|

آینه

رسالت ناکامی داعش در احضار روح سردار قادسیه! حنیف غفاری در رسالت نگاهی به آنچه این‌روزها در تکریت رفته انداخته: «نبرد کوچه‌به‌کوچه و تن‌به‌تن در کوچه‌ها و خیابان‌های تکریت نوید پاکسازی قلب صلاح‌الدین از تکفیری‌ها و بعثیون را می‌دهد. عملیات هوشمندانه ارتش و نیروهای مردمی عراق در تکریت سبب شده است، تا «تکریت» و دیگر شهرهای استان صلاح‌الدین، نسیم آزادی از چنگال داعش را پس از ماه‌ها حس کنند.»

اعتماد حق لغو سعید دهقان، وکیل پایه‌یک دادگستری در یادداشتی در نقد رفتارهای اخیر و برخورد با برگزاری کنسرت‌ها زوایه جدیدی را مطرح کرده و از منظر حقوقی به بررسی این ماجرا پرداخته: «اگر قرار باشد هر تیمی در عرصه جامعه به قاعده «خود» بازی کند، معلوم نیست داور باید سوت حاکمیت کدام قانون را بزند؟! این همه، صرف‌نظر از آن است که سرنوشت اصل «قانون برای همه معتبر است» همچنان به مثابه پرسشی بی‌پاسخ مانده است.» اینکه نباید حقی از کسی ضایع شود یک‌اصل است، اما حق افراد نیز به خودی خود ضایع نمی‌شود. باید دید چه کسانی، در چه مقامی و با چه مجوزی حقوق شهروندان را ضایع کرده و خود را مستثنی از قانون‌مداری می‌دانند. تضییع حقوق شهروندانی که به کف مطالبات‌شان در حوزه تفریح و حق شادمانی در فضای کشور رضایت داده و -با تهیه بلیت قانونی از اماکن عمومی- برای رفتن به کنسرت‌هایی که از مراجع رسمی مجوز داشته‌اند لحظه شماری می‌کردند، شاید از جمله مسایل حقوقی کلان نباشد، اما به‌طور حتم «مهم» است و «خُرد» نخواهد شد. به ویژه آنکه بدانیم در اینجا ما فقط با شهروندانی که به کنسرت (اعم از سنتی و پاپ) می‌روند مواجه نیستیم، بلکه با یک گروه حرفه‌ای موسیقی، خواننده، تهیه‌کننده و سرمایه‌گذارانی طرف هستیم که صرف نظر از عواقبی که جدایی‌شان از جامعه فرهنگی می‌تواند به بار آورد، صاحب حقوقی قانونی و قراردادی هستند؛ حقوقی که تامین آن، دیگر فقط برعهده طرف‌های قراردادشان نیست.»

وطن امروز خطری که به خیر گذشت سیده‌آزاده امامی به بررسی انتخابات شورای نگهبان پرداخته است: «هنوز از «فتنه» آنقدر فاصله نگرفته‎ایم که برخی خیال کنند می‎توانند به‎گونه‎ای رفتار کنند که گویی هیچ اتفاقی نیفتاده و همه چیز در امن و امان است و بر مدار سابق و چه‌بسا بر این مبنا می‎توان حتی طلبکار هم بود! این از عجایب روزگار است، کسانی نگران صندلی ریاست خبرگان بودند که اگر خدای‎ناکرده رویاهای شوم‎شان به واقعیت بدل شده بود، دیگر نظامی باقی نمانده بود که بخواهند داعیه‎دار «ریاست خبرگان»ش شوند! خطری که بحمدالله به خیر گذشت!»

کیهان حسادت‌ به نفوذ منطقه‌ای ایران سرمقاله کیهان به بررسی نفوذ ایران در کشورهای منطقه پرداخته و از آن به‌عنوان 36سال تاخیر یاد کرده: «از جمله مسایل مهمی که مدتی است توجه کارشناسان و مقامات کشورهای مختلف را به طور حسادت‌برانگیزی به خود مشغول کرده، موضوع «نفوذ» جمهوری اسلامی ایران در منطقه به‌ویژه در کشورهایی مثل عراق، لبنان، یمن، سوریه، فلسطین و... است. این مساله اما، برخلاف خوشحالی مردم مسلمان و غیرمسلمان این کشورها، باعث خشم و نگرانی عده‌ای از مرتجعین عرب و اربابان آمریکایی و صهیونیستی آنها شده است. این «نفوذ» فزاینده حتی، رسانه‌های غربی، عربی و صد البته عبری را به «فلسفه‌بافی» واداشته تا جایی که ایران اسلامی را با اتهاماتی چون، لشکرکشی، کشورگشایی، تشکیل هلال شیعی و... متهم می‌کنند. مثلا وزیر خارجه کهنسال عربستان چندروز پیش در جریان دیدار با جان کری، به این مساله اشاره کرد و مدعی شد ایران در حال به‌دست‌گرفتن کنترل عراق است و...»

آرمان چرا هاشمی آمد صادق زیباکلام در یادداشتی به تحلیل چرایی حضور هاشمی در انتخابات پرداخته است: «آیت‌الله هاشمی به نیکی می‌دانستند که حاصل شرکت در این انتخابات چه خواهد شد. ایشان به‌خوبی می‌دانستند که شانسی برای پیروزی در انتخابات ندارد. آیت‌الله هاشمی به‌خوبی می‌دانستند که اصولگرایان تندرو با سیاسی‌کاری، نمی‌خواهند وی رییس مجلس خبرگان شود اما به‌رغم این اطلاع تصمیم گرفتند که در انتخابات هیات‌رییسه خبرگان رهبری شرکت کنند به این دلیل که احساس تکلیف و وظیفه می‌کردند. آیت‌الله هاشمی مدت‌هاست که به این جمع‌بندی رسیده‌اند که خطر تندروی فضای سیاسی کشور را تهدید می‌کند. اما خارج از این مسایل ایشان وظیفه و تکلیف خود می‌دانستند که تمام‌قد در برابر این موضوع ایستادگی کنند، به همین دلیل بود که در انتخابات ریاست‌جمهوری92 وارد شدند. در خصوص مجلس خبرگان آیت‌الله هاشمی وارد انتخابات شدند تا بر عهد خود استوار بمانند... .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.