مساله گوش
پوریا عالمی
آقای ظریف رفت به آنطرف ژنو یک مغازه راه انداخت و شروع کرد به مذاکره با کری.
کار ظریف بالا گرفت. چندتا دلواپس دلنگران و چند رسانه خارجی رفتند آنطرف ژنو بساط کردند. یکدفعه ظریف دید ایبابا اوضاع کساد شده و همه میروند سر بساط دلواپسان و دیگر کسی گوشش بدهکار حرف کسی نیست. ظریف کنجکاو شد و گفت: بروم ببینم این رسانههای دلواپس و تندرو در جهان چه میگویند که دیگر کسی به حرف من توجه نمیکند. ظریف رفت پیش بساطیها و گفت: ببخشید شما چه میگویید که کسی دیگر نه جرات میکند حرف بزند و نه جرات دارد به حرف کسی گوش کند؟ بساطیها گفتند: خوب گوش کن، تو اگر گوش کنی ما چه میگوییم گوشت را میپیچانیم. اگر هم ما گوش کنیم تو چه میگویی، تیکهبزرگت گوشته. حالا حاضری حرف گوش کنی یا ما گوش بدهیم ببینیم تو چه میگویی. ظریف درس عبرت گرفت و گوشش را سفت چسبید و فریادکنان گفت: آدم حرف اینطوری را آویزه گوشش کند بهتر از این است که بهخاطر حرف آنطوری از گوشش آویزان شود. و اینطوری شد که اینطوری شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.