|

فرانسوی ها حمام نمی روند

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

چیزی که در یکی از روزها تخیل این دختر جوان را تحریک کرد، حرکات غیرعادی و هیجان‌انگیز کنیز خانه بود؛ یعنی «ماریا ده‌خاسوس» که از پلکان بالا رفت و آنتونیو را پایین آورد. داشت سطل‌های آب گرم را برایش به حمام می‌برد. درباره فرانسوی‌های آن زمان گفته می‌شد که آب را دوست ندارند و اصول مربوط به نظافت جسم را رعایت نمی‌کنند. اما سالازار از این مساله خیلی مطمئن نبود. از این‌رو امید داشت بتواند کریستین را قانع کند که به حمام برود. آنجا بود که کنیز یادشده یک موضوع مخفی را به شیوه‌ای فوق‌العاده مبتذل به گوش میکاس رساند: «به من گفت سالازار خیلی گلایه می‌کرد که کریستین هرگز حمام نمی‌کند. به جای حمام، بدنش را با نوعی دارو چرب می‌کند.» ماریا ده‌خاسوس، نسبت به سالازار ارادت خاصی داشت و حاضر بود هرکاری را برای او انجام دهد. حتی اگر این کار مخالف با طبیعت درونش باشد. یکی از وظایف او این بود که برای معشوقه‌های سالازار آشپزی کند یا به خاطر آنها سفره شام را بچیند. این زن پرهیزگار و ساکت در زندگی‌اش تنها یک مرد را دوست داشت؛ کسی که در خدمت او بود. تمام غرورش را به‌خاطر برآورده‌کردن تمایلات آنتونیو افسار زده بود. می‌دانست تا زمانی که او سالم باشد امور به بهترین شکل جریان پیدا می‌کند. به‌این‌ترتیب کریستین فصل تابستان را در حالی که بین سانتاکومبا و لیسبون در حال رفت‌وآمد بود، پشت‌سر گذاشت. در لیسبون بود که سالازار کشور را می‌چرخاند. در آنجا بود که کریستین محیط کار روزانه او را کشف می‌کرد. یعنی: محیط قدرت. می‌گوید: سالازار به من گفت ساعت هفت حاضر شوم. اما نتوانستم خودم را نگهدارم و 10دقیقه زودتر خودم را به ساختمان سفیدرنگ بزرگ و یک‌طبقه‌ای که در نزدیکی سائو بانتو قرار داشت رساندم. قالیچه‌ای بود بافت «ابوسون» و پرده‌هایی از «کوروماندال» و گلدان‌هایی از «ونیز». در مدخل آنجا دو مجسمه به هیات دو برده مدل «روکوکو» وجود داشت که به شکلی افراطی تزیین شده بودند. روی میز غذاخوری یک گلدان چینی قدیمی گذاشته شده و در آن گل‌های ارکیده با نقطه‌های زردرنگ به‌چشم می‌خورد. چقدر اینجا با آن خلوتگاه سانتاکومبا تناقض داشت! آنجا سالازار فرصتی پیدا می‌کرد تا با او به گردش برود. هردو در زیر درختان باغ گردش می‌کردند. دست‌هایش را می‌گرفت. به نظر می‌رسید که آن مرد بین این دنیای وحشی احساس خوشبختی بیشتری می‌کند تا در آن کاخ بزرگ و گرانبها. افتخارش این بود که بگوید: «نظرت درباره این درختچه‌های شمشاد که به شیوه‌ای فرانسوی تربیت شده‌اند چیست؟ اینها آیه‌های زیبایی‌اند. اینطور نیست؟ اگر گوشه چشمی به آنها بیندازی تصور می‌کنی تپه‌ای را می‌بینی. من تغییر گل‌ها را به دقت ملاحظه کرده و خودم به باغبان‌ها آموزش دادم». کریستین همچنان بین فرانسه و پرتغال می‌رفت و می‌آمد. دیگر به دوست برتر سالازار تبدیل شده بود. آنتونیو داشت دیوانه او می‌شد. تا آنجا که به یکی از دوستانش که سفیر پرتغال در فرانسه بود به نام «مارسیل ماتیاس» نوشت و به‌جای اینکه از شخصیتی به این مهمی درخواست مهم‌تری داشته باشد، تنها از او خواست هدیه‌ای برای این روزنامه‌نگار بخرد. برایش نوشت: «خودم ابدا نمی‌توانم این کار را بکنم یا از ترس انتقادات به پاریس بروم... درباره قیمت آن نگران نباش. ثروت به درد من نمی‌خورد. اینقدر دارم که برایم کفایت کند. می‌خواهم چیزی باشد که متناسب جایگاه او باشد». آن دیپلمات، خریدن جواهرات را به گردن گرفت. به همراه کریستین به یکی از بهترین جواهرفروشی‌های پاریس رفت و از او خواست یک انگشتر زنانه انتخاب کند. بعد سالازار به صورت تلفنی با رییس بانک پرتغال تماس گرفت تا چکی به مبلغ 420دلار را برایش نقد کند. برای نخستین‌بار در زندگی‌اش بود که این رییس مجلس سخاوتی در این حد از خود نشان می‌داد. وقتی کریستین در پاریس بود، سالازار او را غرق در گل‌هایی می‌کرد که از چهارسوی جهان به سویش می‌فرستاد. در خیابان شماره بیست‌‌ویکم یعنی «ورنای» کامیون‌هایی بود که انتظار آن دختر را می‌کشید. خودش اینطور تعریف می‌کند: «پانزدهم دسامبر سال1953 در پاریس بود که فردی آمد و گفت: ‌خانم! آقای «فرازاو باشیکو» مدیر شرکت «کوروتورا» به بنده دستور دادند صندوقی از آناناس‌های جزایر آزور را از طرف آقای سالازار برای شما بیاورم. سعی کردیم تلفنی با شما تماس بگیریم، ولی بی‌فایده بود. تصمیم گرفتیم خودمان این آناناس‌ها را برای شما به پاریس بیاوریم.»آنتونیو تلاش می‌کرد انواع و اقسام خوردنی‌ها را برایش بفرستد تا به‌نحوی جای خالی‌اش را کمتر احساس کند. یک‌بار با کشتی بزرگ «تورکهایم» سه صندوق شراب سرخ از نوع «داو» را برایش به داکار فرستاد. چون کریستین برای یک تحقیق میدانی به آنجا رفته بود، شرکت تولید‌کننده حدود هزار «اسکودو» از نوشیدنی را فرستاده بود. سالازار اینها را با تمام سخاوتش می‌بخشید. در واقع آن دختر را می‌پرستید و فوق‌العاده دوستش می‌داشت.

ادامه دارد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.