن اشاره کردیم، ورود به عرصه انتخابات آینده با تکیه صرف بر احزابی که امکان فعالیت در شرایط فعلی را دارند، نمی‌تواند بیانگر تمام ظرفیت‌های اصلاح‌طلبان باشد.

بنابراین نقش محوری برخی از شخصیت‌های تاثیرگذار اصلاح‌طلب، در کنار و به‌عنوان پشتیبان احزاب فعلی، می‌تواند به اقبال عمومی و تجمیع آرای اصلاح‌طلبان کمک کند. در اینجا بدون آنکه قصد نادیده‌گرفتن تلاش‌های احزاب سیاسی اصلاح‌طلب را داشته باشیم و بدون ناسپاسی نسبت به مواضع خوب احزابی که در طیف اصلاح‌طلبان هستند باید صادقانه و واقع‌بینانه، توجه برخی از دوستان حزبی را به میزان نفوذ و گستره تاثیرگذاری آنها در سراسر کشور معطوف داشت. واقعیت آن است که برخی از احزاب اصلاح‌طلب حتی باوجود مواضع بسیار خوب، اما نه‌تنها در استان‌ها، بلکه حتی در مرکز تشکیلات سیاسی خود یعنی تهران، از کمیت خوبی برخوردار نیستند. به‌همین‌دلیل است که معتقدم مجموعه احزاب سیاسی اصلاح‌طلب در کنار شورایی متشکل، کارایی بهتری پیدا می‌کنند. این شورای مشورتی نه‌قصد نادیده‌گرفتن احزاب یا دخالت در تصمیم‌گیری‌های درون‌حزبی آنها را دارد و نه‌قرار است به‌صورت مستقیم در تعیین کاندیداهای مجلس در سراسر کشور دخالت کند. آنچه تمامی اصلاح‌طلبان و احزاب اصلاح‌طلبان از شورای مشورتی خواسته‌اند، اعمال نوعی سیاستگذاری و استراتژی کلی برای ورود به انتخابات است. شورای مشورتی، کارکردی میانجی‌گرایانه دارد. شورای مشورتی اصلاح‌طلبان تاکنون تجربه عملی بسیار ارزشمندی را از خود برجای گذاشته و باید در تحولات یک سال آینده نیز با قدرت بیشتر، نقش خود را ایفا کند. احزاب اصلاح‌طلب باید توجه کنند رفتن راهی غیراز آنچه از سوی شورای مشورتی ترسیم شده است، نه‌تنها به جریان اصلاح‌طلبی آسیب وارد می‌کند؛ که چه بسا ممکن است به نابودی آنها بینجامد. توصیه من به‌عنوان یک عضو کوچک خانواده اصلاح‌طلب، آن است که تمامی احزاب اصلاح‌طلب و شخصیت‌های اصلاح‌طلبی که در کنشگری سیاسی‌واجتماعی در جامعه ایران نقش دارند، توجه داشته باشند اتخاذ هرگونه موضعی که مورد تایید شورای مشورتی، به کاهش مقبولیت این جریان خواهد انجامید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.