|

قفلی که امسال هم باز نشد

مهسا جزینی : دو سال از آمدن دولت جدید هم گذشت اما قفل در خانه احزاب گشوده نشد. دری که در دولت احمدی‌نژاد بسته شده ‌بود امید می‌رفت که در دولت جدید دوباره به روی احزاب باز شود، اما نشد. علت عمده آن هم به کارشکنی بخشی از اصولگرایان بازمی‌گردد. آنها تمایلی به جمع‌شدن دوباره زیر یک سقف در کنار اصلاح‌طلبان ندارند و برای همین بهانه‌های مختلفی می‌آورند. یکی به‌دنبال باشگاه احزاب است دیگری می‌گوید که ما نمی‌توانیم با اصلاح‌طلبان کنار بیاییم. دیگری مدعی است که اصلاح‌طلبان خانه احزاب را محل نفوذ خود کرده‌ بودند و حالا ترس از تکرار آن دارند. نخستین قدم برای بازگشایی، برگزاری، مجمع عمومی است. فروردین ماه امسال بود که امرالله شیخانی عضو کمیته اجرایی احیای خانه احزاب گفته بود که اگر امضاها به ٧٠ برسد مجمع عمومی «خانه احزاب» برگزار می‌شود. در آن زمان ٤٠ تشکل سیاسی موافقت خود را با برگزاری مجمع عمومی اعلام کرده ‌بودند و تنها ٣٠ امضای دیگر باقی مانده. حالا یک‌سال از آن ماجرا گذشته و هنوز مجمع عمومی تشکیل نشده ‌است. در میان اصولگرایان، حزب موتلفه مخالف سفت‌وسخت بازگشایی خانه احزاب است. «اسدالله بادامچیان» عضو شورای مرکزی این حزب همان زمان گفته‌بود: «خانه احزاب یک اسم بدنام است؛ اصلا بگذارند لانه احزاب»به‌نظر می‌رسد یکی از نگرانی‌های برخی احزاب اصولگرا با توجه به تجربه قبلی این است که در خانه احزاب دست پایین را داشته ‌باشند و در شورای مرکزی رای کمی به‌دست آورند. اگرچه قاعده دموکراسی بر مبنای مقبولیت و رای اکثریت است اما اصلاح‌طلبان حاضر شده‌اند در اینجا هم یک قدم کوتاه بیایند و برای اینکه نظر این دسته از سیاسیون را تامین کنند، شورای مرکزی را سهیمه‌بندی کنند. به این شکل که برای هر گرایش سیاسی سهمیه‌ای برابر، در شورای مرکزی خانه احزاب تعیین شود. به عنوان نمونه اگر شورای مرکزی 21 عضو دارد، هر طیف سیاسی سهمی برابر در شورا داشته‌باشد. به این شکل که هفت‌ عضو از گرایش چپ، هفت عضو راست و هفت عضو هم از میانه‌رو‌ها حضور داشته‌باشند. پیشنهادی که به نظر منطقی و منصفانه می‌رسد، اما اصولگرایان به این هم قانع نیستند و بیشتر می‌خواهند؛ بیشتر که نه، گویا اصلا نمی‌خواهند خانه احزابی وجود داشته باشد. بسیاری اما معتقدند که کارشکنی برخی اصولگرایان به‌ویژه حزب موتلفه و در راس آن بادامچیان بر سر گشایش دوباره خانه احزاب به ماهیت ماجرا و تا حدی شخصی‌کردن آن بازمی‌گردد. آنها می‌ترسند که حتی در صورتی که سهمی برابر هم در شورای مرکزی داشته‌باشند اما در خانه احزاب نفوذ رای نداشته‌باشند. به طور نمونه آیت‌الله موسوی‌تبریزی رییس‌ پیشین خانه احزاب معتقد است: «مشکل اینها این است که اکثریت نبودند و آقای بادامچیان رییس نمی‌شد. درحالی‌که در میان خودشان (اصولگرا‌ها) هم آقای بادامچیان رای کمی داشت؛ یعنی رای آقای غفوری‌فرد همیشه بیشتر از آقای بادامچیان بود. آقای دکتر میرمحمدی هم یکی، دو دوره‌ای که آمدند بیشتر از آقای بادامچیان رای آوردند؛ آقای بادامچیان در خود اصولگرایان هم کمتر رای داشت.»در نهایت بعد از اماواگرهای مختلف قرار شد که تیرماه به‌منظور تصمیم‌گیری درباره تاریخ برگزاری مجمع عمومی و انتخابات شورای مرکزی، نمایندگان احزاب اصولگرا و اصلاح‌طلب که پی‌گیر احیای‌خانه احزاب هستند تشکیل جلسه دهند. اما خبری از این جلسه هم نشد. در یکی از آخرین اظهارنظر‌ها حسین کاشفی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و رییس دوره پنجم «خانه احزاب» گفته است که «اسناد و مدارک «خانه احزاب» را که پیش از این مسوولان وزارت کشور دولت قبل مصادره کرده بودند، تحویل گرفتیم و در فرصت مناسب پیگیری‌های لازم را برای برگزاری مجمع عمومی ادامه خواهیم داد.» او همچنین گفته ‌بود که خوشبختانه در این مورد و درخصوص انتخابات مجمع عمومی موافقت‌های لازم را از وزارت کشور گرفتیم و مشکلی از لحاظ قانونی پیش‌رو نداریم. مشکل اما از جای دیگری است؛ از ناحیه برخی اصولگرایان. سال 93 هم به پایان رسید و مجمع عمومی خانه احزاب برگزار نشد. باید منتظر ماند و دید این قفل بالاخره در سومین سال دولت تدبیروامید باز می‌شود یا نه.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.