|

کودکان سرمازده

درحالی که زمستان زندگی را برای پناهندگان سوری طاقت‌فرساتر می‌کند، مددکاران پزشکی در لبنان برای کمک‌های حیات‌بخش داوطلب شده‌اند. دره بِکا، سوریه، حدود دو‌هفته پیش: یک زن سوری کفشش را درمی‌آورد و پایش را روی آتش کوچکی می‌گرفت و شوهرش دستانش را به‌هم می‌مالید. در نزدیکی آنها، روی بند‌رخت، لباس‌ها در باد سرد به سختی خشک می‌شوند. پناهندگان سوری که در پناهگاه‌های موقت دره‌ بکا در لبنان زندگی می‌کنند، کوشش می‌کنند تا با زمستان توانفرسا دست‌وپنجه نرم کنند. کولاک، بادهای تند، ادامه باران و سیل، مردم آسیب‌پذیر را وادار کرده است که برای زنده‌ماندن بجنگند. نوزادان و کودکانی که در معرض این شرایط آب‌وهوایی و زندگی رقت‌بار هستند، مستعد بیماری‌های تنفسی، آنفلوآنزا، تب و اسهال هستند. آواش، مادر چهار کودک، در ارتفاع 900متری در یک چادر زندگی و کوشش می‌کند که کودکانش را از سرما در امان نگاه دارد. او می‌گوید: «کودکانم مریض شدند و آنها را به یک واحد پزشکی بردیم. پولی نداریم که آنها را به بیمارستان ببریم. خداراشکر که این واحد پزشکی خوب است.» پناهندگان سوری در پناهگاه‌هایشان دسترسی محدودی به مراکز سلامت عمومی دارند، این مراکز برای بسیاری، یا خیلی دور یا ‌گران است. یونیسف برای مقابله با این چالش، ٢١واحد پزشکی برپا کرده است تا برای پناهندگان مراقبت‌های اولیه‌ پزشکی رایگان را فراهم کنند. این واحدهای پزشکی سیار که یونیسف از آن پشتیبانی و یک سازمان غیر‌دولتی محلی آن را اداره می‌کند، در هر واحدی چادر دارد و کارکنان آن را وزارت سلامت عمومی لبنان تامین می‌کند که شامل یک پزشک، دو پرستار، یک ماما و یک تزریقاتی است. وضعیت سخت اضطراری واحدهای پزشکی دو‌سال است که به‌خاطر هجوم پناهندگان سوری مشغول به کار هستند و اکنون تعداد پناهندگان به 1/1میلیون‌نفر رسیده است. با این حال، آب‌و‌هوای جانفرسای اخیر شامل توفان زینا در اوایل ژانویه می‌شود که یکی از بدترین توفان‌های زمستانی در دهه گذشته بود و تلاش‌ها برای رسیدگی به پناهگاه‌های دارای کمک‌‌های پزشکی، دوچندان شده است. دکتر زین‌الدین سعد، از وزارت سلامت عمومی می‌گوید: «ما بعد از توفان در وضعیت اضطراری هستیم. از ما خواسته شده است که دست‌به‌کار شویم و به همه پناهندگان سوری کمک کنیم.» دکتر سعد فقط در یک‌روز بیماران را در پناهگاه‌ها می‌بیند. بیشتر آنها نوزادان، کودکان و مادرانی‌اند که سیستم تنفسی‌‌شان آسیب دیده است. تیم‌های سلامت اضطراری علاوه‌بر واحدهای سیار، تیم‌های سلامت اضطراری که شامل یک‌پزشک و یک پرستار است، برای دیدار در منزل فرستاده می‌‌شوند. پرستاری یک‌سطل پر از دارو را می‌برد و به پزشک خانمی که از چادری به چادر دیگر می‌رود و به بیماران می‌رسد، کمک می‌‌کند. چون پزشکان خانم هستند، راحت‌تر آنها را در چادرها می‌پذیرند و نیاز کمتری برای برپایی ایستگاه پزشکی جداگانه است. دکتر فاطیما موسوی، از وزارت سلامت عمومی می‌گوید: «بیماران مشکل تنفسی، برونشیت، ورم لوزه و اسهال دارند. به‌همین‌دلیل، وجود ما برای جلوگیری از مسایل بیشتر حیاتی است.» دسترسی دشوار باوجود دسترسی سخت به پناهگاه‌‌ها، مددکاران تاثیر تلاش‌هایشان را می‌بینند. دکتر موسوی می‌گوید: «وقتی که توفان [زینا] آغاز شد، دسترسی به پناهگاه‌ها بسیار دشوار شد. برف می‌بارید و برق نبود. چاله‌های پرازآب درون و بیرون چادرها دیده می‌شد.» او می‌گوید: «مهم‌‌‌ترین نکته این است که به‌موقع به پناهگاه‌ها رسیدیم.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.